SHEENA's POV
Habang nakatingin pa rin si kuya sa papalayong sasakyan ni kz kasama si aiye. My Bigla akong na-realize.
Ang bag ni aiye... Aigooo!
"Nak ng tuyo!.. nakalimotan ko'ng ibigay ang bag ni aiye ky kz.."
"What?" Masungit na sagot ng kapatid kong bipolar.
My pa wat, wat pah! Tsk..
Sabay wagay-way ng bag sa braso ko..
Pero dedma ang lolo niyo.. if I know nagsusungit yan dahil hindi nagkaroon ng chance makausap ng matagal si aiye. Tss.
Pumasok siya sa kotse at sumunod nalang din ako.
Madali lang kaming nakarating sa bahay. Hindi na traffic ngayon kasi malalim na ang gabi, buti nga at my bukas pa na restaurant sa oras nato.
Pagkapark pa lang ng sasakyan, agad-agad na lumabas si kuya at pumasok sa loob ng bahay.
Kinuha ko ang bag ko at ky aiye.. ako na ang magsasauli nito sa kanya, dahil bipolar mood si brother dear ngayon.
Pagpasok ko sa loob ng bahay, wala akong nakikita na kuya adrian. Kaya naisip ko, hindi ko nalang sasabihin na nasa akin ang bag ni aiye.
Hays! Pag-ibig nga naman.. .. .
Nakakabaliw
Nakakairita
Nakakapanggigil...
Nakakaiyak..
Pero, aminin mo man o hindi ito rin ang nagpapasaya sa atin.
Speaking of pag-ibig.. .
Si Kz, well.. short for Keil Zhandro.. ang gwapo ng loko, mala adonis ang katawan. Kaya nga kanina hindi ko maiwasang mapatitig sa kanya, alam kong hindi lang ako.. pati na din ang mga babae sa paligid kanina.. dagdag mo pa si kuya.
Ang tanong, gusto ko na ba siya? Hhmm.. .ay iwan.
Pagpasok sa kwarto ko, nilagay ko sa table ang dalawang bag at wala akong sinayang na oras, humiga agad sa kama.
Inaantok na ako...
(Yawwwn)... .
And with that, nakatulog ako ng hindi ko na namalayan.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
KINABUKASAN....
CRiiiiiiiiinnnngggggg...
CRiiiiiiiiinnnngggggg....
CRiiiiiiiiinnnngggggg.....
CRiiiiiiiiinnnngggggg.......
Nagising ako sa ingay ng alarm clock ko.
Pagtingin ko sa oras.
Halaaaa..... Mag a-alas'syete na.
Ma la-late ako sa opisina..
Dali-dali akong bumangon at pumunta sa banyo.
.
.
.
.
.
Pagkatapos ko'ng maligo agad-agad akong nagbihis at nagsoot ng sapatos sabay hablot ng bag sa table at bumaba.
Bago ako pumunta sa dining area, inilapag ko muna ang bag ko sa table dito sa sala.. pagdating ko sa dining area, nadatnan ko silang tatlo.. si mama, papa at kuya.
"Late ka bang nagising?" Agad na tanong ni mama pagkaupo ko.
"Medyo po."
"Kumain kana dyan. Sabay kana sa kuya mo."
"My sasakyan na Po ako mom." Nakangusong saad ko.
"nga naman andrea.. my sasakyan na yang anak mo. Tsaka hindi na yan bata." Sabat ni papa
"Oo nga at malaki na yan, my sarili ng sasakyan.. pero para sa akin baby ko pa din yan.. kaya sumabay ka sa kuya mo." .si mama talaga ooh
Kanina ko pa napapansin na tahimik si kuya.
"Eh.. mommy, ayaw ni kuya na makasabay ako." Sadyang tugon ko para makuha ang atensyon ni kuya.. pero waley.. ganun pa rin.
"Adrian?" Tawag ni mama sa kanya. Pero wala pa rin, tulala pa din siya sa pagkain niya kaya si papa ang tumawag sa kanya dahil malapit lang siya dito.
"Adrian!" Sabay tapik ni papa sa balikat at animong natauhan naman si kuya.
"Yes. Why?"
"Kanina kapa namin tinatawag anak.. ano bang nangyayari sayo?" Si papa.
"Anak. My problema ba?" Si mama.
"No.. nothing mom, dad. Ahm I gotta go" pagkasabi niya nun, tumayo na siya at umalis sa hapag kainan.. narinig nalang namin ang pagharorot ng kotse ni kuya.
