MR. BLUE EYES

MBE6

"Sure ka ba rito sa suot ko, Sam? Parang ang ikli naman ata," tanong ko sa kaibigan. Hindi talaga ako komporatable sa pinili niyang dress. Panay takip ako sa dibdib ko dahil halos nakikita na 'yong hinaharap ko. Napakaikli kasi masiyado.

"Ano ka ba bes?! Perfect nga 'to sayo e. Kitang-kita 'yong curves mo. Mas sumesexy ka sa suot mong 'yan! 'Wag kang magpaka-Maria Clara please lang," maarte pa niyang sagot sa 'kin.

Nakakahiya naman atang pumunta sa party na ganitong halos wala na akong damit. Ito talaga si Sam kahit ano-ano na lang ang pinapasuot sa 'kin. Wala naman akong magawa ng hilahin na niya ako papunta sa may vanity mirror. Quarter to six na at kailangan ko na talagang magmadali. Nakapag text na rin ako kay Raze na sa bahay na lang ako nila Samantha sunduin.

Nagsimula naman akong make-upan ni Samantha. Nagtatalo pa kaming dalawa dahil ang gusto ko sana yung light lang, ang gusto niya naman ay heavy make up dahil party daw 'yon atsaka baka pagpawisan ako. Nagpatianod na lang ako sa kagustuhan niya wala naman din akong magagawa basta pursigido na si Sam. Hinayaan ko na lang siyang gawin ang gusto niyang mangyari sa mukha ko. Halos twenty minutes din ang itinagal ng kaniyang paglalagay ng make up sa mukha ko.

"Abi, open your eyes na. We're done. You look good! Dali! Tingnan mo na sarili mo." Dahan-dahan ko namang binuksan ang mga mata ko. At tumambad nga sa salamin ang pagmumukha kong tila nag-iba dahil sa kolorete na nilagay ng kaibigan.

Hindi naman 'yong tipong nag-iba talaga. Para na-enhance lang ng make up ang mukha ko at mas lalong na-define nito ang facial features ko. Nakakapanibago para sa akin dahil polbo at liptint lang kasi 'yong gamit ko sa pang-araw araw.

Alam ko naman na maganda talaga ang kakalabasan. Magaling kasi talagang mag-make up ang kaibigan ko. Napatingin ulit ako sa salamin at namangha ako sa hitsura ko.

"Hala Sam! Anong magic ginawa mo sa 'kin? Bakit parang hindi 'to ako?" tanong ko naman sa kaniya habang panay tingin pa rin sa salamin.

"Gaga! Ikaw 'yan! Hindi ka kasi mahilig mag-make up."

Hindi naman kasi ako mahilig sa ganoon. Ang hirap kaya mag-make up hanggang ngayon hindi ko pa rin gets kung paano mag-kilay.

"Basta Abi ha? Kapag may fafa na lumapit sa'yo tapos panlaban na talaga, go ka na sis, lapangin mo na ng bonggang-bongga!" patawa-tawa niya pang payo sa 'kin.

Yuck lang! Nadala na ako noon. Kaya anong naging resulta? Heto't may Primo na ngayon. Nadala ako sa pa-blue eyes ni kuya. Kaya ekis na talaga kapag may blue eyes tapos with english spokening dollars pa. Red flag mga mare. Hard pass tayo riyan at baka masundan na naman si Primo nang hindi ko inaasahan.

Medyo matagal-tagal na rin akong 'di nakaka-attend sa mga ganitong gatherings kaya kinakabahan ako. Nanlalamig ang buo kong katawan at tila namamawis na rin ang singit ko.

Biglang sumagi sa isip ko ang pamilya ko. I wonder kung hinanap ba ako ng family ko noon? O kahit nag-alala man lang sila dahil sa pag-alis ko?

May munting kirot akong naramdaman sa puso ko kasi alam ko naman ang sagot. Alam kong burado na ako sa mga isipan nila. Na hindi na nila ako iniisip at tuluyang binura sa kanilang mga buhay. They are so unfair at galit ako sa kanila. I was expecting worst before noong nabuntis ako but to think na after five years parang wala lang sa kanilang may anak silang itinakwil.

