Gökyüzünün sonsuz maviliğine dalmış bir şekilde özel jetin penceresinden dışarıyı izliyordum.
Zihnim dün geceyi tekrar tekrar gözlerimin önüne düşürdüğünde yanan yanaklarım ve içimde ki anlamasız pişmanlıkla öylece kollarımı göğsümde bağlamıştım.
Onunla birlikte olmayı ben kabul etmiştim.Yani bana zorla dokunmamıştı Karan,ama neden böyle hissediyordum.
O an bir günah kadar güzel ve bir o kadar çekiciydi.Onun büyüsüne kapılmıştım.
Dün gece sanki hayali bir bulutun içinde tüm yetimi kaybetmiş ve kendimi onunla bir bütün olurken bulmuştum.
Öncesinde onu vurmaya bile yeltenmiştim ve bu bana çok daha kötü dönmüştü.Bu konuyu Karan'la hiç konuşmamıştım.Sabah uyanıp havaalanına gelesiye kadar ve hatta jete binene kadar da bakmamıştım hiç ona.
Ama elbette onun yanında sonsuz esareti kabul ede
