Evlerinde geçirdikleri ilk gecenin ardından, sabah gözlerini Elif'in çığlığıyla açtılar. Mustafa dünün verdiği yorgunlukla boş boş Elif'e bakıyordu. Karısı gecelikleriyle yatağın üstünde tepindikçe, ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Boğazını temizleyip öksürdü. Elif'in elinden tutup kucağına çekti.
"Sabah sabah niye bağırıyorsun kızım? Duyanda bir şey yapıyoruz sanacak."
"Fare var yatağın içinde, bacaklarımın üstünde geziyordu." Mustafa kaşlarını çatıp yorganı yere attı. Yatağın ucunda onlara masum bakan kediyi görüp elini yatağa vurdu.
"Gel, korkma. Annen seni fareye benzetmiş, neren benziyorsa?"
Elif, bembeyaz tüyleri masmavi gözleriyle ona bakan minik kediyi görünce, derin nefes aldı. "Kedinin yatağın içinde ne işi var Mustafa, nereden gelmiş?" Mustafa yerden yorganı alı
