CHAPTER EiGHTEEN
1617 Words
ADRIAN's POV
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Maaga akong umalis sa bahay at pumunta sa opisina. Iwan ko kung makakapagtrabaho ako ng matino ngayon.
Nakakainis lang isipin, na kahit lasing na siya't lahat.. ayaw niya akong nasa malapit.
Reign AiyeLeigh Chua... Humanda ka sa'kin.
Ang bag niya. Na ky sheena.. .ano kaya ang laman nun.
Ugh! Bakit ba ang traffic sa lugar na to.. kainis! Sana dun na ako sa kabila dumaan.. .
bwesit! Kaasar!
Sa pagkakainis ko, my coffee shop akong madadaanan kaya ng umusog konti ang mga sasakyan sakto lang na makakaliko ako at magpark muna sa parking area nila. Bibili nalang akong kape para hindi naman masyadong mahalata na nakikipark lang ako.
Total, maaga pa naman.
Lina's Cafe... Yan ang pangalan ng coffee shop nato.
Bago bumaba, kinuha ko ang wallet at cellphone ko.
Pagpasok ko, mabangong amoy ng kape ang nalalanghap ko..
"Hi.Good Morning sir.. How may I help you?" nakangiting Tanong ng kahera sakin paglapit ko sa counter.
"Coffee amerikano"
"Okey. Got it.. anything else sir?"
"No. That's all."
"150.00 pesos your bill sir.. you can sit in one of the tables sir while waiting and I'll just serve it in a bit."
"Okey." Sabay abot ng 200 pesos..
"Thank you. Here's your change sir."
"Keep it."
"Thanks for the tip sir.."
Nagpalinga-linga ako, kung saan pwedi makaupo ng payapa....
Hhhmmm.. napili ko dito sa pinakasulok pero kita pa rin ang labas.. traffic pa din.
Kinuha ko ang phone ko sa bulsa at dinaial ang number ng kapatid ko.
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Bakit hindi niya sinasagot.. .
tsk!
"Here's your order sir.." nilapag sa misa ang order ko at umalis.
Binalikan ko sa pag dial ang number ni sheena.
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Ring..
Ring...
Ring....
Ring.....
Tang*na ! Ganun pa rin, ano ba'ng ginagawa ng babaeng to.
"Look who's here.. . The "Great" Von Adrian Clemente.." hindi ko namalayan na my tao pala sa harap ko. Tinignan ko kung sino ito..
Tsk! Buhay pa pala to.
"Heath.."
"Kumusta bro?" Sabi niya sabay upo sa tapat ko.
"Buhay ka pa?.."
"Ouch!.. grabi ka naman sakin bro."
"Bakit nandito ka?"
"Nakita kita dito, kaya bumaba ako sa taxi na sinakyan ko."
"Bakit ka nag ta-taxi, saan na ang sasakyan mo?"
"Nasa bahay. Kakarating ko lang galing england.. hindi ko pinaalam sa parents ko na umuwi ako."
"Bakit naman hindi mo pinaalam?"
"Alam mo namang galit yun sakin dahil sa ginawa ko."
"Eh.. kung hindi ka ba naman tarantado.. buti nga sayo!"
"Sorry na nga diba.. kaya nga nandito na ako."
"Oh? Tapos?"
"Tapos.... Ano.. hehehe.."
"Nakakakilabot yang ngiti mo, magtigil ka! Ano?"
"My hindi ka sinasabi sakin ah..?"
"Ano naman yun? Aber."
"Na, nagbunga yung sa inyo ni aiyeleigh.." natigilan ako.
"Hindi mo man lang sinabi sa'kin na pamilyadong tao kana.." dagdag niya pa.
"Ano ba'ng pinagsasabi mo?" Iritang tanong ko sa kanya..
"Maang-maangan.. buti ka pa, my resulta na." Hindi pa rin siya tumigil..
