LUISEE
Pagkatapos ng klase ay nagmamadali kong tinungo ang meeting room. Kahit madapa pa ako ay ayos lang. Ang mahalaga ay makausap ko si Haru.
Nang huli kaming maghiwalay na dalawa ay ilang gabi akong hindi nakatulog. Hindi na rin ako nakakatanggap ng tawag mula sa kan'ya o text messages man lang na kadalasan n'yang ginagawa. Naninibago ako. Iniisip ko rin na baka tutuhanin niya na tanggalan ako ng sholarship.
Si tatay naman ay hindi maiwasan na tanungin si Haru kung ano nga ba ang mayroon sa aming dalawa dahil sumusulpot ito basta-basta. Ang sabi ko ay magkaibigan lamang kami. Alam kung hindi kumbinsido si tatay sa naging sagot ko. Ngunit para sa akin ay tama na ang sinagot ko sa kan'ya dahil iyon naman ang totoo.
Bago umalis ang mga ito ay katakot-takot na bilin ang sinabi ng mga
