KYLIE’S POV
“Natanggap mo ba ang tula na isinulat ko?” nakangiting tanong nito.
Teka. Galing sa kanya yung text message na nakuha ko? At bakit siya nandito? Nakikilala niya na ba ako?
Ilang sandali akong tahimik habang nakatitig lang sa kanya. Gumulo na naman ang isipan ko. Pilit iniintindi ang nangyayari. Hindi naman ito panaginip ‘no? Totoong nasa harapan ko si Troy ‘di ba?
Hindi makapaniwalang nakatitig pa rin ako kay Troy nang marinig kong tumikhim si Russel at sinundan ng salita ni Helen.
“Uhm, labas muna kami para maiwan namin kayong dalawa. Mukhang marami kayong dapat pag-usapan, eh,” wika ni Helen at mabilis na hinila ang kanyang boyfriend palabas ng apartment.
Napahinga ako nang malalim at umiwas ng tingin. Nakaka-awkward ang mga titig niya lalo na nang mapunta ang paningin