"Hindi. Kita. Naiintindihan." Matigas kong pagkasabi. Nangunot naman ang noo niya..
"You mean.. hindi mo ko maintindihan sa sinasabi ko'ng my anak na kayo ni aiyeleigh?" That was insane.. ano ba'ng pinagsasabi ni heath.
Anak?
Kami ni aiyeleigh?
"Your messed up dude, Let me guess.. you didn't know. Am I right?" Hindi ako nakasagot sa kanya dahil hindi naman ako naniniwala.. pero ang lakas ng t***k sa puso ko.
"Silence means yes." Napabuntong hininga siya.
"I saw her. 2 years ago, after sa break up namin ni sheena.. I stayed in the US for a month then go to england for the business."
"Bakit hindi mo sinabi sakin?"
"Galit ka sakin that time .. kayo, galit sa pagbe-break namin ni sheena and you block me. All of you block me.. how can I contact then?"
"You can't blame me.. ikaw na bestfriend ko, pinagkatiwalaan kita sa kapatid ko tapos.. ganun lang, na parang nagsawa kana sa kanya.. na parang buble gum na kapag nawala na ang tamis itatapon sa basurahan?"
"Oo, na. Gago na ako.. pero tapos na yun.. pinagsisihan ko na lahat yun. Kaya ako nandito ulit, para bumawi.."
"Aba! Good luck nalang sayo.. tsk!"
"Bro, naman.. patawarin mo na ako.." sabay hawak sa braso ko.. .napatingin ako sa paligid.. yung iba nakatingin samin..
"Bitawan mo nga ang braso ko, nakakahiya ka.. pinagtitinginan tayo."
"Bibitawan lang kita kapag napatawad mo na ako.."
"Oo na.. bitaw na.. bilis.. tuloy mo ang kwento"
"Ayun nga. Nang makita ko siya dun.. my kasama siyang paslit at isang my edad na babae, dude.. kamukha mo yung batang lalaki."
"Tapos?"
"Tatawagin ko sana pero nahuli ako dahil sumakay sila sa isang kotse."
"Tapos?"
"Tapos, naisip kita.. pero ayun nga hindi ko kayo ma contact."
"Paano mo nasabing siya nga yun.?"
"Dude. Kahit 3 months lang natin nakasama sa trips si aiyeleigh, kilala ko yun simula pa lang nung lihim mong pagsulyap.."
"Ha.ha.ha naaalala mo pa yun.?"
"Bakit naman hindi? Precious moment mo kaya yun. Hahahah"
"Loko ka! Hahahahah..." At nagtawanan kami. Inalala namin yung mga panahon na hanggang tingin nalang ako ky aiyeleigh.
Pati ngayon.. pero totoo nga kaya ang sinasabi ni heath.
Hindi na ako mapakali.
"Paano na yan ngayon? Hindi mo pala alam na my anak kayo." Seryosong tanong ni heath sakin.
"Aalamin ko ang totoo."
"Go ahead bro, back up mo ko.. kapag tsu-tsugiin ka ng future-in-laws mo.. hahahah"
"Loko!.. paano. Mauuna na ako sayo. Papunta pa akong opisina."
"Late na ah.. iba na talaga kapag presidente.."
"Late ako dahil sayo..tsk!"
"Good luck! Bibisitahin kita sa opisina mo, one of these days."
"Ikaw ang bahala."
Tumayo ako at lumabas na.. hindi ko tuloy na inom yung kape ko dahil sa asungot na yun.
Pagdating ko sa building, dumeretso ako sa private elevator at pinindot ang top floor dahil nandoon ang office ng CEO, PRESIDENT at VICE-PRESIDENT.
Pagdating ko sa top floor, nakita ko si angelie na my dalang tasa ng kape.
"Angelie, nandyan naba boss mo?" Tawag tanong ko sa kanya.