"Hey, are you okay?" Samantha tapped my back and my thoughts returned to present. Hindi ko namalayan na I was spacing out habang nakatitig sa salamin.

"I'm okay Sam, nene-nerbiyos lang ako," pagsisinungaling ko naman sa kanya. Saktong seven p.m. naman ay sinundo ako ni Raze. Samantha just waved her hand at us at kumindat pa siya sa akin na parang may pinapahiwatig. Binulungan niya pa ako na galingan sa paghahanap ng fafa na malalapa.

Sam was right when she said to wear heavy makeup. Kasi kahit ngayong nasa loob pa lamang ako ng sasakyan ay pinagpapawisan na ako.

"Here let me wipe your sweat." Raze lean a little bit to wipe the sweat on my forehead. He was so close to me and I could smell his breath. Amoy menthol at napaka-manly ng scent ng kaniyang perfume. Mas lalo pa ata akong pinagpapawisan dahil sa ginagawa niya.

"Okay na Raze, ako na lang ang magpapatuloy sa pagpunas. Thank you." Tumigil naman sa pagpunas si Raze sa noo ko at binigay na lang sa akin ang panyo at nag-focus na siya sa pagmamaneho.

"By the way Abi, you look good in that dress," saad ni Raze na siyang ikinapula ng mga pisngi ko. Bihira akong makatanggap ng compliment sa ibang lalaki. Hindi naman ako pangit, pero sabi ni Sam sa akin noon na natatarayan daw 'yong mga boylet sa akin kaya natatakot silang lumapit sa akin. Lalo pa at study first ako noon kaya siguro ganoon.

Nang dumako ang paningin ko sa mukha ng lalaki ay namumula na rin ang mga pisngi nito habang may ngiting nakaukit sa labi nito. Is he blushing while saying this to me? Hindi kasi siya tumitingin sa 'kin habang nagsasalita and his ears are turning red. Omo! He's a cutie talaga. Bakit ba kasi wala akong feelings dito e?

"Bakit nga ba talaga, Abi? Dahil ba sa may hinihintay at inaasahan ka?" biglang sabi ng isipan ko.

"You look good also Raze, bagay sa 'yo 'yung suot mo," pagpupuri ko rin naman sa kaniya at agad ko ring iwinaksi sa isipan ko ang naisip ko kanina.

Wala akong hinihintay at wala akong inaasahan. Kung buong buhay ko magiging single ako ay walang problema sa akin 'yon. Mas better pa ngayon dahil mas mapagtutuunan ko ng pansin si Primo na siyang hindi nagawa ng mga magulang ko sa akin.

I looked at Raze again. But this time I was staring him intently. Pinagmamasdan ng seryoso habang pinapakiramdaman ang sarili.

"Hindi ba puwedeng turuan ko na lang ang sarili kong ibigin ka?" blangkong tanong ko sa sarili habang ang mga mata ay nasa lalaking seryosong nagmamaneho.

Ano bang kulang? Bakit hindi ko magawang tingnan si Raze bilang isang lalaki na puwede kong mahalin? He looks perfect.

Mas lalong gumuwapo ang lalaki ngayon sa paningin ko. Pero kahit ang guwapo nito ngayon sa paningin ko ay wala pa rin akong maramdamang kakaiba.

Hinahanap ko 'yong kakaibang kaba na naramdaman ko noon. 'Yong tipong mahihimatay ka sa bilis ng t***k ng puso mo? 'Yong parang may nagliliparang paro-paro sa loob ng tiyan mo? Nasaan na? I want to feel it again.

Siguro halos isang oras ko ring pinakiramdaman ang sarili pero bokya talaga. Maybe I need more time? May gano'n ba? Matuturuan ko nga ba talaga ang sarili?

