A DEMON'S LOVE

CHAPTER 13

Nang bumaba na kami ay nasilayan ko ang napakagandang talon na kumikinang ang tubig. Sabik na akong lapitan ang tubig, buti at niya agad akong binaba. Walang pasubali akong tumakbo papalapit sa tubig na kumikinang at nilubog ang kamay ko dun.

Halos mapanganga ako sa lamig, pero kaya ko naman ito. Naiiyak ako sa sobrang ganda lalo na nung mas lalong kuminang ang tubig nang magalaw ito ng kamay ko.

Sa gitna ng ibaba ng talon ay sumalamin ang napakagandang kalangitan, lalo na ang buwan.

Parang sa kung ano mang oras ay agad-agad akong magtatampisaw. I bit my lower lips, I'm so excited.

Sobrang ganda nito, dito. Lalo na ang buong paligid na presko at buhay na buhay ang halaman. May mga paru-paro pa at alitap-tap na nagsisiliparan. Kumikinang din ang iba sa mga bulaklak.

Huminga ako ng malalim, ito na ata ang pinakamasayang nangyarin sa buong buhay ko. Ang mapunta sa mundong 'to, sa mundo ng mga demonyo.

Nilingon ko si Daemon, nanlaki ang mga mata ko nang makita ko siyang nakahubad na ang pang-itaas na damit. Nagbalik sa pagiging tao na siya.

Bumaba ang tingin ko sa hulma niyang abs, I gulped hardly. D*mn so hot! Agad akong nag-iwas ng tingin, may mas excited pa pala sa'kin.

Napaigtad ako nang bigla kong naramdaman ang mga yakap niya sa beywang ko, mula sa likuran.

"Let's go waddle, baby." He said huskily on my neck.

I bit my lower lips when a naughty idea pass through my mind, "Umuna ka na Daemon."

"No, sabay na tayo,"

"Daemon,"

"Baby–"

"Sige na, susunod naman ako ih." I said, sana'y makinig siya.

"Okay," Ngumuso siya at agad na binagsak ang katawan sa tubig.

Lumubog siya, halos kalahati ng tubig ay gumalaw. Parang mga krystal ang tubig na kuminang. Water's color is light-blue kaya ay naaninag ko sa ilalim ng tubig si Daemon. Lumangoy siya papalayo hanggang sa tumayo na siya.

His eyes meet mine, he's smirking.

Kinagat ko ang pang-ibaba kong labi at dahan-dahang hinubad ang suot kong duster. Kita ko kung pano nanlaki ang mga mata niya at ang pagkagat at pagdila niya sa kaniyang pang-ibabang labi, pati na ang pabalik-balik na paggalaw ng kaniyang adam's apple.

I only have two-piece on my body now, ang mga ito'y nakatakip sa mga pribado kong parte ng katawan. Pero ang mga ito'y hinubad ko narin.

"D*mn baby, put that on. I don't wanna f*ck you right here and right now. Only on my bed," he said while his eyes is on my b*bs.

As he said, "Okay," I utter while chuckling.

Binasa ko na ang katawan ko sa tubig. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Then he claim my lips, but that's just a seconds.

Actually, I have so many things na itatanong sa kaniya. Pero saka nalang siguro. Minsan lang 'to eh, kaya bukas nalang.

We should enjoy our time in here. I should enjoy my time in here and with him, lalo na't may plano kami ni Denzo na tatakas ako bukas ng hating-gabi.

"Kung ganun, bale dalawang sanggol ang kukunin mo sa mundo ng mga tao para sakin at kay Denzo?" I asked him, yawning.

He put a little smile on his lips then gently nod, "Yes,"

Hindi ako masaya'ng marinig 'yon. Naramdaman ko uli ang pagkirot ng puso ko. Kukumurap-kurap ako para mapigilan ang pagluha. "Daemon, I don't like that. You're risking child's life just to save my permanence in here. I don't like it, I swear."

I saw him gulped hardly and sigh heavily. "Go sleep now, Belle. Please," he gently caress my cheeks.

"No Daemon, no. Ayoko nun. Pabayaan mo nalang kasi akong makabalik sa mundo namin, ng wala ng manganib pang mga kaawa-awang sanggol. Please," I beg, my voice is low. "Please, hayaan mo na akong makabalik sa mundo namin. Miss ko naring naroon ako,"

The question is 'ano pang babalikan ko sa mundong 'yon. Do I still have a family in there? A friends? A love ones? Do I have? Ang naaalala ko lang ay nakatira ako sa simpleng bahat na mag-isa, nagt-trabaho para sa sarili at sa pag-aaral.

But still, gusto kong bumalik dun at makaalis na sa mundong 'to.

"Belle, please sleep now." He kiss my forehead and rub my hair, "Take a rest now,"

Hindi na ako nagsalita at tumango nalang nang maalala na malapit ng maghatinggabi. At gagawin ko na ang balak namin ni Denzo na tumakas ako.

