Heartbreak
"WHO is that?" bungad ni Rusell kay Karen. Ngumiti nang pilit ang dalaga. Tinatago ang kaba na nararamdaman.
"Wala, napadaan lang," sabi niya rito. "Nauuhaw ako, akin na ang tubig."
Kinuha niya ang mineral water at mabilis na ininom pagkatapos ay ngumiti siya sa binata. "I want to watch the live," sabi niya rito. Tumalikod siya at nagpunta sa pinanggagalingan ng malakas na tunog. Tahimik lang na sumunod ang binata sa kaniya. They were watching the live band. Isa itong sikat na Opm band sa bansa. Habang nanonood ay nakayakap sa likuran niya ang binata. Siya ay hindi pinapahalata ang kaba at ito naman ay tahimik lang.
Magagalit sa kaniya si Mayor. He personally see her to confirm that she went somewhere far from the island. It was him who kept her safe in Siargao. If she didn't meet him when she was lost, hindi na niya alam kung paano at saan na siya ngayon. Baka bulok na siya sa kulungan. Nagpalinga-linga siya sa paligid. Wala na ang mayor. Tiyak na isa sa mga araw na ito o baka pagtuntong nila sa isla ay naroon na ito. He will talk to her for sure. Ito ang unang beses na lumayo siya sa isla..malayo pa sa district.
Natapos ang gabing iyon nang matiwasay. Nakatulog naman siya. To her shock, natulog lang talaga sila ng boyfriend niya. Rusell just gave her a quick kiss before they go sleeping. He is true to his word at heto na nga pauwi na sila. "Did you enjoy our date?" tumango siya at ngumiti. Pagkatapos ay hindi na sila nag-usap ngunit inaalalayan siya ni Rusell at kahit hindi sila nag-uusap ay todo ingat pa rin ito sa kaniya. That concludes their first date. Nag-enjoy siya sa totoo lang except that she got nervous from Mayor.
---
Hindi maintindihan ni Karen ang pagtaas ng mga balahibo niya. Pakiramdam niya ay may nagmamatiyag sa kaniya o sumusunod sa kaniya. Apat na araw na ang nakakalipas mula nang mag-date sila. Natatakot siya dahil kapag gabi siya umuuwi ay may sumusunod sa kaniyang anino. This feelings is not right. It is as if the one who is following her speaks danger. Hindi si Mayor. Mayor will never hide in the shadow. Never ipinaramdam ni mayor na matakot siya. Although he is strict, serious and looks so authoritative, wala itong nais kundi ang safety ng nag-iisang apo niya. The reason why she isn't found for years is because Mayor secured her security in this place. Bakit? Because they have somehow deep connection. Apo siya nito sa anak niya sa labas, ang biological father niya who died years ago. Nag-iisang anak lang ang father niya. Mayor and her wife didn't have a kid. Hindi rin pwede si Mayor at ang ina ng ama niya dahil katulong lang ito noon at si mayor ay malakas na kandidato sa pagka-mayor no'n. Kaya inabandona niya ang ama niya at ang lola niyang hindi niya nakita. When she is in hiding, nagkataon lang talaga na nagkita sila ng ama niya. Kilala niya ang ama niya sa picture at hindi tumanda ang ama niya kaya ng sabihin niyang anak siya nito kay Rosela ay tinanggap nito agad. Alam din kasi nitong may anak siya. Rosela is firm to her words na hindi niya ipapakilala ang ama niya sa kaniya lalo na at mahigpit ang amain niya sa kanila noon. But her curiosity cannot hide something, nakahanap siya ng litrato ng ama niya. She got his real father lips and mannerisms. Her father is still a good looking man. He is still strong and still a man in his prime. Itinago siya nito, isang buwan niya ito nakasama and in that month, walang ginawa ang ama niya kundi iparamdam sa kaniya kung gaano siya kamahal. Too bad, she didn't appreciate that, she was in shocked from what has happened to her. Huli na nang ma-appreciate niya ang lahat. Nang mawala ito. Hindi man lang niya naihatid sa huling hantungan ang ama niya dahil sobrang init ng kaso nito, even when he is in the hospital, hindi niya ito nadalaw. Nakakulong lang siya sa bahay nito. Iyak siya nang iyak. She was the most loneliest person in the world. At ilang beses na niyang tinatak sa sarili niya na siya na lang sa buhay na ito. That is when Mayor appeared. The first thing Mayor did was hugged her and cried. Nang niyakap siya nito, doon lang niya napagtantong wala na pala ang ama niya. He had a complications in brain and his last request is to look for her and take care of her. Halos sumabog siya sa kakasisi sa sarili kung bakit hindi niya minahal ang ama niya. She hated herself. She regretted everything. Ibinaba ng ama niya ang pride nito para kausapin ang mayor na tingnan, alagaan at protektahan siya because he was dying— and he didn't even have an idea that he was going to die dahil busy siya sa kakaawa sa sarili niya. Sa mga alaalang ito, hindi niya napigilan hindi maluha. She is still hurting....for loosing the people she loves. And all she can do is to be brave. Brave enough to accept death. Everyone is sacrificing for her. So, what's her right to complain about how hard life it is for her?
