İçeri girdiğimizde gördüğüm manzara beni dondurdu. Vance sandalyede oturuyordu. Başında Azra ve birkaç adam. Karşılarında elleri bağlı, darmadağın edilmiş bir herif.
Gözlerim Azra’ya kilitlendi. Bana kısa bir bakış attı, sonra önündeki adama döndü. Vance ise bana bakmadı bile. Tam yanlarına vardığımızda Vance ayağa kalktı, Murat’a doğru yürüdü.
Murat hemen yanına koşturdu. Vance kulağına bir şeyler fısıldadı. Murat’ın yüzünde ciddiyetle dalga geçen bir ifade vardı.
“Tamam, tamam… sen git, ben burayı idare ederim,” dedi gülümseyerek.
Vance hiçbir şey demeden çıktı. Azra da peşinden ayrıldı. Ortalık bana ve Murat’a kaldı.
Öfkeyle Murat’a yaklaştım:
“Ne alaka? Azra ne yapıyor burada?”
Murat sigarasını yere attı, ayağıyla ezdi.
“Azra mı? Çocukluk arkadaşı Vance’in. Araları limoniydi. Ş
