SASA'S POV--
Tahimik lang na pinapanood ni Sasa si Zeki at Kean na naglalaro sa damohan. Parang may humaplos sa puso niya ng masilayan ang magandang ngiti ng anak na tanging si Kean lang ang nakakapagbigay. Hindi niya pwedeng ipagkaila na kahit sa munting panahon ng pagiging ama nito kay Zeki ay naging mabuti ito at ginagawa ang lahat para sa anak.
Malaki din ang ngiti ng lalaki habang hawak ang malilit na laruan at pinapagapang sa damuhan. Wala itong pakialam kahit madumihan ang suot nito at umupo pa upang magpantay sila ng bata.
Kung hindi lang talaga nito naisip na kunin ang anak sa kanya dati ay hindi naman siya aalis. Kung hindi siya nito totoong minahal ay ayos lang kahit masaktan siya basta nasa kanya ang anak niya. Ngunit hindi nga iyon ang nangyari kaya umabot sila sa ganiton
