SHADOR’s POV
Naging tahimik ang aking asawa simula noong nasa ospital pa kami. Mas mabuti pa noong nandoon ang mga byenan ko ay nagsasalita pa siya kahit kaunti. Kapag sina Mommy ang kumausap ay sumasagot din siya.
Ako lang ang hindi niya pinapansin. Alam kong nasasaktan ang mga magulang sa nangyayari sa amin ngayong dalawa ng asawa ko pero wala rin silang magawa. Kasalanan ko naman at aminado ako. Kung ito ang kabayaran ay tatanggapin ko. Aamuin ko siya hanggang sa mapatawad niya ako.
Noon nahahawakan ko siya dahil kailangan para sa baby na alalayan ko siya. Pero ngayon, hindi na. Kaming tatlo lang nina Nanay Sabel ang umuwi rito sa bahay.
“Kaya kong maglakad. Hindi na ako buntis kaya walang mawawala na sa akin.” Mariin niyang sambit. Nagkatinginan lang kami ni Nanay Sabel. Ako na la
