Six months later...
Abala ako sa pag-aayos ng mga bulaklak sa garden. I cut some of them to put it in my grandpa's room. Iba't ibang klase ng bulaklak ang nakatanim dito. Halatang alaga sila at hindi pinbabayaan. Maaliwalas ang panahon at nakatatanggal ng stress ang view.
“Ang galing n’yo pong mag-alaga ng mga ito, Tita Adele,” ani ko at dinala ang mga bulaklak sa lamesa.
Nakaupo sa harapan ko ngayon si Tita Adele. Ang nakababatang kapatid ni Daddy. Siya ang kasama ni Lolo dito sa Canada.
“Thank you for compliment, Alice. Alam mo, napaka-sweet mo pa rin. Hindi ka nagbago,” nakangiti niyang sabi.
Napatawa ako nang bahagya dahil nanlaki ang ulo ko sa sinabi niya. May katotohanan naman kasi iyon para sa ‘kin.
“You too, Tita Adele. Hindi ka rin nagbago. Bolera ka pa rin!” tatawa-tawa kon
