A DEMON'S LOVE

CHAPTER 9

"Gen, itigil mo na ang kakasalita ng ganiyan. Isa akong anghel na pinadala dito para sa mga inosenteng nilalang at para magbantay sa lawang 'to." May diing sabi ni Alezandrogh.

My mouth form into O as I heard his an angel. Wow! Para daw sa mga inosenteng nilalang. Anong gagawin niya sa mga inosenteng? Masasagot niya kaya ang mga katanungan ko? Maari niya kaya akong tulungan?

"Oh ano ngayon kung anghel ka, bawal ka ng umibig?" Taas kilay na tanong ni Gen.

"Oo,"

Lahat kami ay gulat na napatingin kay Alezandrough, napakurap.

"Hindi ako maaring umibig lalo na sa mga babae may dugong tagarito. Isang malaking kasalanan 'yon para sa aming mga anghel. Kaya kung maari tigilan mo na ang kakasabi sa akin ng mga ganiyang bagay." Matapos 'yong sabihin ni Alezandrogh ay lumipad na siya papalayo dala ang biyolin.

"Bawal pa lang umibig ang mga anghel," malalim na sabi ni Gen. "Kaya pala ganun nalang siya pagsini-ship ko silang dalawa ni Akirra."

She look at Akirra as so I,

"Oh! Akirra, namumutla ka—"

Nahinto sa pagtatanong si Gen at mabilis pa sa ilang segundong inalalayan si Akirra nang muntikan na itong matumba. Pinaupo ni Gen sa bermudang damo. Lumapit ako sa kanila. Nakapikit ngayon si Akirra, may napansin din kaming luha na tumulo galing sa kaniyang mga mata.

Nagkatinginan kani ni Gen, "Anong nangyari? Ba't bigla nalang siyang nawalan ng malay?" Nag-aalala kong tanong.

"Hindi ko din alam eh, pero ang tanging alam ko lang ay masakitin si Akirra." Aniya at hinawi ang ilang hibla ng buhok ni Akirra sa mukha nito.

"Mas mabuti pang umuwi na tayo." Ani ko at binaba ang tingin sa walang malay na si Akirra. Sinapo ko ang noo niya, pero normal lang naman ang temperatura nito.

"Oo, mas mabuti pa." Sabi niya at akmang kakargahin si Akirra nang bigla akong nagtanong.

"Teka,sandali. Kaya mo?"

She chuckled, "Don't worry I can."

I'm satisfied with her answer. Naglakad na siya, sumunod naman ako. Nag-aalala talaga ako kay Akirra, sana'y bumalik ang anghel na 'yon, ng matulungan niya kami. Nakalabas na kami sa parte ng Elysian.

"Ngapala dun sa tanong mo," panimula niya. "Isa akong bampira, si Akirra ay isang ahas. Pero wag ka sanang matakot samin, hindi naman kami kagaya ng ibang alagad namin."

Hindi na ako nagulat sa sinabi niya, I smile at her. "Obvious naman na hindi kayo masasama. At hindi na ako nagulat sa sinabi mong isa kang bampira at siya ay ahas, sa totoo nga lang ay nagkita na kami ni Akirra kamakailan lang."

Tumango siya at ngumiti sakin, "I'm really sorry din kung hindi naging enjoy ang pagpunta natin dito. Ikakalungkot kong sasabihin na halos minuto lang tayo dito." Aniya sa malungkot na boses, namumula din ang mga mata niya.

Agad kong hinaplos ang braso niya, "Ano kaba, okay lang. Actually I enjoyed, 'yong pagkuha niyo sakin sa silid ni Daemon at 'yong mga nangyari sa paghatid mo sakin dito."

"Pwede pa naman sa susunod diba?" Parang nagmamakaawa ang boses niya. "Gusto ka talaga naming maging kaibigan ni Akirra."

