ghh

2012 Words
Girl, You're my Downfall written by Jelica M. Chapter 26 - Yours Author's Note: ANG MGA TAGPO AY HINDI ANGKOP SA MGA BATANG MAMBABASA. HINDI mararamdaman ni Karen ang sakit kung hindi niya mahal si Russel. He is the person he trusted the most kaya nga niya ito sinagot, kaya nga magkasintahan sila. Pero pasensiya sa mga salita kung mumurahin niya ito, ang g*go naman niya para maging sanhi ng sakit na nararamdaman niya ngayon. She felt betrayed by him. Tanaw niya lahat iyon. So, she's the ex? She was the one Russel went to noon bago ito lumitaw. Anong laban niya doon? "She is the most sought-after broadcaster in the Philippines, Karen," wika ni Mister Han sa kaniya. " I didn't know that Miss Alexa is in a relationship with Mr. Evangelista, that man, akala ko matino, may tinatago palang baho." Tiningnan ko si Mister Han nang masama. True that I hate Russell right now pero ang may marinig kang hindi maganda tungkol sa taong mahal mo is something she can't accept. "I appreciate it if you stop badmouthing my boyfriend, chef," seryoso niyang sabi na ikinatikhim nito. "I know that you like me but please... respect the person I chose," dagdag pa niya. Oo at masakit ang nararamdaman niya but HELLO, she still loves the man! Bumuntong hininga ito at tiningnan siya. "Hindi ko na uulitin ang magtapat ng nararamdaman sa iyo, Karen. Hindi na, dahil nagugulo ang buhay ko dahil sa nararamdaman ko," sabi nito sa kaniya. Hinawakan siya nito sa balikat at pinisil nang bahagya iyon. "If things go wrong in the future, kakampi mo ako, Karen," ngumiti ito sa kaniya pagkatapos ay umalis nang hindi siya nililingon. Nakasimangot pa rin siya. She have no idea why Master Han is like that basta naiisip pa rin niya ang pang-aaway nito kay Russell. And speaking of that! She hated that man. She hated Russell! Masakit na masakit ang loob niya. She was there, standing, alam ng lahat sa islang ito na siya ang gf pero iba ang inakay at kinuha nito. Naglalakad siya patungong bahay, mabibigat ang mga paa niyang umuuwi. Ngunit tumaas muli ang mga balahibo niya. She can sense a great danger. That same feeling she has before. Iyong parang may nakasunod sa kaniya. Naging alerto siya. lalo na at wala siyang anumang bag na dala. Kaya alam niyang kung sino man ang sumusunod sa kaniya ay hindi gamit ang pakay nito kundi siya. Siya talaga! Tumingin uli siya sa likod at sa tatlong puno ng Palm Tree ay may nakita siyang malaking pigura. There's really someone who is following her! Ibinalik niya ang tingin sa daan. Nagmadali siyang maglakad palayo sa puno. Gusto niyang malaman kung sino iyon pero mas mahalaga ang kaligtasan niya. Kinapa niya ang bulsa niya at nilabas ang cellphone, her speed dial is her Lolo, the mayor of this town. "Karen..." "Mayor...someone in this place is following me..." Takot na takot siya habang nagmamadaling magsabi, she can sense that he is in her back. "Nasa paligid mo ang mga tao ko," nangangamba nitong sabi, "I will give them the signal, apo." "Pakibilisan po...." Pumapatak na ang luha niya. She is afraid. Bakit parang malayo na ang bahay ni Rhian? Tumatakbo siya kaso sa kasamaang palad ay biglang nadapa siya. Dumaing siya sa sakit na sinapit ng tuhod niya na tumama sa malaking bato, pero mas ganoon na lang ang takot niya nang makitang may nakaitim na lalaki na naka-facemask ang nakita niya hindi kalayuan sa kaniya. May matipuno itong katawan na humahapit sa turtle neck na long sleeves nito. He seems fine but she is afraid! This man speaks danger! "Sino ka? Wala akong kasalanan!" sigaw na lang niya agad kahit wala naman itong ginagawa o sinasabi pa. Papalapit ito sa kaniya nang papalapit at siya ay paatras naman. Sa takot ay malakas niyang sinigaw ang pangalan ni Russell. "Russell!!!!!!" sigaw niya. Pumikit siya at umiyak. Sino man itong nasa harapan niya ay may totoong balak sa