A DEMON'S LOVE

CHAPTER 8

PAGKAGISING ko ay nag-unat ako at kinusot ang mga mata. Ako lang ngayon ang nandito. Umupo ako sa kama at napatingin sa malaking bintana ng kwarto. Sobrang sinag na ng araw, napangiti ako. Akmang bababa na ako sa kama nang may kung anong naramdaman sa paanan ko.

"Anong?" Nagkasalubong ang dalawa kong kilay nang hindi ko ito maigalaw, may itim na mahika ring nakapalibot dito.

I force my feet to move but I'm just wasting my energy. "Ano 'to?" Sinubukan kong hawakan ang mahika pero parang hangin lang rin.

Sapo ko ang noo nang maalala ko ang nangyari kagabi. "Holy cow!"

Napatingin ako sa suot ko. Tanging manipis na puting tila lang, may kaluwagan at medyo malaki rin sakin.

"Bakit Belle? Bakit mo hinayaang mangyari 'yon?" Namomroblema kong tanong saking sarili. I give up to him my virginity, that isn't the trouble. The trouble is why i give it to him that easy and early.

Well, punishment daw 'yon. Pero ano bang paki niya sa buhay? Kung gusto kong makipagkita o makipaglandian sa ibang lalaki,well wala siyang paki dun. Eh he own me daw? Haayy..! 'Yan Belle overthink pa.

"What's running on your pretty li'l head Belle?"

Nagbalik diwa ako nang may biglang magsalita galing sa malaking bintana. Sumalubong sa mga mata ko si Daemon na kakalapag lang sa sahig, ang itim niyang pakpak ay kakatiklop lang rin. May parang tinatago ang isang kamay niya sa kaniyang likuran. Hindi ko na pinansin.

"Ba't ko naman sasabihin sayo?" Medyo mataray kong tanong. "Atsaka, alam kong ikaw may kagagawan nitong magic para hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Please, alisin mo 'to."

"I put that, mahirap na't makawala ka na naman." Ginulo niya ang kaniyang buhok at ngumisi, bumaba ang mga mata niya sa dibdib ko. I saw gulped,

Sinundan ko ang mga tingin niya. At kaya pala ganun siya makatingin kasi bumabakat ang ut*ng ko sa manipis kong damit. I grab the two pillows I used,isa para pantakip ko sa didib ko at isa para pambato sa kaniya.

"Manyak! Manyak ka Daemon!"

Sinalo lang niya ang binato kong unan at inamoy ito. "You really smell good, Belle. Amoy rosas."

Tinaasan ko lang siya ng kilay, "Pakitanggal nito Daemon. Please," tukoy ko sa mahikang nasa paanan ko.

"Are you hungry?"

"Yes, ofcourse." I answer quickly, struggling my feet.

Lumapit siya sakin at umupo sa tabi ko. His eyes trail down to my hair, hinipoan niya ito. "I like your black,silky hair baby." Ang ilang hibla ng buhok ko saking mukha ay hinawi niya.

It really melt my heart. Tinawag niya akong baby,

"Kakain ka muna bago ko 'yan aalisin. I'll just gotta get your food, okay?" He said then stand up.

Ngayon ay parang wala na siyang tinatago sa kaniyang likod. So, ano 'yong kanina? Hayst! Hayaan ko na nga lang.

"Ba't parang good mood lalaking 'yon?" Bulong ko nang makaalis na siya.

"Hi..!"

Napaigtad ako sa gulat nang biglang nagsibungad ang dalawang magagandang babae, nanggaling sila sa labas ng bintana. Ang nagsalita ay 'yong babaeng may pink na buhok na 'yong ahas, 'yong kasama nina Lance.

May kasama siyang babaeng may kulay brown na buhok, medyo curly din ang buhok niya. Maganda siya at magkasing tangkad lang silang dalawa. Papalapit sila sakin.

"It's pleasant to meet you again, Belle." Nangngingiting sabi nung babaeng may pink na buhok. "I'm Sittie Akirra,"

'Yon pala pangalan niya.

