"Kar yağıyor..."diye çığlık çığlığa bir sesle açtım gözlerimi.
"Bende bir şey oldu sandım bunda çığlık atacak ne var Allah aşkına? Görende ilk defa kar yağıyor ve sende ilk kez görüyorsun sanacak. Farkındaysan günlerdir kar yağdığı için yaşadığımız evin her yanı karla kaplı, bir bakıma devasa bir kartopunun içince yaşıyoruz."
"Hiçte bile uzun zamandır gündüzleri ve böyle iri taneli yağmıyordu. Soğuktan ve fırtınadan dışarı çıkmak mümkün müydü kaç gündür? Ama şimdi hava çok çok güzel. Hadi kalk biran önce, kardan adam yapalım."diyerek neşe içinde çırptı ellerini.
"Sabahın bu saatinde mi?"
"Evet."
"Olmaz. Üşüyüp hasta olursun."
"Olmam ya lütfen!" diyerek yatağa çıktı ve bacaklarını iki yana açarak benim üzerime -tam, günlerdir sakinleştirmekte zorlandığım yere -oturdu. "Kaç gündür ev
