A DEMON'S LOVE

CHAPTER 12

Gusto kong ignorahin si Daemon at sabihan si Denzo na ipagpatuloy ang sinasabi. Denzo look at him. Hindi ko siya nilingon, nanatili ang mga mata ko sa buwan at sa kalangitan na mabituin. I wiped my tears,

"Ah! Sige maiwan ko muna kayo," ani Denzo at lumabas na sa kwarto.

Naramdaman ko ang yakap ni Daemon galing sa likod ko, his head is now on my neck. I bit my lips when I feel his lips in there. Bolta-boltaheng kuryente ang bumalot sa buong sistema ko, mga paru-parong nagwawala saking tiyan.

"Daemon," Not this time!

Kinakalas ko ang mga yakap niya pero mas humigpit lang ito, mas lalo niya pa akong diniin sa kaniya katawan kaya ay naramdaman ko ang buhay na buhay niyang alaga. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

"Daemon—Ahh...!" I let out a long m*an when he s'p my skin in there. Inangat niya ang laylayan ng suot kong duster, pinigilan ko siya but he's so strong. Dumiplas ang kamay niya sa sensitibo kong pagkababae,

"Ahh..." I softly m*an. His hand stayed in there, teasing my wound. Then his finger slid in and it touch my cl*t. It drivin'me nuts, so good. I'm starting getting wet.

Nakagat ko ang pang-ibaba kong labi, pinipigilan ko ang mapaung*l ng malakas. This needs to stop, kailangan naming mag-usap. I need to control myself.

Malakas kong nakalas ang kaniyang mga yakap, mabuti't mabilis ko 'yong nagawa. Agad akong humarap sa kaniya at dinuro siya.

"Anong ginagawa sa mga sanggol na ginagawad mo sa dragon?" My tone is need an answer.

"Baby–" his husky tempting voice. Sinubokan niyang lumapit pero nagbabanta akong dumuro sa kaniya, pati ang boses at mga mata ko.

"Answer me Daemon. Darn it!"

He surrender, he puts up his hands. Sa mga mata niya ay alam kong nagdadalawang isip siyang sagutin ako. "Pinapatay sila at uling bubuhayin at palalakihin bilang isang d*monyo. Now," humakbang siya papalapit sakin.

Nang makalapit na siya ay akmang hahapitin niya ang beywang ko pero agad ko itong winakli at ginawaran ko siya ng malutong na sampal.

"Wala kang puso! Napakad*monyo mo, Daemon! Hindi ka ba naaawa sa mga sanggol na 'yon?" I shouted as my tears started on shedding again.

A pain pass through his eyes but it immidiately gone. "Baby–"

"Shut up!" Bulyaw ko sa kaniya at dali-daling inakyat ang edge ng bintana at walang pasubaling tumalon.

"Belle!" He shouted, calling my name.

I didn't close my eyes as I let my body falling down. Sumasabay sa hangin ang buhok ko, my skin feel the air's breeze.

Hindi ako nagdalawang isip na tumalon dahil alam ko sa sarili kong nariyan si Daemon para iligtas ako. Sadyang mabigat lang ang dinadamdam ko dahil sa mga nalaman ko lang, at masarap sa pakiramdam ang puro hangin lang ang nararamdaman mo na nakapalibot sa 'yong katawan. Ganito siguro ang pakiramdam kung may pakpak, mas masaya pa siguro.

Napangiti ako nang makita kong lumipad na pababa na si Daemon palapit sakin. Seryoso lang ang mga mata niya at bigla nalang siyang ngumisi. Magulo ang buhok niya dahil sa malakas ng simoy ng hangin.

Iminuwestra niya ang kamay niya paabot sa'kin, inabot ko na din ang mga kamay niya. Mas lalong lumapad ang ngisi ko.

Nang nasa bisig na niya ako ay pinulupot ko ng mahigpit ang mga braso ko sa leef nita. Mabilis at matulin ang lipad niya pataas.

Hindi ako natakot, nakamulat ang mga mata ko at panayngiti habang sinasalubong namin ang napakalakas at malamig na simoy ng hangin. Gumagawa rin ng tunog ang mga pakpak ni Daemon.

Tiningnan ko ito, marahan kong hinaplos ang gumagalaw niyang pakpak. It's so smoth and slide, ang itim na kulay nito ay nagrereflect dun ang sinag ng buwan.

Moon.

We're infront of the moon.

Lilingon sana ako sa buwan nang mapukol ang mga mata ko sa mga mata ni Daemon na nakatitig sa'kin. Ngumiti ako sa kaniya, tinatago ko ang kakaibang pagtibok ng puso ko. He didn't smile back bagkus ay natuon ang pansin niya sa mga labi ko.

Huminto na kami. Napatingin ako sa buong paligid, hindi gaanong madilim dahil sa mga nakakaaliw na ilaw sa ibaba at sa kalangitan naman na mabituin at sa pre-full moon. Halos maiyak ako sa sobrang ganda, mas lalong lumalapad ang pagngiti ko.

"Ang ganda," wala sa sarili kong bulalas. "Sobrang ganda."

Napukol ang mga mata ko sa masilaw at napakalaking buwan, napapalibutan ito ng nagsisikislapang mga bituin. Ang sa ibaba naman ay hulmang-hulma sa ilaw kung gaano kalaki, kalawak at kaganda ang palasyo ni Daemon.

Narinig ko siyang marahang tumawa. Nagkunot ang noo kong napatingin sa kaniya, nagngingisi siyang nakatingin sa'kin. Kahit naguguluhan ako ay hindi ko parin mapigilang mapangiti dahil sa kagwapohan niya, lalo na ngayong nakangisi siya.

"B-bakit ka nakangisi?" Naguguluhan kong tanong sabay sulyap sa mga labi niya tapos ay babalik sa kaniyang mga mata na ngayon ay sobrang lalim na nakatuon sa'kin.

Nilapit niya ang kaniyang mukha

sa'kin, "Eres tan hermosa, mi amor." He whisper with his deep voice.

Th-at langguage. How did he know speaking spanish? Ni hindi ko nga alam na marunong pala siya nun. At ang sinabi niya ay 'You're so beautiful, my love' that made my heart palpitate. It also melts me.

Mas nilapit pa niya ang kaniyang mukha sakin. I gulped hardly, hindi ako halos makahinga ng maayos dahil sa sobrang bilis ng pagpintig ng puso ko.

His lips touch mine. I'll let this moment. I close my eyes. My hand trail up to his nape then I push his head more closer to mine to deepen our kiss. Rumiriin ang pagkakahawak ng mga kamay niya sa beywang at sa hita ko.

We're kissing each other passionately. Pure love. It takes a minute after we pull. Sinalubong ko ang mga namumungay niyang mga mata.

"Daemon, sobrang ganda dito." Nagngingiti kong sabi, "Sobrang ganda."

"Kasing ganda mo," he murmur.

"...?" Nagtatanong ang mga mata ko sa kaniya. He just smirk.

"May ibang lugar pa tayong pupuntahan," he said.

Ayoko pang umalis dito, but I'm excited to that place na pupuntahan namin. I end up nodded.

We fly again. At habang nasa mga bisig ako ni Daemon ay panay ang pagngiti at tawa ko kapag natatamaan ang mukha niya sa buhok ko. Buti at tumawa lang din siya,

Malayo-layo na dina ang napunta namin. Hindi ko na masilayan ang palasyo ni Daemon,