UNEXPECTED HUSBAND (COMPLETED)

Chapter 6- I will Marry Her

Samantala...bumalik naman si Trishia sa kusina... She was so angry... She tried to seduce Raven kanina at bigla niya itong hinalikan ,sinabi din niya dito ang nararamdaman niya pero ang masakit sinabi nitong may iba na itong gusto. Iisang paraan nalang ang tanging daan para mapunta sa kaniya si Raven... Kung hindi niya ito makuha sa salita.. kaiongan niya itong makuha sa gawa... Matagal na din siyang may gusto dito at ngayun na ang tamang panahon para makuha niya ang gusto niya. Hinanap niya sa lamesa ang inihandang inumin para kay Raven.. ngunit sa pagtataka niya wala ng laman ang basong nilagyan niya ng pampatulog kanina.. hindi niya ito naibigay kay Raven dahil bigla itong umalis pagkatapos niya itong halikan.

Where is it....hindi pwedeng mawala yun dahil nag iisang gamot lang yun.

She was worried na baka may ibang nakainom nun at masira ang mga plano niya... Ngunit ang nag iisang baso sa lamesa ay wala nang laman.. nanghihina siyang napaupo sa upuan...

Damn how could i be so reckless para iwanan dito ang basong yun...

The next morning nagising nalang si Annika na nasa isang higaan.. iniisip niyang sa mansiyon na siya nakatulog dahil malambot ang kamang kaniyang hinihigaan. Ngunit nang iminulat niya ang kaniyang mga mata...isang mukha ang agad niyang nakamulatan... Isang mukha ng lalaki na ngayun ay nakatitig sa kaniya... Sisigaw na sana siya ng mabilis na tinakpan ni Nicolai ang kaniyang bibig ng kamay nito.

"Gusto mo ba talagang sumigaw..para malaman ng lahat ng tao dito na magkasama tayung natulog dito magdamag..? Is this what you wanted to happen..?" Tanung nito.

Bigla naman siyang nahimasmasan sa sinabi nito.

"What I am doing here...?!!At anung ginagawa mo dito...?!! Bakit magkasama tayo dito...? May nangyari ba kagabi..." Nagpapanick niyang tanung...

"What do you think...?" Parang balewala lang nitong sabi...

Tinignan niya ang sarili niya... Nakasuot naman siya ng damit pero hindi ang damit niya kagabi..nanlaki ang mga mata niya... she was wearing a large shirt at tanging panloob lang ang suot niya sa ilalim nang damit. Pero maliban dun wala naman siyang nararamdaman na kahit anu sa kaniyang katawan.

Ngunit sino ang nagpalit ng damit niya...? Galit niyang nilingon si Nicolai.. sila lang naman dalawa sa kuwartong to.. sinu pa ba ang nagpalit ng damit niya..wala na siyang ibang matandaan pagkatapos niyang uminom ng alak.

"Walangya Ka..!! Sinilipan mu ba ako...?" Galit niyang tanung at kinuha ang isang unan para hampasin ito.. pero agad naman itong nasalo ni Nicolai

"Can you please stay calm... !! Can't you see...ginalaw ba kita.. hindi di bah.. buti nga naawa pa ako sa'yo, dahil nawalan ka ng malay sa kalasingan mo.." galit din nitong sabi.

Natigilan naman siya sa sinabi nito.

Tumayo si Nicolai mula sa higaan at muli siyang binalingan..

"Don't worry walang nangyari... Hindi ko type ang babaeng... Flat ang katawan..." Sabi nito.

Bigla siyang napatingin sa dibdib niya..siya Flat....?? Bwesit talagang lalaking to...!! Kinuha niya ulit ang isang unan at ibinato dito..

"Buwisit ka... Bumalik ka na sa pinanggalingan mo....!!" Naiiyak na niyang sabi.