Pinakain siya at binilhan ng maraming damit ni mayor. Nang araw din na iyon ay lumipad sila pa-Siargao. Once natapos ang termino nito, ititira na raw siya nito sa pamilya nito. Tumanggi naman siya. Hindi niya alam bakit may panlalamig siya sa lolo niya. Galit siya dahil hindi nakaranas ng pagmamahal ang ama niya. Her father is a good man living a simple life, nang mawala ang ama niya, doon lang din niya napagtanto of how bad was her mom to her dad. Her mom is materialistic that's for all she knows. Hindi niya alam ang istorya. The only thing she quite remember from her father is that "noong kailangan ako ni Rosela, I was busy with my own anger that I did not know that Rosela is suffering also. She got tired of me and I understand that," saad ng ama niya noon. Naalala niyang tinapunan niya lang ito ng tingin at umismid.
Life is never easy for her. Even her family is complicated.
Napakislot siya nang hindi lang anino niya ang nakikita niya mula sa liwanag. There is someone who is in her behind. Sino kaya ito? Sino ang sumusunod sa kaniya. Mahigpit niyang hinawakan ang bag niya at naglakad nang mabilis. Pero ramdam pa rin niya ang pagsunod nito, huminto siya sa paglalakad at nilingon ang likod. Napakunot ang noo niya, sure siya na may sumusunod sa kaniya, pero wala siyang nakikita ngayon. Wala siyang nakita. Hindi niya guni-guni ang anino. Pero maliksi ito.Whoever this person, she feel that she is unsafe. Tumakbo siya. Sa kakatakbo niya nabangga niya si Rusell. "Ru....Rusell!" sabi niya pagkatapos ay nagtago siya sa likod ng binata. "I think there is someone who is following me!"
"What!?" gulat na sigaw nito. "Saan, sino!?"
"I don't know! I see a shadow and I think there is someone who is following me pero wala akong makita kapag lumilingon ako..." kinakabahan niyang sabi. Hawak-hawak siya ng binata nang silip-silipin nito ang posibleng taguan ng sumusunod sa kaniya. They saw no one. Tiningnan siya ng binata. "I will investigate, baby. Don't worry," sabi nito sa kaniya. Pagkatapos ay naglabas ng cellphone.
"Captain." bungad ni Rusell.
"Yes, this is Rusell Dela Rosa, No, I need you for my girlfriend's security. Yes, someone is tailing her," seryoso nitong sagot sa kausap.
Bumuntong-hininga ito. "No one can harm you here, baby." Tumango na lang siya. Sa sumunod na araw ay wala na siyang nararamdaman na pagsunod sa kaniya. Pero nag-iingat pa rin siya. Lagi siyang hatid-sundo ni Rusell kaya baka wala nang nakasunod. Hindi na rin niya nararamdaman ang mga matang nagmamatiyag sa kaniya. It is super hot day today as the summer really is on its peak.
Maraming-marami ang turista na nagpupunta kaya sobrang puno. "Karen...ikaw ang gusto ng customer," sabi ni Joana sa kaniya.
Tumango siya at lumapit. " Yes, Ma'am? "
" So, it's you? " mataray na bungad sa kaniya ng isang may katangkaran at magandang sexying babae. " Karen, right? 'yong umahas sa boyfriend ko? "
Napakunot ang noo ko tumingin agad sa paligid. Other customers were looking at us, lalo na ang mga kasamahan ko sa trabaho.
"Excuse me?" hindi niya alam kung saan niya rin nakuha ang lakas ng loob na sagutin ang pananaray sa kaniya ng customer.
"Hindi mo ako kilala?" galit nitong wika pagkatapos ay pinanlakihan siya ng mata.
Napatitig siya rito pagkatapos ay napatingin sa mga kasama. Lahat sila ay umeekis na parang malaking kasalanan na di nga niya ito kilala. Ngunit hindi naman talaga niya ito kilala. Sino ba ito?
"Sorry pero ipinagpalit ako sa ganiyang klaseng utak!?" pangungutya nito sa kaniya pagkatapos ay nilingon ang mga alipores nito na halatang di rin nagugustuhan ang inaasal ng babae sa harapan niya. Nangungusap ang mga mata ng mga ito na tumigil na siya.
Pero, teka. Siya? Kinukutya ang kapasidad ng pag-iisip?
"Excuse me, Miss. First, I am sorry if I don't know you. Second, may I know why are you mad at me? Kasi kung boyfriend na inahas...." napatigil siya sa pagsasalita nang may mapagtanto. Sakto naman ang dating ng kasintahan niyang si Russel na halatang nabigla sa scene.
Sisitahin niya na sana ito nang bigla nitong hilahin ang palapulsuhan ng babae sa harap niya. Hinila ni Russel ito nang banayad at umalis na sila. Nakaalalay pa ito sa babae.
Umalis sila. Iyong kasintahan niya at iyong babaeng umeskandalo sa kaniya.
Hindi niya alam kung bakit habang tinatanaw niya ang mga ito ay may parang libo-libong karayom ang tumutusok sa puso niya.
Masakit.
----
Nagbabalik, guys! Sa mga nag-aabang nito! Sisikapin na natin ang daily update. Tatapusin ko ito dahil naramdaman kong minahal ninyo ito! Mahal ko rin kayo!
Ps. Titser Jel is my new sss account. You might as well up me there. Plug ko na rin dreame ko Jelica Manuel