Nakatulala akong nakatitig sa bilog na buwan habang nakaupo sa rooftop ng isang matayog na gusali.
Sumasayaw ang aking buhok sa ihip ng malamig na hangin.
Amoy ko ang kalawang mula sa mga mantsa ng dugo sa aking mukha, damit, at kamay.
Hindi ko mabilang ang mga pinatay ko ngayong gabi.
I played God and took lives. Inilagay ko sa mga palad ko ang batas. Ipinaghiganti ko ang asawa’t anak ko. At wala akong kahit na anong pagsisisi roon. They all deserve their deaths.
Asawa’t anak ko na lang ang pumipigil sa akin na huwag masiraan ng bait. At ngayong wala na sila, wala na akong rason pa para magpigil; para lumangoy sa dagat ng apoy.
Kay ingay ng mga sirena ng mga sasakyan ng mga pulis at ambulansya. Kaliwa’t kanan.
Pero taliwas sa ingay na naririnig ko ay tila bingi ang puso ko. Hi