It took us an hour bago makarating sa venue. Raze stopped the car in front of the hotel and handed his key to the man standing outside. Siya na 'yung mag-pa-park ng sasakyan. Inalalayan niya rin akong makababa. Literal na napanganga ako sa entrance pa lang ng hotel. The place was painted gold and black. Various paintings hang on the wall. Para akong nasa museyo dahil sa dami ng paintings.

The place has an old fashioned designed that you would think you were in a spanish era from the past. Atsaka entrance pa lang 'yon. Ano pa kaya kapag nasa loob na talaga ako? Someone asked for our invitation card, ibinigay naman ni Raze yung hawak-hawak niya na invitation card sa babae. Then that lady led us inside. When she opened the door for us, I can see the huge hall na napapalibutan ng malalaking chandelier.

I can hardly count how many chandeliers were hanging. May iba't-ibang disenyo at malaki ang mga 'yon. This place feels like magical. Marami-rami na rin 'yung mga tao sa loob. Everyone is wearing a mask. May mangilan-ngilan na rin akong namumukhaan na mga doctor galing sa hospital na pinagtatrabahuhan ko. Nakahanap naman kami ng upuan sa may gilid kung saan nauna akong naupo.

Raze excuses himself kasi kakausapin niya ang mga senior niya na nasa kabilang table. He asked me to go with him pero tumanggi ako kasi sumakit ang paa ko dahil sa heels na suot.

I decided to go to the mini bar sa gilid to have some drinks. Feel ko lang uminom at parang sakto naman sa ambiance ng lugar at para sulitin na rin ang pagpunta ko rito.

"What kind of champagne do you want, madam?" he asked. Pati bartender pogi rin! Nakita ko pa ang pagkindat nito sa akin.

Hindi ko naman alam kung anong champagne ang iinumin. Geeze! Paano ba 'to? Clueless ako sa mga ganitong bagay e. Ayan Abi! Lakas ng loob uminom wala namang alam sa champagne.

"Uhm... kahit ano," iyan na lamang ang naisagot ko sa nakaharap na bartender agad naman siyang kumilos para isalin sa wine glass ang champagne na hinihingi ko.

"A beautiful maiden like you should try Moët and Chandon Imperial Rose." I was feeling nervous when I heard a manly voice from behind.

"Give her Moët and Chandon Imperial Rose," utos naman ng lalaki sa bartender.

He is now sitting beside me. I was surprised by his presence and did not respond immediately to what he just ordered for me. The man in front of me had a strange aura that I thought I felt before. Hindi ko lang talaga maalala kung saan at kailan. Hindi ko naman makita ang pagmumukha niya dahil sa bukod na may nakaharang na maskara ay nakaharap pa ang lalaki sa bar at hindi pa ito nagagawi ng tingin sa akin.

"You're staring too much, Miss. Am I that too charismatic for you?" tanong nito bigla.

Shit! Am I really staring at him? Pero paano niya naman nalaman ni hindi nga siya nakaharap sa akin?

"I can see you through my peripheral view," bigkas nito. Mind reader ba si kuya? Bakit alam niya 'yung tanong sa isip ko?

"If you're wondering how I found out. It's obvious because of your face reaction." Puta ka Abi! Nakakahiya ka talaga minsan self baka akalain pa ng lalaking 'to na type mo siya.

"I'm sorry for staring at you for too long. I was just surprised by your sudden presence," sagot ko naman. Siyempre! Hindi tayo pakakabog. Kahit na medyo shunga ako sa part na lantaran kong tinititigan ang lalaking ito.

The man immediately turned around and stared into my eyes. The intensity of his gaze is telling me danger. His eyes alone can make you feel a lot of undiscover feelings that you never felt before. A shiver in my spine and and this heartbeat of mine, they were in chaos dahil lang sa titig nito!

My heart skipped a beat when I saw his pair of blue eyes. Blue eyes? This gaze and this aura... I felt this before. Hindi naman siguro 'di ba? Marami namang may blue eyes sa Pinas!

