MALUHA-luhang inilapag ni Luna sa mesa ang pagkain ni Arthur.
“Nasaan kaya ang konsensya ng lalaking iyon?! Hindi ba niya alam na nakasakit na siya ng damdamin? At saka paano niya nagawang bastusin ang mga babae sa gayong malambing naman siya sa kan’yang lola?” Ani Luna sa kan’yang sarili sabay punas sa kan'yang mga luha.
At nang mapansin ni Luna ang pagpasok ni Arthur sa mini-kitchen ay agad niyang isinuot ang kan’yang mask.
“Wow! Ang bango ng ulam na inihanda mo, ah! Palagi sigurong busog ang husband mo sa ‘yo, ‘no? Kung katulad mo rin ang mapapangasawa ko, siguro hindi na rin kita pakakawalan!” nakangiting wika ni Arthur sa nakatalikod na si Luna.
“Asawahin mo ‘yang mukha mo! Kahit asong ulol hindi na papatol sa yo!” Gigil na sambit ni Luna sa kan’yang sarili. At nang nailipat n