"U-uhm! Akira, nice name. Ho‐w did you know my name by the way?" I ask, I force to smile back.

Marahan lang silang tumawa at tumingin sa isa't-isa. Kumunot ang noo ko.

"I'm Guinevere, sana'y maging magkaibigan tayo,Belle." Nakangiting sabi ni.. Guinevere.

"So, uhm! Gusto mo bang tumakas ngayon dito? At sumama samin?" Kumikislap sa galak ang mga mata ni Akirra.

Tumakas? Sumama sa kanila? Gusto kong tumakas pero ang sumama sa kanila? "Bakit, sa'n ba kayo pupunta?"

"Mamasyal kami," agad na sagot ni Guinevere, "Sumama ka na,Belle. Please,"

Gusto ko 'yon, I'll gonna be bore in here and I also wanna have friends in here. Mukhang mababait naman sila. "Mamasyal, maganda ba ang pupuntahan niyo?"

"Hindi naman kami namamasyal sa mga pangit na lugar," nguso ni Guinevere. "Sumama ka na. Promise, you'll gonna be enjoy."

"Oo nga," Tango ni Akirra.

"Sige,sige. Gusto ko 'yan. Kaso pero pano 'to, hindi ako makakaalis." Sumulyap ako sa mahikang nakapalibot sa paa ko, ganun din sila.

"Ako na bahala," ani ni Guinevere at tinuon ang pansin sa mahika, naging purong itim ang mga mata niya.

Naramdaman ko nalang na naging malamig ang paa ko at maari ko na itong igalaw. Pero ang atensiyon ko ay nasa mga mata ni Genuivere na ngayon ay bumalik na sa normal.

"Wag kang matakot samin Belle," sabi ni Akirra. "Oh my gosh! Paparating na si Daemon. Let's hurry up!" Nangangamba ang boses ni Akirra.

"Let's go," biglang hinila ni Genuivere ang braso ko. Ngayon ay naramdaman kong sobrang bilis ng hanging tumama sa balat ko.

Halos lumuwa ang mga mata ko nang tumalon kami ni Guinevere sa malaking bintana ng kwarto ni Daemon. Mahigpit akong kumapit kay Guinevere.

What's happening?

Nang makalapag na kami sa lupa ay parang nanlumo ang mga tuhod ko, buti't mahigpit na hawak ni Guinevere ang beywang ko. Mabilis naming natungo ang gitna ng kagubatan. Huminto kami sa isang napakalaking kahoy.

"Are you okay?" she asked.

A second before it sink to my mine, kumukurap-kurap ang mga mata kong napatingin sa kaniya, mahigpit parin akong napakapit sa kaniyang beywang. "H—how did we get here t-that fast?

Nagkibit balikat siya, "Expect me to answer that pero mamaya na. May ipapakita ako sayo. Kumapit ka ng mahigpit," aniya kaya ginawa ko naman.

Madali niya'ng natalon ang malaking sanga ng kahoy habang maingat akong hawak sa bewang. Sunod na naman naming tinalon ang isang sanga hanggang sa huminto na kami sa tuktok ng kahoy. Para akong nawalan ng dugo dahil sa ginawa namin.

Pero ngayong andito na kami sa pakay niyang puntahan ay worth it naman. Sumalubong sakin ang napakalamig na hangin, parang napuno ng hangin ang baga ko. Napapikit ako,

Nang buksan ko na ang mga mata ko ay bumungad sakin ang napakalaki at napakalawak na parang palasyo. Most of it's color is dark. Umawang ang mga labi ko, busog pa sa busog ang mga mata ko dahil sa sobrang eleganteng tanawin.

"Ang palasyong 'yan ay pagmamay-ari ni Daemon. Ang teritoryong 'yan ay teritoryo ng mga demonyo." She explained. Mariin naman akong nakinig sa kaniya. "So nagmamay-ri ng palasyo, ano paba tawag mo dun? Diba hari,"

I look at her then get back to the elegant palace. Something just made me like wow! Daemon is a king! Nakakahiya naman sa imahenasyon kong ginawa ko lang siyang alipin. Kumunot ang noo ko nang may bigla akong naalala.

