LUISEE
Para akong siling sinisilyaban sa aking kinauupuan. Tila may paruparo na nagliliparan sa aking tiyan. Hindi ako mapakali dahil ngayon palang ay iniisip ko na kung ano ang una kong sasabihin kay Haru kapag nagkita na kami.
Para na namang kabayo na nagkarerahan ang puso ko sa sobrang kaba. Ngayon nga at hinihintay ko si George na sunduin ako dito sa terminal ng bus sa Cubao.
Pagkatapos namin mag-usap ni Earl ay kinabukasan din ay lumuwas na ako ng Maynila. Pinigilan pa nga ako ni tatay na umalis pero hindi ako nagpapigil. Tila may nais na sabihin sa akin si tatay pero hindi nito masabi sa akin.
Si Lance naman ay kinausap ko ng makita nito na may dala akong bag. Para kasi itong iiyak. Tulad ni tatay ay ayaw din ako nitong paalisin. Pero ng binanggit ko ang pangalan ni Haru ay na
