THEA
Dahil siguro sa espiritu ng alak, naging matapang akong ipagtapat sa kanya ang nararamdaman ko. Wala na akong pakialam kung iwasan niya ako, ang mahalaga, sinabi ko na ang totoo kong nararamdaman para sa kanya. Tama si Martha, mas mabuting magtapat kaysa pagsisihan sa bandang huli.
Titig na titig siya sa akin. Wala pa rin akong mabanaag na emosyon sa mukha niya. Kung umalis man siya na wala akong narinig na kahit ano, ayos lang. Handa akong harapin ang kalalabasan ng pagtatapat kong ito sa kanya.
“Lasing ka lang, Thea. Matulog ka na.”
Nakagat ko ang ibabang labi ko. Ang akala siguro niya ay dala lang ng alak kaya ako nakakapagsalita ng ganito. Kahit pang sabihin na lasing ako, totoong may nararamdaman ako sa kanya. Pitong taon na akong lihim na nagmamahal sa kanya.
Nang talik