Agad niyang kinuha ang gown na suot niya kagabi at nagmamadaling lumabas...magpapalit nalang siya sa isa pang guest room,alam niyang may damit pa siyang naiwan doon..malapit lang naman itong kuwarto.. malamang wala naman makakapansin sa kaniya. Dahan dahan siyang lumabas ng silid para lamang magulat ng makita ang isang kasambahay na nag aabang sa labas .. tinignan nito ang suot niyang damit at seryusong nagsalita.

"Magpalit ka muna ng damit at hinihintay ka ni Seniora Carina sa library ." Sabi nito at agad ding umalis.

Napangiwi siya... Bakit ngayun pa siya hinanap ng Seniora at bakit alam ng kasambahay na dito siya sa kuwartong ito..Hayss ...pahamak naman talaga kasi ang bwesit na lalaking to... (Ano bang klaseng alak ang ininom ko kagabi at wala man lang akong matandaan kung bakiy napunta ako sa kuwarto ng lalaking yun.)

Agad siyang nagpalit ng damit at bumaba, kumatok siya sa pinto ng library bago pumasok.Nagulat pa siya ng madatnan doon sa loob ang kaniyang ama kasama ng ni Senior Mauricio at Seniora Carina. (Anung meron dito, may meeting ba..bakit hindi ko alam..?)

"Pumasok ka Annika.. " sabi ni Senior Mauricio.

Marahan naman siyang lumapit sa mga ito at tumabi sa tatay niya na seryuso padin ang mukha.

"Umupo ka muna... at may hinihintay lamang tayo..." Sabi naman ni Seniora Carina na kaparehas ng asawa nito.. seryuso din ang mukha.. tumingin siya sa gawi ng ama.. na nakayuko lamang ng mga sandaling yun at tila may bumabagabag sa isipan nito.

"Tay.. bakit tayo nandito.. may meeting ba ngayun..?" Pabulong niyang tanung.

"Manahimik ka Annika...wala tayo dito ngayun kung hindi dahil sa ginawa mo." Seryusong sabi nito. Na lalo kung ipinagtataka.

Ginawa ko..? Ano bang ginawa ko...? Nalasing lang naman ako kagabi ah...mali na ba yun..?

Anu ba talaga ang nangyayari dito...?

Muling bumukas ang pinto at pumasok si Nicolai... Kaya lalong nagsalubong ang kaniyang kilay.. Maging ito ay nagtataka din ng makita kamo sa loob.

What is he doing here...?

"Maupo ka dito Nicolai...?" Sabi ni senior Mauricio.

"What is this all about..?" He asked na hindi tumitinag sa kinatatayuan.

"It is all about You and Annika....!" The old man said.

"Iho...alam namin na magkasama kayo ni Annika kagabi...-" sabi ni seniora Carina na agad naman pinutol ni Nicolai ang sinasabi.

"I knew it...did you plan all this...?" Madilim ang mukha ni Nicolai na nakatingin sa kaniya... Napatayo naman siya sa kaniyang kinauupuan at matalim na tinignan ito.

"Do you think ginusto kong matulog sa kuwarto mo.. ni hindi ko nga alam kung paano ako nakapunta doon ei..?" Gigil niyang sabi dito.

"You two... !! Can you please listen first...!" Mariing sabi ni Senior Mauricio.

Natahimik naman silang dalawa... Ngunit madilim padin ang mukha ni Nicolai.

"Wither you both like it or not... Ipapakasal namin kayung dalawa...!!" Malakas na sabi ng Senior.

"What ..?!!" Napatiimbagang na sabi ni Nicolai

"Noooo...!!"sigaw naman niya..at agad binalingan ang kaniyang ama..

"Tay... Ayaw kong magpakasal sa kaniya... Wala namang nangyari sa amin at...-"

"Tumigil ka Annika... Alam halos ng mga tao dito na magakasama kayong dalawa kagabi... at nakakahiya dahil ikaw na babae pa ang nakitulog sa kuwarto niya.." mariing sabi ng tatay niya.

"Hindi...!! Nagkakamali po kayo ng iniisip....wala po talagang nangyari sa amin..." nakikiusap niyang sabi sa ama.

