"Wala siyang birthmark o tattoo, ni ibang palatandaan ay wala, hija." sagot ni Conrad. Sa isip ni Zhoey, paano nga ba nila makikilala ito? Talagang mahihirapan sila.
Habang nag-iisip sila, isang katok ang bumasag sa katahimikan ng buong silid. Napalingon silang sabay sa pinto, ang kanilang mga mata'y puno ng tanong kung sino ang nasa labas.
Daling tumayo si Zhoey. "Ako na po, Tito," sabi niya. Lumapit siya sa pinto. Pagbukas niya...
"Hi! Nandiyan ba ang sweety ko?" Ang boses ng babae sa harapan niya ay parang matalim na kutsilyo na tumarak sa kanyang pasensya. Umusbong muli ang inis ni Zhoey, na pilit niyang kinokontrol. Sasagot na sana siya, ngunit naramdaman niya ang presensya ni Nimrod sa kanyang likuran. Hindi niya namalayang nandoon na pala ito.
"Anong kailangan mo, Karhen?" tanon