I grin ear to ear as I nod. "Oo naman, masaya din akong nakilala ko kayo. At pwede pa naman sa susunod—"

"Next time? There will be no next time! This is the last time you'll see them Belle,"

Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ang malamig na boses na 'yon. Parang kinoryente ang buo kong kalamnan, bigla nalang akong nanigas nang makita ang bulto ni Daemon.

Paulit-ulit akong napalunok habang tinitingnan kung gaani na ka itim ang mga mata ni Daemon, nananakot na naman ang anyong demonyo niya ngayon. Madilim siyang nakatingin kina Genuivere at Akirra.

I look at Gen and Akirra. Binalot ng sobrang pula ang mga mata ngayon ni Gen, she's also showing her long pointed canine teeth. Anyong bampira siya ngayong tinatakot si Daemon.

What am I gonna do?

Humarang ako kina Gen, nasa likod ko sila ngayon. "Daemon, Daemon. Please, sasama na ako sayo. 'Wag mo lang silang sasaktan," I cried trying to tame him. "Please,"

Demonyo lang siyang humalakhak at umiling.Papalapit siya samin, "Fooling me Belle. Fooling me,"

"No,Daemon. I'm not fooling you, sasama ako sayo. Just please don't hurt them." Umiiyak na ako sa sobrang pangamba at takot na baka kung anong magawa niya sa mga kaibigan ko, pinigilan ko ang paghikbi.

"Stop Belle!" Napaigik ako nang may kung ano siyang ginawa sa malaking kahoy kaya ito naputol, tinamaan niya ito ng itim niyang mahika. "Shut up! You're just fooling me!" Galit na galit niyang sigaw at bigla nalang tumawa ng kay lakas.

Nagulat ako nang biglang tumilapon sina Gen at Akirra. Hindi binitawan ni Genuivere si Akirra kaya mas napuruhan si Genuivere. Nakita ko kung pano bumalot ang sakit sa mukha niya lalo na sa buo niyang katawan.

Halos hugutin ko ang hininga ko nang masaksihan ko 'yon. Napatingin ako sa may gawa nito, ang isang bultong napakalaking tao na kulay itim na mahika, para itong kapre pero walang mukha.

Matalim ang mga tingin kong tumingin kay Daemon na ngayon ay humahalakhak na tumingin sa mga kaibigan ko. May sumisingaw na kulay itim na mahika sa kaniyang kamay at tinutok niya ito sa mga kaibigan ko.

"No!"

Malakas akong sumigaw at agad na tinakbo ang kinaroroonan ng mga kaibigan ko at hinarangan sila mula sa itim na mahika ni Daemon. Bigla akong nakaramdam ng sobrang hapdi sa likod ko, parang tumatagos pa ito sa buto ko.

"Belle!" Rinig kong sigaw ni Daemon bago bumigay ang katawan ko sa sobrang sakit.

————————

May naramdaman akong parang gumagalaw sa ibabaw ko. Naramdaman ko ring pinagpapawisan ako at para akong binabalot ng kung anong sensasyon. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko.

"Ah! Belle, F*ck!"

Nagulat ako pero napapikit nalang ang mga mata ko at dinama ang masarap na sensasyong dulot sa ginagawa niya. He's woomping, pumping to my cherry up and down.

"Daemon...! Ahh,"

He kissed my lips agressively then it trail down to my jaw,down to my neck. He's other hand were squezzing my bo*bs, pinching my n*pples with it's fingers.

Napapaliyad ako and my toes were curving tightly. Ginagawa niya 'to habang tulog ako. How can he do this to me?

Namumungay ang mga mata kong tumingin kay Daemon. Mariin siyang nakatingin sakin. Pumupula ang mga mata niya, tumutobo rin ang kaniyang sungay. Isang nakakatakot na ngisi pumlastar sa kaniyang mga labi.

"Daemon...!" Sigaw ko sa takot.

Napaupo ako sa kama at habol ang hininga. Napangiwi ako nang may biglang kumirot sa likod ko. Akma kong hahawakan ang dibdib ko, malapit sa puso. Pero parang may pumipigil dito. I look at it,

Nagising ang diwa ko nang makitang nakatali ito sa poste ng kama. I look at my feet and try to move it. Napasinghap ako nang nakatali rin ito.

What the h*ll!

So panaginip lang ang nangyari samin ni Daemon. But I felt my mound down there soaking and palpitating na para totoong nangyari samin 'yon ni Daemon.

"Hindi mo alam kung gaano ako nagpigil Belle. I really wanted to be inside in you right now, pumping up and down. Desiring to hear your m*ans and screams, looking at your face fill with lust, but look at your condition."

Malamig at baritonong boses ang pumuno sa tenga ko. I look at him, nakaupo aiya sa edge ng malaking bintana, tinatanaw ang buwan. May iniinom siyang alak. Agad akong ginapangan ng galit, naalala ko ang mga ginawa niya kanina.

"I hate you Daemon! I hate you!" Galit kong sigaw sa kaniya. "Bakit mo ginawa 'yon sa kanila?" My tears started to shed.

"They deserve,"

Ang simple at malamig niyang responda ay lalong mas nagpainit ng ulo ko.

"F*ck you Daemon! F*ck you! I hate you," I keep on shouting while sobbing.

Patuloy rin akong nagpupumiglas pero hindi ko talaga 'to makalas. Hindi ko pinansin ang sobrang pananakit ng likod ko pati na ang backbone ko. Ang gusto ko ngayon ay ang makawala dito at paulanan siya ng sampal,bugbug at mura. He deserve it all, kulang pa nga eh.

"Pakawalan mo ako dito Daemon, p—lease.. Daemon," I cried even more.

Nasa akin na ang mga mata niya ngayon, tumayo na rin siya at dahan-dahang lumapit sakin. Hindi ko siya gaanong maaninag, lumalabo ang mga mata ko dahil sa luha at medyo madilim din dito sa kwarto ni Daemon. Binaba na niya ang hawak na alak ng baso sa round-glass table.

As I cried and beg, he let me go.

Wala akong paligoy-ligoy pa at tumayo galing sa pagkakaupo sa kama. Kahit sobrang sakit ng likod ko at parang may lumalandas dun ay nilakasan ko parin ang loob ko at pinagsasampal si Daemon.

"I hate you!" Sa maglabilang pisngi niya ay lumapag ang namamasa kong palad.

"Da—emon," Pinagsusuntok ko ngayon ang dibdib niya. Tinikom niya ang kaniyang bibig at tinanggap ang mga suntok at sampal ko. "F*—ck you!"

Nakita ko ang baso ng alak niya. I grip it then throw to the floor, nabasag ito. May medyo malaking bubog dun, kinuha ko ito at galit na tinutok kay Daemon.

"Kagagawan mo kung bakit ako ganito ngayon!" Nilamon na ako ng kademonyohan.

Mas lalo akong lumapit sa kaniya. Hindi man lang siya umatras o kaya ay matakot sa ginawa kong pagtutok sa kaniya ng basag na salamin. Malalim lang ang kaniyang mga matang nakatuon sakin.

Tuluyan ko siyang sinugatan sa dibdib gamit ang bubog. Dahan-dahan at madiin ang paglandas ko sa basag na salamin sa kaniyang dibdib. Pati ang kaniyang damit ay napunit kaya kitang-kita ko ang dumudugo niyang balat sa dibdib. Bahagyang umawang ang mga labi niya. I can see the pain pass through his eyes but it immidiately lost.

"You deserve that," I plainly said and then put the broken glass off.

"Yes," he smile. "I deserve this. But you're the only one who's allow to do this on me. Ikaw lang Belle."

Hinawakan niya ang pisngi ko at hinimas ang mga luha kong lumandas dun. Kumakalma narin ang nararamdaman ko. Namumungay ngayon ang mga mata niya. He reach my lips then kiss it gently.

"I'm sorry, okay? Let's talk tommorow. Take a rest, I know you're tired and that wound on your back is hurting. Matulog ka na, okay?" Malumanay niyang tanong.

I nod then a lone tear drop from my eyes, "Okay."