Halos isang taon na ang lumipas mula nang mawala si Zhoey, ngunit para kay Dedo, tila kahapon lang ang lahat. Ang bigat ng pagkawala nito ay hindi humupa sa paglipas ng panahon—sa halip, tila mas lumalim pa ang puwang na iniwan nito.
Iba talaga kapag nariyan si Zhoey. Hindi siya basta isang kaibigan—siya ang nagbibigay-liwanag sa mga ordinaryong araw, ang ingay sa tahimik na sandali, ang di inaasahang saya sa pinakakaraniwang pangyayari.
Walang araw na hindi niya kinulit si Zhoey. Likas itong makulit, pilya, may paraan ng pag-asar na hindi mo basta matatakasan. Sa una'y nakakairita, pero sa katagalan, hindi mo aakalain na ito pala ang pinakamamimiss niya.
Napangiti si Dedo sa alaala, ngunit mabilis din itong nawala. Ang katotohanan ay masakit—wala na si Zhoey, at hindi na kailanman maba