"I will not fall for this crap...I'm leaving this place....this is not even worthy for my time..." Sabi ni Nicolai at nagpasyang lumabas.. pero bago pa man siya makahakbang ,nagsalita muli ang Senior.

"Papayagan lamang kitang umalis... Pag pinakasalan mo si Annika... !!" Sabi nito.

Natahimik naman si Nicolai at napatigil sa paghakbang..

Biglang bumukas ulit ang pinto at mula doon pumasok si Raven na seryuso din ang mukha.

"Kung ayaw mo siyang pakasalan.... I am willing to marry her..!!" Sabi nito..

Lahat sila natigilan sa sinabi ni Raven.

Naikuyom ni Nicolai ang kaniyang mga kamao at tinitigan ng masama si Raven..

"You stay out of this....!!" Sabi nito sa pinsan.

"You should thank me though... I will be the one who will solve this problem for you...!!" Balik ni Raven dito.

Isang ngisi ang pinakawalan ni Nicolai..

Lumingon muli ito sa kanila.

"If this is all you wanted...then I am going to marry her..! Happy now...!!" Sabi nito habang nakatingin sa kaniya.

What...?!! Magrereklamo pa sana siya ng muli itong magsalita

"Let's do this quick... I need to go back to the City... And I will bring my wife along with me...!!" Sabi nito at lumabas ng silid na yun.

Walang salitang namutawi sa kanilang mga labi... Kahit siya ay hindi makapagsalita sa bilis ng naging desisyun ni Nicolai. Napatingin siya sa gawi ni Raven na nakatingin din sa kaniya. Then lumapit si Raven sa kinuupuan niya.

"Can i talk to you for a minute.." sabi nito.

Tumango naman siya at sumamang lumabas dito. Pumunta sila sa mangahan at malungkot ang mukhang humarap si Raven sa kaniya.

"Do you want to marry him...if not i can talk to them.." tila nahihirapan ang loob nitong Tanung.

Dapat matuwa siya dahil gusto siyang pakasalan ni Raven... Pero bakit nagkaroon ng alinlanangan sa kaniyang puso ngayun.

"Alam mo bang... Matagal na kitang gusto Raven...Mahal na nga kita ei... Wala akong ibang hinangad kungdi ang mahalin mo din sana... Pero nang makita kita kagabi...na may kahalikang babae.., i was hurt... Alam kung kaibigan lang talaga ang turing mo sa akin...

Kaya nagpapasalamat padin ako na gusto mo akong tulungan sa gulong pinasok ko.." umiiyak niyang sabi dito.

"Annika... Nagkakamali ka ng akala... Mahal kita Annika... Noon pa man...mahal na kita..Ito sana ang gusto kung sabihin sa'yo kagabi pa pero nawawalan ako ng pagkakataon. Isa sa mga dahilan ko kung bakit ako umuwi ay Ikaw.. At ang nakita mo kagabi hindi ko ginusto yun..kung alam ko lang na mangyayari to..hindi ko na sana pinakiusapan ang pinsan ko na pumunta dito.!!" Malungkot na sabi nito..habang hawak ang kaniyang kamay.

Mas lalo pa siyang umiyak ng malaman ang tunay na nararamdaman ni Raven para sa kaniya.. pero huli na ang lahat...nangyari na ang gulo.

"Raven....!!" Napalingon sila ng may tumawag dito. It was Trishia...

"We need to go back...the Hospital Director wanted to meet us..." Sabi nito.

Pinahiran niya ang kaniyang mga luha..at muling tumingin dito..

"You should go back... Marahil nga hindi ako ang babaeng karapat dapat sa'yo ,Ayaw kong masira ang career mo, dahil lang sa problema ko..." Malumanay niyang sabi dito at ramdam niya ang pagpatak na naman ng kaniyang mga luha..

"Annika..." Tila nanghihina nitong sabi..

"Goodbye.. Raven...and thank you for everything....I hope we can still be friends after all this mess...." Pilit ang ngiting sabi niya at agad na tumalikod palayo kay Raven.