"See? Ayaw niya akong makasabay.. so i'll drive on my own.. heheh."
"No, your still not good in driving.. my driver tayo dyan at ipapahatid kita and that's final.."
"Moooooom... ,Dad?"
"Well, just do what your mom says."
"Ugh! Fine."
After everything.. mom being true to her words pinahatid niya ako sa opisina. Hindi niya ako hinayaan mag drive on my own.
My liscense naman na ako, i've pass my driving lessons.. hays!
Sakto lang ang dating ko. Pagpasok sa building, nagkalat ang mga empleyado.. ng makita ako.,
"Good Morning Ms."
"Good Morning maam."
"Good Morning po, maam."
Tango lang ang ibinigay ko sa kanila at sumakay sa private elevator.
Pagdating ko sa top floor, pumasok na ako sa opisina ko. Nilagay ang bag sa misa at umupo sa office chair ko.
Ilang sandali lang akong nakaupo, my kumatok naman.
Tok! Tok! Tok! At bumukas ang pinto, pumasok ang secretary ko.
"Excuse me, Ma'am here's your schedule for today." Sabay lapag ng folder sa harap ko.
Tinignan ko ang nakalagay sa folder;
1. Meeting with Mr. & Mrs. Pepito
9:00a.m @*****hotel&Restaurant
2. Meeting with Mr. Kevin Montero
10:30a.m @*****Restaurant
3. Dress Appointment for the party.
1:00p.m in Galla Boutique
4. Dinner Meeting with Mr. Keil Zhandro Madrigal 6p.m in the korean restaurant nearby.
Pagkabasa ko sa pang-apat, nabigla ako. Kaya tumingin ako sa secretary ko.
"Kailan nagpa set -up ng dinner meeting si Mr. Madrigal Angelie?" Tanong ko sa kanya.
"Ngayong araw lang po maam. Tumawag po siya.. sabi niya tatawag daw po siya ulit mamaya." Paliwanag niya.
Bakit kaya? Nagkita pa kami kahapon ah.
Baka namiss ka teh.. .
Miss? Tsk. Kami ba para ma-miss niya ako..
Hindi kaba masaya na makikita mo siya mamaya?
Masaya syempre.. .makikita ko na naman ang mala-adonis niyang alindog.. hihihih... Ohmygeed, stop it self.. kalma! Hooo!.. .
"Sige. Makakaalis kana angelie, tatawagan nalang kita kapag my kailangan ako. At tsaka, ito naba lahat ng files na pipirmahan ko?" Sabay tingin sa mga files na nkahilira sa misa ko. Ang dami.. .na naman..
"Yes. Po ma'am.. sige po, lalabas na po ako."
"Dalhan mo ko ng kape, the usual."
"Opo, ma'am.."
Nang makalabas si angelie, I started to go through the files in front of me. Hindi pa ako nakakalahati ng bumalik si angelie dala ang kape na gusto ko. Nangunot ang noo ko ng pagpasok niya kasabay niya si kuya adrian.
"Here's your coffee maam."
At lumabas siya pagkatapos inilapag ang kape ko at nag bow ky kuya.. .
"My dear brother, what brought you here?" Taas kilay na tanong ko sa kanya, pero ang lolo niyo.. ang sama ng tingin sakin.. luh? Ano naman ginawa ko dito.
"I've been calling you! And Your not answering your damn phone. What's the use of it!.." pasigaw na sagot niya.. galit lang?
"Teka nga! Ba't ba galit na galit ka? Hindi naman tumunog phone ko! At pwedi ka naman sa landline ng office mo tatawag kung hindi ako makasagot sa phone ko"
"Where's your phone..?"
"In my bag." Walang gana na sagot ko.. ano ba'ng problema nito..
Tumingin lang siya sakin ng masama at nilapitan ang bag ko sa misa.. .hinalungkat niya ito at my kinuha..
Cellphone nga ang kinuha niya, pero teka! Hindi akin yan.. .
"Teka! Hindi akin yan.. ." Sabi ko, then realization hit me. Kaya hindi ko nasagot mga tawag niya dahil hindi ko bag ang nadala ko, kundi ky aiye.. .
Ang cellphone na hawak ni kuya biglang tumunog, naki tingin ako kung sino ang tumawag... .
My BABY Calling.............. ..
Whaaaaat? My baby? Sino naman kaya yan?
Pinagmasdan ko si kuya, his jaw tighten habang nakatitig sa phone..
Ilang sandali lang bigla niya itong sinagot.
******************************