"You have beautiful eyes. I can tell you're pretty even if you're wearing a mask." His sudden compliment sends millions of volts inside me. I feel like I have lots of butterflies in my stomach flying right now.

Grabe naman ang pag-atake ni kuya parang hindi ko na kinakaya at parang may namumuong pawis na ata sa singit ko dahil sa kaba.

Puta Abi! Mag-behave ka please. Don't ever forget that the last time you were involved with a blue-eyed man, a lot of trouble happened. No to blue eyes kaya kumalma ka!

"Uh, thanks," tanging naisagot ko na lamang at agad namang tinungga ang kanina pang nakalapag na champagne sa harapan ko.

"Are you alone? Or you're with someone?" tanong naman ng lalaki habang iniinom naman ang alak na nasa glass wine nito.

"I'm with someone, he's just talking with his seniors kaya nandito ako," sagot ko sa lalaki.

"He should never leave a lady like you alone. If I were him I would take you anywhere and tie you around my waist so no one can approach you. It's for the hungry men here watching you, for them to know that I own you," seryosong sagot naman nito at sinabayan pa nito ng mahinang tawa.

Ayan na naman 'yung titig niya. Bat ba ang hilig niya tumitig? Naaasiwa pa naman ako sa mga mata niya. Argh! That blue eyes. Gusto ko lang talaga makita ang pagmumukha niya para makumpirma kung siya ba talaga yung lalaking 'yon five years ago.

Malakas kasi talaga kutob ko na iisa lang sila. His very whole existence screams like him, the person I met in the past and the father of my child.

The problem now is paano ko mapapatunayan kong siya nga iyon? Somehow I need to take off his mask para makita ko siya ng buo. How am I going to do that? May naiisip akong paraan. But this plans need a lot of courage to do it. Nakasalalay rin ang flirting skills ko rito and I don't have such skills. But it's now or never.

Humingi ako ng isang shot sa bartender at tinungga iyon. I grabbed all my courage that's left inside me and then suddenly rubbed my hand to his thighs while my body was pressing against him.

"Is that so, Mister? You'll never leave me alone? And you'll tie me in your waist?" seductive na pagkakasabi ko sa kaniya. Kitang-kita ko paunti-unti niyang paglunok ng laway dahil sa ginawa ko.

"You seemed bored lady, wanna play?" hindi naman papaawat na tanong ng lalaki sa'kin.

Oh my God! Ito na nga. My plan is progressing ang kailangan ko lang gawin ay masolo siya at makahanap ng tiyempo para matanggal ang maskara niya.

I whispered into his ear, "You got it right baby, this party is a little bit boring. I need someone to warm me up." Sabay haplos ko naman sa balikat nito. Halos kumandong na ako sa lalaki para lang ma-tempt siya na makapag-solo kaming dalawa. I know this is embarrassing but I'm betting my all to this para kay Primo.

"Let's go somewhere private then. Are you okay with that?" I nod my head at naglakad kami at pumasok sa loob ng isang nakatagong pinto. Hindi ko naman napansin na may pintuan pala dito sa may gilid.

Umikot pa kasi kami sa may mini bar na inuupuan namin kanina. I felt scared kasi nga tago ang lugar at tanging liwanag lamang mula sa buwan sa labas ng bintana ng kuwartong ito ang tanging ilaw namin. Pinaupo niya naman ako sa study table, magtatanong pa sana ako kung bakit niya alam ang lugar na ito when he suddenly started kissing me hungrily.

He is slowly caressing my butt while kissing my neck. Lahat ng dapat na gagawin ko sa isang iglap ay nabura lahat. Para akong na-hi-hipnotismo sa mga galaw niya. This is bad! I felt this before. I wasn't able to push the man away and now it's happening again.

Wala akong lakas para gumalaw man lang at nagpatianod na lamang sa mga halik at haplos ng lalaking 'to.

"Ugh, f**k! That's good baby keep doing that," wala sa sariling ungol ko.

Wait? What did I just say? I MOANED!