"Good Morning Mr. President, yes po nandyan na si ma'am sa office niya." Sagot naman niya at nagtuloy sa pinto ng opisina ng magaling kong kapatid kaya sumunod ako.
Pagkapasok ko sa opisina niya, nadatnan ko'ng nakatutok ito sa mga files na nasa harap niya.
Nangunot ang noo niya ng makita ako kasunod ng secretarya niya.
Ng mailapag ni angelie ang kape sa misa ng boss niya humarap ito at nagbow bago lumabas.
"My dear brother, what brought you here?" Taas kilay na tanong ng kapatid ko.
"I've been calling you! Your not answering your damn phone. What's the use of that f*cking thing huh? ! ! !." bulyaw ko buhat sa hindi magandang bungad ng umaga sakin.
"Teka nga! Ba't ba galit na galit ka? Hindi naman tumunog phone ko! At pwedi ka naman sa landline ng office mo tatawag kung hindi ako makasagot sa phone ko" galit ding tugon niya sakin.
"Where's your phone..?"
"In my bag." Walang gana na sagot niya.
Nilapitan ko ang bag niya at hinalungkat ang cellphone niya ng makuha ko ito..
"Teka! Hindi akin yan." Hindi ko siya nasagot dahil biglang tumunog ang phone na hawak ko.
My BABY Calling......... ..
My jaw tighten at the sight, I have a feeling that this call well gonna change my life.. .
My heart, beat so fast.. .
Before I could change my mind of cancelling the call I answered it.
"Hello.. mommy? How are you feeling? Mamita lorraine said your sick. I want to go to your room but they won't let me. Because your sick."
Nanigas ako sa kinatatayuan ko.. .
"Mommy? Why are you not answering. I'm worried.. get well soon my beautiful mommy aiyeleigh.. I love you so much."
"Mom? Are you still there?"
"Mommy?-"
"Hello." pagsagot ko sa tawag. I almost breakdown after hearing what the person or rather my son was saying. I'm sure of it.. I'm sure that he's mine.
"Who is this? Is this titodad?"
"Who's titodad?"curious na tanong ko. Kung sino mang lalaki to. Lagot ka talaga sakin reign.
"Titodad.. tito zhandro. Stop playing with me right now titodad.. how's mommy? Is she alright?"
Napaupo ako bigla sa visiting chair dito sa misa ng kapatid ko.. .
"Kuya.. .okey ka lang? Sino yan" tanong ng kapatid ko pero hindi ko magawang sumagot.. .
All this time.. my anak ako pero lingid sa kaalaman ko.
Kaya ba siya umalis?
I wanna know the truth..
"How old are you young man?" Tanong ko sa kausap sa telepono.
"I'm 4 years old.. .why? Did you forgot titodad..?"
"This is not your titodad, this is your dad."
"........my who?"
Hindi ko na siya sinagot at ibinaba ang cellphone na alam kung ky reign. Tinignan ko ito, buti walang password. I click the photos and found what I was looking for.
"What was that?" Hindi ko siya sinagot.. instead pinakita ko sa kanya ang picture ni reign at ng anak ko gamit ang cellphone ni reign na kinalikot ang gallery.
"Oh my holy cow.. what is the meaning of this?"
"Anak ko." tearyd eye na sagot ko, tawagin man akong bakla nitong kapatid ko ay wala akong paki..
"What?"
"Anak namin"
"How in a world...-" hindi niya naituloy ang sasabihin dahil sumingit na ako..
"My number ka ba ni zhandro?"
"Ako? Wala.. socmed lang meron.. bakit?"
"Gusto ko siyang makausap."
"Magkikita kami mamaya para isauli ang bag ni aiye gusto mo ikaw nalang ang makipagkita?"
"Sige.. ."
"Kuya.. .alam ko'ng nalilito ka ngayon at nahihirapan pero tandaan mo, kapag kailangan mo ng tulong nandito lang ako."
Nginitian ko lang ang kapatid ko.
*******************************
- Writer