"So,diyan niyo ako kinuha kanina." Bahagya kong tinuro ang lugar.

"Oo," she said simply,nodding.

"Ha?! Eh nung mga gabing nakalabs ako diyan ay di ganiyan itsura niyan." Mas lalong kumunot ang noo ko.

Guinever chuckled, "There's something Daemon have done to it—"

Napahinto kami at biglang napalingon sa mga ibong nagsisiliparan palayo. Sinundan ng mga tingim ko ang ibon. Napatingin ako kay Genuivere nang hawakan niya ang beywang ko.

"Tayo na, hinahanap ka na ngayon ni Daemon. We better not caught by him. Paggalit siya ay hindi ka matatakot kasi bago ka pa man matakot ay patay ka na."

After she seriously said that we jump again, then run fastly. Pinikit ko nalang ang mga mata ko at mahigpit na kumapit sa kaniya hanggang sa huminto na kami sa destinasyon.

"We're here, open your eyes now Belle"

I open my eyes then a very unbelievable place surprise to my eyesight. The beauty is breathtaking, it's indeed paradise. Ang may katamtamang lawak na lawa at kulay asul na tubig na sumisingaw ay ang kumuha ng atensiyon ko.

"Welcome to Elysian, Belle. The place where I and Genuivere usually visit." sabi ni Akirra na bigla nalang sumulpot kaya napaigtad ako.

Nanginginig siya ngayon at sobrang basa na. Namumutla narin siya sa lamig,

"Ano ba Akirra, diba sinabi ko sayong hintayin mo kami at sabay na tayong magtampisaw. Hay! Tigas talaga ng ulo eh," ani Genuivere.

Ngumuso si Akirra, "Eh! Gusto ko na talagang maligo. Matagal-tagal narin kasi mula nu'ng nakadalaw tayo dito."

"At talagang ginawa niyo ng pasyalan ang lawa ng Elysian mga binibini, nangimbita pa kayo."

Marahan at mababang boses ng lalaki ang bumulabog samin. Lalaking kakatiklop lang ng puting pakpak nito, kulay puti ang kaniyang suot na parang kasuotan ng pari. May hawak din siyang biyolin.

"Hay..! Ayan ka na naman Alezandrogh. Pabayaan mo na ngalang kami. Masyado kang mahigpit sa lawang to eh pinapabantay ka lang naman." Nameywang si Genuivere.

"Kaya nga Gen, pinapabantay ako dito.Sana nama'y wag niyo akong pahirapan, alam niyo namang pinagbabawal kayo sa lugar na 'to." Maginoong paliwanag ni Alezandrough.

"Suss.. Pabayaan mo nalang kasi kami, Alezandrogh. And look oh as you said bawal kami dito, ano kami? Diba mga demonyo. But kami is not totally demonyo, nakakapunta pa nga kami sa lugar na 'to so we're not totally demonyo. Kasi ang mga katulad naming walang kahit katiting na kabutihan sa puso ay hindi makakapunta sa lugar na 'to. " Namaypay si Guinevere gamit ang kamay niya.

Hinila niya ako pababa sa lawa. Napadaing ako sa sobrang lamig. Hinila pa ako ni Guinevere kaya ngayon ay kalahati na sa katawan namin ay nababasa.

Nagngingiti akong bahagyang tumatalon. Sobrang lamig nito, may mga nagsisilaparan pang mga paru-paro at alitaptap.

"Binibini!" Namomroblemang banggit ni Alezandrogh.

Nanggigil na hinawi ni Genuivere ang kaniyang buhok. "Ewang ko sayo Alezandrogh! Si Akirra nga na kanina pa nandito, hindi mo naman ata siya sinita. Eh ba't mo naman siya sisitahin, may gusto ka kaya sa kaniya."

"Gen, don't think like that. Stop it, enogh!"pagpipigil ni Akirra. I'm aware to her cheeks, namumula ito.