kaniya, he is a guy she sense before. Her instinct is telling her so. At ano man ang kasalanan niya, natitiyak niyang buhay niya ang kailangan nito. "Stay away from my girlfriend!" dumadagundong ang boses ni Russell. Napalingon siya sa boses nito at bagaman kasama pa rin nito si Alexa ay hindi muna niya ininda ang selos niya. She is more focus on how she will be saved by his man. "Papatayin kitang hayop ka!" mura ni Rusell habang mabilis na lumalapit sa direksyon niya. Nagulat siya nang maglabas ito ng mga gamit sa bag, nakita niyang flashdrive at iilang mga gadgets iyon, akala niya ay baril. Mukhang nais nitong ibigay iyon sa kaniya ngunit nangangamba ito kung ibibigay nga o aalis na lang. Pinili nito ang huli. "You don't know what you're doing. Laging mali ang mga desisyon mo," mahina, buo ngunit awtoridad nitong wika na ikinakunot ng noo niya. Suddenly the voice isn't that scary anymore. Ewan niya but he sounds so familiar na hindi. Kilala niya ba ito? Mabilis itong tumakbo at sumuot sa mga linya linya at nakahilerang mga puno ng niyog. Now, he is nowhere to be found. "Baby..." tiningnan niya si Rusell na tumawag sa kaniya at hindi niya alam bakit napaiyak siya nang sobra. "Ssshhhh. I'm sorry, baby. I'm really really sorry. I shouldn't left you." "I thought I am ready to die pero natakot ako. Natatakot pa rin ako at hindi pa talaga handa." Niyakap siya nito nang mahigpit. "I love you. Please don't say that. Huwag mo na babanggitin ang mga katagang ganiyan. I can't survive if I lost you," mahina nitong sabi sa kaniya. Inalalayan siya nitong makatayo ngunit nabuway siya. Her knees are really not okay. Bugbog ito at kulay violet pa. " Tss. Your knees! I'll kill that motherfvcker next time!" sabi nito. Dahil hindi makalakad ay binuhat siya nito. She is like a newly wed bride who is carrying by her groom at sa mga panlilisik ng mga mata ni Miss Alexa, she knows that she's not happy about it. " Your girlfriend.... " " She's my ex, you're my girl," sansala nito. "Siya ang inalalayan ko dahil magku-cause ng gulo iyan. You don't know how crazy she gets when she's being humiliated. But believe me, I want you to trust me from now on, ikaw lang ang mahal ko," sabi nito sa kaniya at lalong tuloy siyang kumapit kumapit sa braso niya. " Di ka man lang mahirap buhatin, you're too thin, " sabi nito sa kaniya. Ngumuso siya. Sexy niya kaya. Hindi siya payat. Nagmartsa si Alexa papuntang bahay. Samantalang siya ay akay-akay pa rin ni Rusell. Nang makarating sa bahay ay ibinaba siya ng binata sa kama. "Hindi kita iiwan. You're still shaking. D*m*, I shouldn't left you! Kapag may masamang nangyari sa iyo, hindi ko mapapatawad ang sarili ko!" "I'm sorry kasi hindi kita inunawa," alo niya rito "but I am really scared." "I'll sleep here beside you, take a rest," sabi nito sa kaniya. Inayos ng binata ang pagkakahiga niya. Kinumutan siya nito pagkatapos ay hinalikan sa noo. Nang masigurong ayos siya ay tumayo ito at kumuha ng kumot at nahiga sa sofa na nasa kwartong iyon. Kumunot ang noo niya. "Anong ginawa mo diyan, baby?" tanong ni Karen kay Russell. "Why are you asking? I'm gonna sleep here," takang sagot naman nito sa kaniya. "Why there? Bakit hindi dito?" pinagpag niya ang kama na parang sinasabing malaki pa ang space. "You will become uncomfortable, at malaki ang kama bakit nandiyan ka?" Ngumiti ito. "Talaga, pwede ako matulog diyan?" Bigla siyang nahiya nang ngumiti ito. " Don't smile, i***t. Kaya lang naman kita pinapatabi dito dahil malaki pa ang space." Umiling-iling ito. " I'm a man, you're my girlfriend, I hope I can behave though," bulong nito na narinig naman niya. Humiga si Russell sa tabi niya. Gaya ng ibang araw na magkatabi sila matulog, iba ang gabing ito. Rusell is a bit of different. Parang ilang ito na gusto siyang katabi. Gusto niya tuloy mahiya. May nangyari ba na ikina-awkward