THEA
“Clark?” Tinapik ko siya ng ilang beses sa braso niya. Hinintay ko siyang sumagot. Makalipas ang ilang segundo, marahas akong napabuga ng hangin dahil nanatili siyang walang imik. “Sana naman ay nagtira ka ng pang-uwi, Clarkson Sevilla,” sermon ko rito kahit alam kong hindi niya ako maririnig.
Wala akong nagawa kundi dalhin siya sa sala. Sa bigat niya, hirap na hirap akong alalayan siya papunta sa sala. Ilang beses na muntik kaming masubsob sa sahig dahil sa bigat niya. Ano naman ang laban ng katawan ko sa katawan niya? Doble ang bigat ng katawan niya sa akin. Mabuti na lang ay may nakakapitan ako para hindi kami bumagsak. Nakahinga lang ako ng maluwag nang malapit na kami sa sala.
Maingat ko siyang hiniga sa sofa. Ngunit na out of balance ako, kaya maging ako ay sumama. Namilog an
