Etrafım kararıken duyduğum tek ses Emre`nin `Ömür` diye bağırması idi. Göz kapaklarım titreyerek açıldığında kaybolan acım hızla geri gelerek kalbimin üzerine çöreklendi. Yatakta yatıyordum. Gözlerimi tekrar kapatıp elimi kalbimin üzerine koydum.
“Sarhan” diye inledim acıyla.
“Buradayım Kelebek” sesini duyduğuma emin olmak için gözlerimi hızla açtım. Yanımda oturuyordu. Doğrularak yüzüne baktım. Canlı canlı karşımda duruyordu. Ellerimi kaldırarak yanağına dokunmak istedim. Daha ben dokunamadan geri çekildi. Gülümsedim.
“Sadece dokunacaktım” dedim kırılmış sesle. Kafasını sallayarak yüzünü bana doğru eğdi. Parmak uçlarım uzamış sakalına değdiği an göz yaşlarım sicim olup akmaya başladı.
“Gerçeksin”
“Gerçeğim”
“Kelebek”
“Efendim”
Yanaklarımı silerek ne diyeceğini bekledim.
“B
