บทนำ เรามาถึงจุดนี้กันได้ยังไง
258 Words
บทนำ
ฉันไม่รู้ว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
“อ๊ะ” ฉันส่งเสียงร้องแปลกๆ ออกไป ความเขินอายพุ่งวูบ ฉันรีบกัดริมฝีปากกลั้นเสียงนั้นไว้
ใบหน้าฉันเต็มไปด้วยความทรมานอันแสนหวาานและความปรารถนา ดวงตาฉ่ำวาวยอมเปิดขึ้นจนได้เพื่ออ้อนวอนเขา
ปลายเท้าของฉันจิกเกร็ง รู้สึกราวกับจะทนไม่ไหวอีกต่อไป นี่เขากำลังทรมานฉัน รังแกฉันด้วยความรู้สึกวาบหวามที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อน
“อย่ากัดริมฝีปากค่ะ” พี่คิงกระซิบริมหู ก่อนจะจูบเม้มลงไปอีก “พี่อยากฟังเสียงเรา”
“พ่ะ…พี่คิง” ฉันหาเสียงตัวเองไม่เจอ คำเรียกนั้นจึงฟังแปร่งหูจนไม่เหมือนเสียงตัวเองเลย
“เด็กดี” เขาพึมพำ ก้มลงจูบริมฝีปากฉันครั้งแล้วครั้งเล่าพลางส่งเสียงครางอย่างพึงพอใจ ฉันแทบจะถูกเขาหลอมละลายไปแล้ว ขณะที่ริมฝีปากเขากำลังดูเม้มเรียวลิ้นของฉัน ฝ่ามือร้อนๆ ก็ค่อยๆ บุกโจมตี เลื้อยลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆ กระทั่งสอดแทรกผ่านบราลูกไม้สีขาวของฉัน เจอเข้ากับทรวงอกสล่างเต็มไม้เต็มมือ เขาคลึงเค้นมันราวกับเป็นเจ้าของ
“อึ่ก”
ทุกอย่างพร่าเลือนไปหมด
ฉันกำลังอยู่ในอ้อมแขนของพี่คิง เขาคือพระเอกของเรื่องนี้
ทว่านางเอกของเรื่องนี้กลับไม่ใช่ฉัน
แต่เป็นนางฟ้า เพื่อนสนิทของฉันเอง
ทุกอย่างต้องย้อนกลับไปเมื่อตอนที่พวกเราทุกคนยังเป็นแค่เด็กมัธยมปลาย…
- Writer