May pinainom na kung ano si Denzo sa'kin kaya hindi ako gaanong inaantok, nagpapanggap lang akong inaantok na para hindi maghinala si Daemon. Paniguradong naghahanda na si Denzo ngayon.

Dahan-dahan kong pinikit ang mga mata ko at kinomportable ang katawan sa kama ni Daemon.

Once again, he kiss my forehead. "Good night, baby."

Nanatili akong ganun, buti at hindi ako nahihirapan. Pinapakiramdaman ko lang ang paligid, minsan ay napapansin kong pana'y sulyap ni Daemon sa labas ng bintana.

Hindi gaanong maaaninag ni Daemon ang mga mata ko dahil nga sa may kadiliman ang kwarto niya at ang sinag ng malaking buwan lang ang nagsisilbing ilaw sa loob.

Sa wakas at tumayo narin si Daemon galing sa paghiga sa kama sa tabi ko. Naglakad siya malapit sa bintana, ilang segundo niyang tiningnan ang buwan.

He glance at me. Mabilis siyang naglakad pabalik sakin at hinalikan ako sa

mgalabi. "I love you Belle,baby." His deep baritone voice.

Buti at hindi gumawa ng tunog ang paglunok ko. Dapat ng umalis si Daemon, baka ay marinig pa niya ang malakas at bayolenteng pagtibok ng puso ko.

I can't even breath properly, thinking of what Daemon said. Why did he say that? Is he sincere? But my heart, I feel how he mean that. But how and why?

Bumaba siya sa kama at uling lumapit sa bintana. Ngayon ay bumukad na ang kaniyang itim at malaking pakpak. Walang kahirap-hirap niyang hinakbang ang mga paa sa bintana at agarang lumipad palayo, may mga paniki ring sumunod sa kaniya.

Agad kong minulat ang mga mata ko, at 'yon naman ay ang pagbukas ng pinto. Bumungad si Denzo, pumasok siya.

"Mas mabuting dalian na natin," aniya.

Agaran akong bumaba sa kama at inayos na ang sarili. Nagulat ako nang may biglag nagsipasok sa loob galing sa bintana. Nanlaki ang mga mata ko,

"Gen, Akirra." Hindi ko makapaniwalang sabi, "A-andito kayo?"

Nagngingiti silang tumango at agad na lumapit sakin at niyakap ako, I hug them back. I felt happiness right now even though I'm afraid of everything that might happen this night, lalo na't tatakas ako.

"Anong ginagawa niyo rito?" I asked,

"Well, actually, nakasalubong kasi namin si Denzo sa kagubatan at nagtanong kami kung kumusta ka na, at nasabi niya sami'ng tatakas ka raw," hininaan ni Akirra ang kaniya boses sa pagbanggit ng salitang tatakas,

Bumuntong hininga ako at tumango,

Genuivere pat my shoulder, "Wag kang mag-alala kasi tutulong kami." Biglang naging malungkot ang mukha ni Gen, "To tell you this, hindi kami masaya na aalis ka sa mundong 'to. Coz that mean we won't see any longer. Pero ang gagawin mo ay para lang rin naman sa kaligtasan mo,"

Tumango si Akirra, "Oo, lalo na't nalalapit na ang kaguluhan sa mundong 'to."

Nagkunot ang noo ko, nagtatanong na tumingin sa kanila. "Kaguluhan? Bakit? A-anong kaguluhan?"

"May nakatuklas sa kahinaan ng amang dragon, paraan para ito'y mapabagsak. Ang lahat ng klase-klaseng demonyo na namumuno sa bawat angkan ay naghahanda na para sa nalalapit na kaguluhan." Kalmadong sabi ni Denzo,

Parang nadagdagan ang lakas ko na dapat na talaga akong umalis sa mundong 'to.

Buong lakas ang tumingin sa kanila at tumango, "Tayo na."

Kagaya ng noon ay hawak ako ni Gen sa beywang at mabilis ang pagtakbo sa kung saan. Si Akirra naman ay nag-anyong ahas. Hindi na ako nagulat nang bumuklat ang itim na pakpak ni Denzo at lumipad.

Minsan akong napapapikit dahil sa hampas ng hangin sa mukha ko. Napatingin ako kay Gen, napangiti ako nang makita siyang hindi nahihirapan sa ginagawa.

Habang tumatagal ako sa mundong 'to ay lumulubog narin sa isipan ko ang hindi makapaniwalang totoo kong nararanasan ngayon ang minsa'y nababasa ko lang sa libro.

Ito may nakakakaba at nakakatakot, hindi naman nito mapapantayan ang saya ko sa lahat ng mga nasaksihan ko dito.

At ang nag-uumapaw ngayon sa puso ko ay ang saya dahil sa pag-iisip na may mga tagaditong nilalang o mga kaibigan ko na ninanais akong ligtas at handa akong tulungan sa kagustohan kong makatakas sa mundong 'to.