VICTORIA
“No,” madiin kong sagot dahilan upang matigilan siya. Hindi na ako magpapadala sa kaniya pagkatapos ng mga nakita ko. Mamayang gabi ay aalis ako gaya ng sinabi sa akin ni Dmitry kanina lang.
Napatitig siya sa aking mata na para bang anumang oras ay matutunaw ako ngunit noon iyon at iba na ngayon dahil hindi man lang ako natitinag sa kaniyang presensya. Siguro ay dala na rin ng dala-dala kong hinanakit sa kaniya.
Para siyang nasaktan sa pagkakasagot ko sa kaniya ngunit hindi ako padadaig sa mga iniisip ko dahil alam ko rin sa huli na talo pa rin ako.
“Alam ko kung ano ang katayuan ko rito sa pamamahay na ito at sa ‘yo, Master William,” wika ko at nagulat siya sa tinawag ko sa kaniya na maski ako rin naman ay nagulat ngunit iyon naman ang nararapat. Akma na sana siyang lalapi
