Chapter 16 – Ang Paglayo ni Lia
Madaling-araw na nang hindi pa rin makatulog si Lia. Nakahiga siya sa kama, nakatitig sa kisame, hawak ang envelope na puno ng mabibigat na papel. Sa tuwing isinasara niya ang kanyang mga mata, bumabalik sa isip niya ang mukha ni Marco—ang kanyang pag-amin, ang kanyang takot, at ang kanyang pagmamakaawa.
Pero sa halip na aliw, ang nararamdaman niya ay kirot at bigat. “Paano kung may iba pa siyang hindi sinasabi? Paano kung mas masakit pa ang susunod na matuklasan ko?”
Bago pa tuluyang kainin ng isip ang kanyang puso, bumangon siya, nag-empake ng ilang damit at gamit sa isang maliit na maleta. Tahimik, mabigat ang bawat hakbang, tila bawat galaw ay paglaban sa damdaming ayaw kumawala.
Pagdating ng umaga, bumungad kay Marco ang bakanteng sala. Ang mga unan