My God, this is red code. Emergency na 'to hindi dapat ako nag-e-enjoy! I need to know who's behind this mask. Akma ko na sanang hahablutin ang suot niyang mask ng biglang bumaba ang ulo ng lalaki sa pagitan ng mga hita ko. Halos naman lumuwa ang aking mga mata dahil sa nangyayari. This is getting out of control and this is my fault.

"Wait–what are you doing down there? Hey!" Halos di ko na matuloy ang sinasabi ko sapagkat bigla niya na lang ipinasok ang mga daliri niya sa underwear ko.

Ugh! This is insane. I need to stop. Pero paano ako titigil kung mismo ang katawan ko ay 'di sumasang-ayon sa isip ko? He slowly touch my wet panty down there. Namamasa na ang kaselanan ko sa parteng 'yon, and I'm feeling so horny. I moaned at every touch he made. It was as if my whole being was being tickled. Hindi ko rin maiwasang titigan ang lalaki sa ginagawa nito. I'm watching this man doing lustful things on me.

I keep moaning na parang nababaliw sa sarap na dala ng mga kaniyang daliri. When he successfully lowered my panty he suddenly inserted his two fingers deep inside me. Napaliyad ako sa sarap at sakit na aking nararamdaman. Five years… for five years, nobody touch me down there except myself. My mind keeps telling me to stop at kailangan kong makita kung sino talaga ang lalaki ngunit wala akong lakas ng loob para tapusin ang sarap na nalalasap ko.

Naghahabol na ako ng aking hininga dahil sa sensasyon na naidudulot ng lalaki sa sistema ko ng biglang tumunog ang cellphone ko. We both stop and I hurriedly pick up my purse and get my phone out. Nakita kong si Nena ang tumatawag. Kinabahan naman ako bigla dahil halos alas-onse na at usually naman hindi tumatawag si Nena ng mga ganitong oras.

"Hello, Nena? Napatawag ka?" tanong ko naman sa kaniya. Pilit nilalabanan ang pagnanasang nais kumawala sa sistema ko. Kagat ang labi at paos ang boses na sinagot ko ang tawag.

"Ate... si Primo hindi tumitigil sa pag-iyak. Pinagpapawisan na siya at namumula na ang buong katawan niya at nahihirapan na rin siyang huminga," kinakabahang tugon naman ni Nena.

Halos hindi naman ako mapakali sa paghahanap ng mga gamit ko at mabilis na lumisan sa lugar. Wala sa sariling napatakbo ako palabas ng kuwarto at hindi ko na nga namalayan na naiwan ko na pala ang lalaki sa loob sa pagmamadali ko.

"Nena please, dalhin mo na si Primo sa Montecorpuz General Hospital at papunta na rin ako." Patakbo akong lumabas ng hotel at sumakay ng taxi sa pagmamadali ko hindi ko napansin na naiwan ko na pala ang panty ko kanina atsaka hindi ko nasabihan si Raze.

Ugh! ang bobo ko! Ang liit pa naman ng dress ko tapos wala pa akong underwear na suot. Nababaliw na talaga ako. Hindi puwedeng pupunta ako sa hospital na walang suot na underwear. Tinawagan ko si Sam at ipinaalam ko sa kaniya na may emergency about kay Primo.

"And Sam, puwede pahiram ng undies. I'll explain everything to you here sa hospital. Basta spare me some clothes and undies," nahihiyang sabi ko naman sa kaniya habang nakikipag-usap ako sa kaibigan sa kabilang linya.

Knowing Samantha kahit na hindi ko nakikita ang reaksyon niya alam kong nakataas ang kilay niya ngayon dahil sa sinabi ko. Ang dirty minded no'n kaya kahit na hindi ko sabihin malalaman niya pa rin.

"Putcha Abi! Naka-score ka ata ngayon ah? Ang taray mo ata dinaig mo pa talaga ako. No undies while walking, yahoo! Mukhang may nadiligan ata," natatawang sagot ng kaibigan ko atsaka napailing na lang. If only she knew what I had done.