Successful
Hindi na ako nagtaka noong nagising ako sa isang puting kuwarto. Nagtama agad ang mga mata namin ni Mama. Namumugto iyon at halata ang pagod sa mukha.
"Anak..." paos niyang tawag at hinaplos ang aking pisngi.
Sariwa pa sa aking isipan ang nalaman ko. Dumaloy agad ang luha sa aking mga mata.
"Namatay 'yung p-paborito kong estudyante M-Ma—" Namamaos kong sambit at nawawalan na naman ng pag-asa. Gusto kong saktan ang sarili ko ngunit pagod na pagod ang buo kong katawan at sobrang hinang hina ko na.
"Shh... Magpagaling ka muna... Tama na muna 'yan, Marione..." Lumuha siya habang pinapatahimik ako.
Sa may pinto naman, nakita ko si Lucas doon, nakahalukipkip at sobrang lamig ng ekspresyon habang nakatingin dito. Pumikit akong muli at umiyak. Ang bigat bigat na naman ng aking pa
