ออกมาจากห้องน้ำก็เห็นร่างสูงยืนอยู่ปลายเตียงและเขาก็ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว สองเท้าก้าวมาใกล้เขาอีกนิด เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยความคิดถึง ใกล้เพียงแค่นี้เอง แต่กลับไม่กล้าแม้จะเขาไปกอดเหมือนที่เคยทำ หากเมื่อครู่ไม่ใช่เพราะอารมณ์พาไป เขาเองก็คงไม่แสดงอาการอย่างนั้นออกมา
“เฮียวินล้างตัวแล้วเหรอคะ”
น้ำหวานเอ่ยถามเสียงไม่ดังมากนัก มาวินมองหน้าเธอครู่หนึ่งก่อนที่มือจะล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบบางสิ่งออกมาให้
“ค่าตัวของเธอ คิดว่ามันคงมากพอสำหรับการโดนเปิดบริสุทธิ์นะ”
ในมือของเขามีเงินจำนวนหนึ่งซึ่งให้คาดคะเนจากสายตาก็คงหลักแสนบาท
“หมายความว่ายังไงคะ” น้ำหวานเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ มองเงินที่อยู่ในมือของเขาสลับกับใบหน้าคมเข้มนั้น
“ก็หมายความว่า ฉันเอาเธอแล้ว ฉันก็จ่ายค่าตัวให้ แค่นั้นแหละ ไม่มีความหมายอย่างอื่น”
ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังตีตื้นมาจนขอ
