--------
***Carliegh’s POV***
-
Hindi ako mapakali.
Pabaling-baling ako sa kama, paulit-ulit na humihinga nang malalim, pero hindi pa rin kumakalma ang dibdib ko. Parang may kung anong mabigat na nakapatong sa isip ko—at alam ko kung ano iyon.
Ang sinabi ni Hendrik.
Plan B.
Ano bang ibig niyang sabihin doon? Bakit parang may masama siyang balak? Bakit pakiramdam ko… ako ang mapapahamak sa plano niyang iyon?
Mas lalo lang bumibilis ang t*bok ng puso ko habang iniisip iyon. Kahit pagod na pagod ang katawan ko, kahit mabigat ang talukap ng mata ko—hindi ako makatulog. Parang may malamig na kamay na paulit-ulit na kumakalabit sa isip ko.
Hindi ko na kaya.
Bumangon ako mula sa kama, marahang bumaba, saka lumabas ng kwarto. Tahimik ang buong bahay. Malamig ang tiles sa talampakan ko ha
