Chapter 66
ASTRID
“Really? Tapos? How’s basketball by the way?” Pinilit kong ‘wag mag-c***k ang boses ko habang kinakausap ko siya. Hindi parin matanggal ang tingin niya sa cellphone niya.
“Hectic ang schedule. Matatalo na nga kami kaya kailangan magpractice. Wala ako tomorrow, okay?” Tumango nalang ako at dali-daling umakyat para pumasok sa kwarto ko. Humiga kaagad ako sa kama ko. Hindi ko maeexplain kung ano dapat maramdaman mo ngayon.
Nagagalit ako. Sa sobrang galit ko parang maiiyak ako. I cried silently in the middle of the night.
✥✥
“Pwede bang ‘wag ka nang mag-practice? I’m not feeling well.” Sabi ko kay Troy habang naka-upo ako sa sofa. Tiningnan niya lang ako at tsaka inayos ang polo niya. “Hindi naman ‘yung mata mo ang masakit diba?” Tanong niya kaya lumingo-