sa kanila? The thought of Alexa comes in her mind... Bigla tuloy sumama ang mood niya. Nawala ang antok niya. "O, bakit ganiyan ang mukha mo, kisame lang iyang tinatanaw mo," natatawa nitong sabi. "Tss," inis niyang irap dito. "I really hate what you did kanina, para mo akong inabandona. Masaki—" Hindi niya naituloy ang sinasabi niya nang bigla nitong sakupin ang bibig niya. Iba ang halik nito ngayon, malalim at mapusok. Pilit nitong ipinapasa sa katauhan niya ang nararamdaman nito. Iyong galit niya biglang napalitan ng init, this isn't right! Iba-iba ang mood niya na kanina ay takot hanggang galit ngayon ay—oh, G! Why am I freaking complicated! Naghahalikan sila ni Rusell nang bigla itong huminto, "I love you, Karen. This feeling is incomparable. Wala kang pagkukumparahang iba," ramdam ko ang pagbigat ng hininga nito. "That kiss is just to prove how much love I have for you but d*mn it, baby! Hihinto na ako baka di ko pa ma-control," nahihirapan nitong sabi at lumayo na sa kaniya. Nakakahiya man, pero Russel started it! At kung ibibigay man niya, sa taong mahal na mahal niya. If magaan sa feeling, tama di ba? And for the rest of her life, she always have that heavy heart but now that she's with Russel, magaan. That everything feels okay. Siguro kung gagawin na nila ito...ngayon na. While she likes it, while he likes it. While they both like this. Nakatalikod na sa kaniya ang binata nang yakapin niya ito. "Karen, you have to give us space, I really can't control myse—" This time, siya ang natahimik nang halikan niya ito. Nagulat ito ngunit nakabawi agad. "Alam mong kaya kong maghintay," sabi ng binata sa pagitan ng mga halik pero humahalik pa rin na akala mo ay di na siya pakakawalan. "I love you," iyon lang ang sinabi niya ay pumaimbabaw na ito sa kaniya. Malaki ito sa kaniya pero hindi niya ramdam ang bigat nito. Tama lang. Animo sabik na sabik na oso na sinusunggaban ang biktima kung makahalik si Russel sa kaniya. Bumaba ang mga halik nito sa leeg niya na ikinadaing niya. Hindi gaya kanina ay banayad na ito ngayon. Mainit at banayad. Halos mapaso siya sa init na nararamdaman niya. "Rusell...." bulong niya rito. "Hmmm" mahina at mabigat ang mga hininga nitong sabi habang patuloy ito sa paghalik sa iba't ibang parte ng katawan niya. Napapaliyad siya sa kiliti at di familiar na feelings. Minsan ay nasasabunutan na niya ito dahil sa sensasyong dulot ng mga halik nito. This is all new, it's not bad. It's just new. "You're already wet..." Hindi niya alam kung mahihiya siya sa mga salita nito kaya napatakip siya ng mukha niya. She is red, she knows that. At nakakahiya pero nagugustuhan niya na kinakabahan siya. She can't explain. First time niya ito at may pahintulot niya. She is scared but she loves what they are doing. Nag-angat ng ulo si Rusell. Their eyes met. "I can't promise that it won't hurt, baby, but I'll be gentle," sabi nito sa kaniya at tumango naman siya. This is it but she's not regretting it. Kinuha nito ang kamay niyang nakatakip sa mata kanina at dinala nito iyon sa pagkalalaki nito. She was shocked.... She knows that male genital has this reaction but holding its erection still shocked her. He's p***s is hard! "You're hard..." di niya mapigilang wika habang napatingin siya sa kasintahan na gaya niya ay namumula habang may mapupungay na mata. Hindi niya alam kung ganito rin ang itsura niya sa harap ng bianta but one thing is for sure, her eyes is also half open, her body temperature is so high that she can't look normal. " Can I, baby?" paghingi nito ng pahintulot sa kaniya na gawin na nila ito. Tumango siya rito. At doon....that night...they shared one scream..one body...one soul... It is as if everytime they say their both names...it is as if their love deepens. Harder than connections. Itutuloy...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD