รอรักทักทาย

ตอนที่ 1 สัมพันธ์ลับ   เสียงหอบกระเส่าที่ประสานกันของสองหนุ่มสาวดังไปทั่วห้องพัก โชคดีที่ห้องนี้เป็นบังกะโลเดี่ยวปลูกห่างจากหลังอื่น ๆ ด้านนอกห้อมล้อมไปด้วยธรรมชาติ แต่ดูเหมือนว่าผู้มาพักจะไม่สนใจกับความเขียวชอุ่มและอากาศอันบริสุทธิ์นัก ตอนนี้ทั้งสองกำลังง่วนอยู่กับเพลงรักที่ร่วมกันบรรเลง หญิงสาวผิวขาวเนียน เอวบางร่างน้อยกำลังกลายร่างเป็นนักจ๊อกกี้สาว เธอควบขี่ทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสม่ำเสมอ โดยมีอานแข็งแรงคอยรับการกระแทกกระทั้น ม้าหนุ่มผู้เป็นเจ้าของอานอวบใหญ่มองหญิงสาวที่บิดตัวเองอยู่เหนือร่างของเขาด้วยดวงตาหวานฉ่ำ เอวคอดและสะโพกของเธอขยับขึ้นลงไม่มีหยุด จากเร็วไปช้าและจากช้าไปเร็ว และเมื่อจังหวะเร่งขึ้น มือใหญ่แข็งแรงก็เอื้อมมาจับที่บั้นเอวของเธอเพื่อส่งแรงให้หนักขึ้น “โอ๊ะ รินไม่ไหวแล้วค่ะ ริน อืออออ...” เสียงหวานครางหอบ ร่างของเธอแทบทรุดเมื่อเขายกสะโพกดันความแข็งแกร่งกลางลำตัวให้เข้าไปในร่างของเธอให้ลึกขึ้น “เร็วค่ะพี่เชน รินใกล้แล้ว เร็ว ๆ เลยค่ะ” เธอร้องบอกเสียงสั่นและกดสะโพกสู้กับความอวบใหญ่ที่อัดอยู่ในโพรงนุ่ม พี่เชนหรือราเชนทร์กัดฟันและขยับสะโพกให้เร็วยิ่งขึ้นตามคำขอ จนนักจ๊อกกี้สาวหัวสั่นหัวคลอนและเมื่อเริ่มรู้ว่าตัวเองทรงกายไม่อยู่แล้ว เธอก็สะบัดผมและโน้มตัวมาข้างหน้า ส่งทรวงอกอวบอิ่มขนาด 36 นิ้วคัพซีป้อนถึงปากของเขา “อือ ซี๊ดดดด พี่เชนเร็วสิคะ รินใกล้แล้ว อีกนิดค่ะ ลึก ๆ หน่อย” หญิงสาวร้องบอกพร้อมกดสะโพกตัวเองแนบสวนการขยับเร่งของเขา “โอ๊ะ โอ๊ะ พี่เชน พี่เชน” “อีกนิดริน พี่เร่งอยู่ ใกล้แล้ว...อีกนิด” เขาร้องบอก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานไปกับเสียงครางของคนทั้งสอง “โอว...โอววว เสียวเป็นบ้าเลย” ราเชนทร์ครางยาว ปากของเขาผละจากอกอวบที่กระเพื่อมอยู่ตรงหน้าเพื่อหายใจ ก่อนจะกลับไปใช้ลิ้นและฟันขบเม็ดทับทิมสีเข้มอย่างหิวกระหาย จนเมื่อพอใจแล้วก็ย้ายไปอีกข้างเพื่อให้เท่าเทียมกัน โดยมีร่างนุ่ม ๆ คอยกดหน้าอกทับลงมา จนน่ากลัวว่าเขาจะหายใจไม่ออก มือข้างหนึ่งเคล้าคลึงเต้าใหญ่ที่เขาไม่เคยเบื่อไปด้วย “ซี๊ดด” หญิงสาวครางยาว “รินเสียว พี่เชนอย่ากัดแรงสิคะ” “ก็รินน่ากินขนาดนี้ จะให้พี่อดได้ยังไง...รินอย่าเพิ่งรีบนะ รอพี่ก่อน เราไปพร้อมกัน” เขาร้องบอกด้วยภายในของเธอเริ่มตอดรัดแก่นกลางลำใหญ่ของเขา แต่ดูเหมือนคำเตือนของเขาจะช้าไป เพราะไม่ทันขาดคำ ร่างบางขาวเนียนก็เกร็งกระตุก ภายในโพรงอ่อนนุ่มของเธอบีบรัดจนเขาปวดตึงไปหมด ก่อนเธอจะฟุบกายเล็กลงบนตัวของเขา เสียงหอบถี่ดังขึ้นเหมือนคนวิ่งทางไกลมานับสิบกิโลเมตร “ขี้โกงนี่ ถึงก่อนพี่อีกแล้ว” เขาเย้าและค่อย ๆ ผ่อนสะโพกให้เบาลง กายแกร่งลำใหญ่ของเขายังขยายคับอยู่ในตัวเธอ “สุดยอดไปเลยค่ะ” รินลดาร้องบอก เธอหลับตาพริ้มอย่างสุขสมเมื่อได้ไปเยือนสวรรค์น้อย ๆ และเพียงครู่สิ่งที่อยู่ในตัวของเธอก็เริ่มขยับไปมาอีกครั้ง “อะไรกันคะพี่เชน จะไม่ให้รินพักบ้างเลยเหรอ หลายรอบแล้วนะคะ เกือบสองชั่วโมงแล้วด้วย” เธอประท้วงแต่ใบหน้ามีรอยยิ้ม “ก็รินขี้โกงพี่ ไปถึงโดยไม่รอ” เขาว่าแล้วดึงแก่นกายของตัวเองออกก่อนพลิกตัวเธอให้นอนหงายโดยมีเขาคร่อมร่างไว้ หญิงสาวขยับตัวให้อยู่ในท่าที่สบายพร้อมทั้งแอ่นอกขึ้นเล็กน้อย เพื่อป้อนความใหญ่อวบนุ่มมือที่เธอแสนจะภูมิใจไปตรงปากของเขา ราเชนทร์ไม่ขัดศรัทธา เขาจัดการดูดเม้มขบเล็บเม็ดสีแดงสดที่แข็งเป็นไตตรงหน้า มืออีกข้างก็ทำหน้าที่บีบเค้นนวดคลึงจนเนื้อล้นทะลัก จากที่เมื่อก่อนหน้าอกของเธอแค่ 33 เท่านั้น แต่ผ่านไป 4 ปี เจอเขาบีบนวดให้ทุกวัน ทำให้หน้าอกของเธอมีขนาดเร้าใจขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่ต้องพึงศัลยกรรมให้เจ็บตัว “อืมมมม...แบบนั้นแหละค่ะ แรงอีกนิดค่ะพี่เชน รินชอบ ดูดแรง ๆ เลยค่ะ” รินลดาหลับตาพริ้มและบิดตัวด้วยความเสียวซ่าน เธอแอ่นกายสู้ปากและลิ้นร้อน ๆ ของเขาที่สนองให้อย่างเต็มใจ เม็ดสีสดและป้านสีรอบ ๆ ถูกกลืนหายเข้าไปในโพรงปากของเขา ดูดแล้วคาย คายแล้วดูดจนอกอวบเปียกไปด้วยน้ำลาย เขาย้ายจากข้างนั้นมาข้างนี้และกลับไปข้างเดิม ทำสลับอย่างไม่รู้เบื่อ มืออีกข้างที่ว่างเว้นจากการบีบนวดกำลังเลื่อนลงต่ำ ผ่านหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันจนถึงไรขนอ่อนสีดำที่ปกคลุมโพรงถ้ำสวรรค์ที่เขาหลงใหล เขาใช้นิ้วชี้สอดทแยงเข้าไปด้านใน โดยใช้หน้าขาข้างหนึ่งดันให้ขาของเธอแยกออก ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือจากเจ้าของถ้ำสวรรค์เป็นอย่างดี ราเชนทร์ใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ไล่วนสัมผัสไปรอบ ๆ ปากถ้ำที่ตอนนี้เปรอะไปด้วยน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมา นอกจากนี้ยังมีน้ำสีขาวข้นที่เริ่มจะแห้งปะปนอยู่ด้วย...เป็นน้ำจากเขาที่ได้ฝากไว้ในกายเธอเมื่อเกือบสองชั่วโมงก่อน และตอนนี้ร่างกายของเขาก็พร้อมผลิตน้ำรักอีกครั้งแล้ว “ซู๊ดดดด เสียวไปหมดแล้วค่ะพี่เชน” รินลดาครางเสียงสั่น เมื่อโดนเขาโจมตีทั้งด้านบนและล่าง “รินพร้อมที่จะไปสวรรค์กับพี่หรือยัง” เขากระซิบถามและเม้มเบา ๆ ที่ติ่งหูของเธอ ทำเอาหญิงสาวถึงกับขนลุก “ไปสิคะ กี่ครั้งรินก็ไปได้ ถ้าพี่เชนพาไป” เธอบอกเสียงหวาน นัยน์ตามองเขาด้วยความเสน่หา ราเชนทร์จูบหนักบนริมฝีปากบางที่ช่างเจรจาก่อนจะขยับเปลี่ยนเป็นนั่งคุกเข่าตรงหว่างขาเธอ เขาใช้หัวเข่าสอดเข้าใต้สะโพกเล็ก ผลักเรียวขางามของเธอให้เปิดกว้าง รินลดาขยับตัวและกางขาตัวเองเพื่อเตรียมพร้อมรับความอวบใหญ่ของเขา ชายหนุ่มขยับจ่อตัวตนที่เริ่มมีน้ำซึมออกมานิดๆ ไปใกล้ปากทางเข้า ก่อนถูไถไปรอบ ๆ ไรขนอ่อนที่ปกคลุมโพรงถ้ำ เพียงแค่นั้นรินลดาก็ครางไม่เป็นภาษา “เร็วสิคะพี่เชน รินพร้อมแล้ว” เธอเร่งเขา เมื่อราเชนทร์ยังแกล้งทำเป็นอิดออดไม่ยอมส่งสิ่งนั้นเข้าไปในกายของเธอเสียที ราเชนทร์เงยหน้ามองสาวสวยก่อนจะใช้มือยกเอวของเธอขึ้นเพื่อจับเธอให้นั่ง มือของเขาเอื้อมมาจับข้อมือของเธอและพาไปยังท่อนลำใหญ่กลางลำตัว เหมือนบอกเป็นนัยให้เธอเป็นคนนำพาเข้าไปเอง รินลดาลูบคลำสิ่งนั้นด้วยความหลงใหล เธอกลืนน้ำลายและเลียริมฝีปากเมื่อเห็นน้ำใส ๆ ที่เอ่อออกมา แต่เมื่อเขายังไม่ถึงจุดหมาย เธอก็ต้องอดใจไว้ก่อน และหันมานำสิ่งนั้นเข้าไปใกล้โพรงอ่อนนุ่มที่มีเขาคนเดียวได้สำรวจมัน เมื่อกายแกร่งผลุบหายเข้าไปด้านใน ราเชนทร์ก็ขยับสะโพกดึงออกและค่อย ๆ สวนแทง เขาผลักรินลดาให้ลงนอนตามเดิม “นอนเฉย ๆ เดี๋ยวพี่จัดการเอง” เขาบอกและเร่งตัวเองขึ้นเรื่อย ๆ “โอ๊ะ...โอ๊ะ...ลึกอีกค่ะพี่เชน ลึกเข้าไปอีก อืมมมม” หญิงสาวคราง มือของเธอกำผ้าปูจนยับย่นเมื่อเขาส่งความใหญ่โตแสดงความเป็นเอกบุรุษเข้าไปในตัวเธอ แม้เธอจะเหนื่อยกับเกมรักนี้ แต่เมื่อเป็นความต้องการของคนรัก เธอก็พร้อมจะกระโจนลงสู่สนามแห่งกามไม่มีถอย “อืมมม...แน่นดีจริง ๆ รินเอ๋ย โอวววว” ราเชนทร์กัดฟัน แม้ทั้งสองจะร่วมรบในเกมสวาทมานับครั้งไม่ถ้วนเป็นเวลากว่าสี่ปีแล้ว แต่ช่องทางของเธอก็ยังคับแน่น เพราะรินลดาดูแลตัวเองอย่างดี ทำให้เขาไม่เบื่อยามต้องลงสนามแข่ง “เสียวค่ะพี่เชน เร็วค่ะ รินจะถึงอีกแล้ว” “เดี๋ยวสิ รอพี่ก่อน” เขาบอกก่อนเร่งตัวเองอย่างสุดกำลังกระแทกความใหญ่โตเข้าไปในตัวเธอจนสุดโคน ความเร็วกระชั้นทำให้ร่างบางสั่นคลอน อกอวบใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะสอดใส่ จนหญิงสาวต้องกอบกุมไว้ เกรงว่ามันจะหลุดออกจากกาย ภาพนั้นสร้างความกระสันให้กับราเชนทร์เป็นอย่างมาก เขากัดฟันและโน้มตัวมาข้างหน้าเพื่อให้มีแรงส่งดันตัวเองเข้าไปให้ลึกที่สุด ก่อนเขาจะปัดมือของเธอออกจากอกอวบและส่งมือตัวเองเข้าไปแทนที่ แล้วบีบนวดอกอวบอย่างเมามัน “พี่เชน...พี่เชนขา...” รินลดาครางเสียงโหย ร่างของเธอสั่นคลอนไปหมด จนเธอต้องจับท่อนแขนของเขายึดไว้ “หืมมม อีกนิดริน พี่ใกล้แล้ว” “เร็วอีกค่ะ อ๊ะ...อ๊ะ แรง ๆ หน่อย อูยยย รินจะไม่ไหวแล้ว” “อย่าเพิ่งรีบ รอพี่ก่อน พี่ใกล้...แล้ว โอววววว” เขาพูดขาดเป็นห้วง ๆ เพราะมัวแต่เร่งตัวเอง ชายหนุ่มดึงแก่นกายลำใหญ่ออกมาจนหมดลำก่อนกระแทกอัดเข้าไปจนมิดโคน รินลดาสะดุ้งสุดตัวด้วยความเสียวสะท้าน “โอ๊ะ...โอวววว เร็วค่ะ เร็วอีกนิดค่ะ” ราเชนทร์รับคำสั่ง เขาดึงแก่นกายออกและสวนแทงเข้าไปใหม่จนมิดด้ามครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นประสานกับเสียวครางของคนทั้งสอง “โอววว ริน...ริน ซู๊ดดด” “พี่เชน พี่เชนขา อ๊ะ อ๊ะ” “ริน อีกนิด พี่...โอววว” ราเชนทร์ครางก่อนรอบตัวของทั้งสองจะปกคลุมไปด้วยปุยเมฆล่องลอย รินลดาตัวเกร็งก่อนทิ้งตัวลงบนที่นอน เธอหลับตาพริ้มด้วยความสุขสมอีกครั้ง ขณะที่ชายหนุ่มยังฝังตัวเองในถ้ำสวรรค์เพื่อปลดปล่อยลาวาขาวข้นไว้ในตัวเธอ แต่ยังไม่ทันได้รีดออกมาหมด มือเล็กก็ไต่ไปตามสีข้างก่อนจะสอดเข้าไปแทรกกลางระหว่างร่างทั้งสองที่เชื่อมติดกัน เธอดันตัวเขาเบา ๆ แล้วถดสะโพกหนี เมื่อมีช่องว่าง เธอก็ดึงความแข็งแรงที่ยังขยายจนคับแน่นออกจากโพรงนุ่ม ก่อนเลื่อนตัวลงให้ใบหน้าตรงกับหน้าขาของเขาแล้วอ้าอมแก่นกายของเขาไว้ในปาก มือเล็กจับตรงโคนแล้วกำหลวม ๆ เพื่อยึดไว้ ปากของเธอทำหน้าที่รีดพิษจากตัวเขาก่อนกลืนกินด้วยความกระหาย “โอวว ริน พี่เสียว เบา ๆ หน่อย เสียวเหลือเกิน” ราเชนทร์ครางเสียงกระท่อนกระแท่น แต่รินลดาหาเชื่อฟังไม่ เธอตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนตัวตนของเขาต่อไป “โอ๊ะ...โอยยยย...แบบนั้นแหละริน ดีมาก โอวววว ดีมากเลยริน แรง ๆ หน่อย” เขาเปลี่ยนคำสั่ง ซึ่งรินลดาก็ไม่เกี่ยงงอน ทำตามความต้องการอย่างเต็มใจ ไม่นานแก่นกายลำใหญ่ของเขาก็สะอาด รินลดาใช้ปากของเธอเก็บกวาดน้ำรักจากกายเขาไม่มีเหลือสักหยด ราเชนทร์พลิกตัวลงนอนหงาย ขณะที่หญิงสาวขยับตัวขึ้นมานอนเกยบนอกเขา เกมสวาทจบลงเมื่อเวลาผ่านไปเกือบสามชั่วโมง   ...................................................................... รถยนต์ของราเชนทร์ขับมาจอดเทียบหน้าคอนโดที่รินลดาพักอาศัยก่อนเขาจะช่วยยกกระเป๋าและสัมภาระของเธอขึ้นไปไว้บนห้องพัก หญิงสาวอาศัยอยู่ที่คอนโดแห่งนี้มาเกือบสามปีแล้ว ตั้งแต่พ่อและแม่ของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ โชคยังดีที่ท่านทั้งสองทำประกันไว้ด้วยวงเงินที่สูงพอสมควร ทำให้รินลดาไม่ขัดสนยามขาดบุพการี ส่วนบ้านทาวน์เฮ้าส์ที่เคยอาศัย เธอก็ปล่อยให้เช่ารายเดือนเพิ่มรายได้ เนื่องจากเธอตัวคนเดียว อยู่บ้านหลายห้องแบบนั้นดูจะไม่สะดวก “เตรียมตัวพร้อมหรือยังกับการทำงานวันมะรืน” ราเชนทร์ถามระหว่างที่เปิดโทรทัศน์ “เรียบร้อยแล้วค่ะ ตื่นเต้นจังเลยค่ะ อีกไม่กี่วันรินก็จะมีภาระหน้าที่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง ไม่รู้ว่าที่ทำงานจะเป็นยังไงบ้าง รินชักกลัว ๆ ยังไงไม่รู้” หญิงสาวหุ่นสวยเปรยด้วยสีหน้ากังวลก่อนเดินมานั่งใกล้เขา ขณะที่ราเชนทร์ยิ้มให้กำลังใจและเอื้อมมือไปโยกศีรษะเธอด้วยความเอ็นดู “จนป่านนี้แล้วยังกังวลอีกเหรอ คิดว่าไปเที่ยวกลับมาแล้วจะหายซะอีก การทำงานมันไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก รินเก่งอยู่แล้ว” “ไม่รู้สิคะ จริง ๆ รินอาจจะกลัวไปเองก็ได้...ตอนนี้ป้าจิตเป็นยังไงบ้างคะ รินไม่ได้ไปหาท่านตั้งเกือบเดือนแล้ว” เธอถามเปลี่ยนเรื่อง ป้าจิตหรือจิตรา เป็นป้าแท้ ๆ ของราเชนทร์ และยังเป็นป้าสะใภ้ของรินลดาด้วย เพราะคุณลุงของเธอแต่งงานกับจิตรา ทำให้ราเชนทร์และรินลดาต้องเป็นญาติกันทั้งที่ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน “ป้าสบายดี ถามออกบ่อยว่าพี่ได้มาเยี่ยมรินบ้างหรือเปล่า” เขาตอบพลางอมยิ้มและเธอมองตาเป็นประกาย เขาเป็นต้องยิ้มขำทุกครั้งเวลาที่ป้าพูดถึงรินลดาด้วยความห่วงใยและสุดท้ายก็มักฝากให้เขาช่วยมาเยี่ยมเยือนเธอบ้างหากมีโอกาสเพราะกลัวเธอจะเหงาที่ต้องอยู่คนเดียว ป้าของเขาไม่รู้ว่า เขาไม่ได้แค่มาเยี่ยมเยือนดูแลหลานสาวนอกไส้ของป้าเท่านั้น แต่เขายังทำมากกว่าที่ป้าสั่งไว้เสียอีก เรื่องความสัมพันธ์เกินพี่น้องเป็นความลับที่มีเพียงคนทั้งสองเท่านั้นที่รู้ ส่วนสายตาของคนนอกที่มองมา เป็นเพียงแค่พี่ชายที่หวงน้องสาวคนหนึ่ง เพราะทั้งสองเห็นกันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย นับได้เกือบสิบปี จนกระทั่งเมื่อสี่ปีก่อน ตอนที่รินลดาเข้ามหาวิทยาลัยและเขาเพิ่งจบการศึกษา เขาพาเธอไปนั่งรถเล่นเพื่อฉลองที่ตัวเองเรียนจบและน้องสอบเข้าเรียนต่อได้ สุดท้ายงานฉลองก็มาจบยังห้องพักในโรงแรมแห่งหนึ่งพร้อมบทเรียนสวาทที่เขาเป็นคนเริ่มต้นสอนเธอเองกับมือ “ทำไมพี่เชนไม่บอกป้าจิตล่ะคะว่ารินสบายดี เจอกันเป็นประจำ ป้าไม่ต้องฝากให้มาดูแลก็ได้ เพราะถึงยังไงพี่เชนก็ทำยิ่งกว่าดูแลรินซะอีก” เธอพูดพร้อมดวงตาเป็นประกายล้อเลียน ทำให้เขาต้องโน้มตัวมากดจมูกลงบนแก้มของเธอแรง ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว “ถ้าป้าจิตรู้เรื่อง มีหวังพี่โดนฉีกอกแน่ ๆ ป้ารักรินยิ่งกว่าอะไร” “แต่ก็ไม่แน่นะคะ ใจจริงลึก ๆ ป้าอาจจะอยากให้พี่เชนดูแลรินอย่างที่พี่ทำอยู่ก็ได้ ไม่ลองเลียบ ๆ เคียง ๆ บอกดูล่ะคะ เราจะได้ไม่ต้องซ่อน ๆ หลบ ๆ แบบนี้” “รินอึดอัดเหรอ” เขาถามเสียงจริงจัง ขณะที่รินลดาส่ายหน้าเร็ว ๆ “เปล่าค่ะ แต่รินเห็นพี่เชนเป็นกังวลทุกครั้งแถมยังดูเหมือนไม่สบายใจกับเรื่องที่ต้องปิดบังป้า รินไม่อยากให้พี่เชนต้องเครียด” เธอบอกก่อนเบียดตัวเข้าหาเขาและเอนตัวซบยังอกกว้างของเขา “ไม่ใช่ว่าพี่ไม่เคยพูดกับป้าจิตหรอก แต่รินก็เห็นว่าท่าทางป้าจิตเป็นยังไง เวลาที่รินไปที่บ้าน ป้ารักรินเหมือนลูกเหมือนหลาน และมองว่าเราเป็นพี่น้องกันตลอด พี่ไม่อยากให้ป้าไม่สบายใจ และพี่ก็เชื่อว่าท่านต้องไม่สบายใจและไม่ชอบใจแน่ ๆ ถ้ารู้เรื่องของเรา” “ป้าจิตไม่สงสัยบ้างหรือคะว่าทำไมพี่เชนถึงยังไม่มีแฟน” เธอถามอย่างใคร่รู้ สถานะของราเชนทร์ตอนนี้คือโสดแต่ไม่สด เขาเป็นชายหนุ่มรักอิสระ ไม่ชอบผูกมัดกับใคร และตลอดสี่ปีที่ผ่านมา เธอก็ไม่เคยเห็นเขาสนิทกับเพื่อนผู้หญิงคนไหนเลย แม้จะมีสาว ๆ เข้ามาเกาะแกะบ้างตามประสาคนหน้าตาดี แต่เขาก็ไม่สนใจ “ก็มีถาม ๆ บ้าง บอกให้พี่หาเวลามองสาวไว้บ้าง แถมยัง...” เขาทำท่าจะพูดก่อนยักไหล่ “แถมยังอะไรหรือคะ” เธอถามอย่างสนใจ “ไม่มีอะไรหรอก ป้าจิตแค่เปรย ๆ น่ะ ถามว่ารินมีแฟนหรือยัง ให้พี่ช่วยดูให้หน่อย กลัวใครจะเข้ามาหลอกน้อง” “ทำไมพี่เชนไม่แกล้งบอกป้าจิตไปล่ะคะว่าถ้าเป็นพี่เชนเอง พอจะไว้ใจได้หรือเปล่า” หญิงสาวแกล้งถาม “ป้าจะได้แพ่นกบาลพี่ไง ถ้าท่านอยากให้เราสองคนลงเอยกัน ก็คงบอกพี่แบบนั้นแล้วล่ะ ป้าจิตอยากให้เราเป็นแค่พี่น้องกัน ไม่ใช่อย่างอื่น” เขาบอก ขณะที่รินลดาพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ค่ะ เรื่องนี้จะเป็นความลับตลอดไป ป้าจิตหรือใคร ๆ จะไม่มีทางรู้เด็ดขาด” เธอให้คำมั่น “และเราจะไม่มีพันธะสัญญาต่อกันด้วย” เขาย้ำประโยคเดิม ตั้งแต่เกิดความสัมพันธ์ลับ ๆ ขึ้น “ค่ะ เมื่อถึงเวลาหนึ่ง เราสองคนต้องเดินคนละเส้นทาง จะไม่มีวันที่ทางของเราจะเจอกันได้” เธอต่อประโยคด้วยน้ำเสียงติดเศร้า เธอรู้...รู้มาตลอดสี่ปีว่าความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่เกิดขึ้น เป็นได้แค่ความลับของคนทั้งสอง ไม่อาจแปรเปลี่ยนสถานะเป็นอย่างอื่นไปได้ เธอรู้...รู้ว่าวันใดที่คิดเปลี่ยน คนที่จะเสียใจและช้ำใจที่สุดก็คือป้าจิตรา คนที่รักเธอเหมือนลูกสาว และเธอก็รักท่านเหมือนแม่คนที่สอง ซึ่งเธอไม่อาจเห็นท่านต้องเสียใจหรือผิดหวังในตัวเธอได้ เธอรู้...รู้ดีถึงกฎเกณฑ์ที่บัญญัติขึ้นเป็นข้อตกลงระหว่างกัน แต่เธอก็ไม่อาจห้ามใจตัวเองได้สักครั้งยามที่ราเชนทร์มาหา และเธอก็รู้ว่า เขาก็ห้ามตัวเองไม่ได้เช่นกัน ไม่เช่นนั้น ความสัมพันธ์นี้คงยุติลงตั้งแต่ครั้งแรกที่เกิดแล้ว “วันนี้พี่ไม่มีธุระที่ไหนต่อ บอกป้าจิตว่าเย็น ๆ ถึงจะกลับเข้าบ้าน เดี๋ยวพี่อยู่เป็นเพื่อนรินนะ” เขากระซิบบอกข้างหูพร้อมลูบต้นแขนเรียวเล็กของเธอไปด้วย รินลดาอมยิ้มและพยักหน้าก่อนเธอจะเป็นฝ่ายถูกผลักให้ลงไปนอนบนโซฟานุ่มตัวใหญ่ โดยมีร่างหนาของราเชนทร์ทาบทับลงมา สักวัน ความสัมพันธ์นี้จะต้องจบลง แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา เพราะฉะนั้นความสุขก็ยังเป็นของเขากับเธอ ตักตวงมันไว้กับตัว ดีกว่าปล่อยมันให้ผ่านไปเฉย ๆ .............................................................................