otuz iki (behzat'tan)
"Babam evde olmasaydı," Günün geri kalanında elbisenin önünün açılmaması adına atabileceğim en düzgün düğümü atıyordum. Üstten aşağı giden bu düğümün en can alıcı kısmı çapraz gitmesiydi. Uygun delikleri bulup düzgün bir şekil vermek oldukça komplikeydi. Gerçi bu durumu komplike yapan yegane sebep önümde duran minik, şirin ve seksi kadın da olabilirdi. "Ne olurdu Hera?" diye sorarken geri gelip yine 'anlamadan' bana sürtüneceğine emindim. "Neler olmazdı ki?" deyip ipleri deliğe sokmamı bekledi. Babası hala dış kapıya bakıyor olsa da burada böyle olmamız doğru değildi. Her an gelebilirdi. Görebilirdi. Her şeyi geçtim beni o eve davet etmişken... Daha fazla uzatmadan ipleri deliğe sokup düğümün yeni halini alması adına hafifçe sıktığımda Hera sanki dengesini sağlayamamış gibi önceki dör
- Writer
