The Billionaire's Downfall (Hidden Desire Series)

Chapter 3

THE BILLIONAIRE'S DOWNFALL

CHAPTER 3

Third-Person’s Point Of View

“Fck! Babe! You’re so big ugh!” ungol ng isang babae habang ito’y nakatuwad sa isang malambot na kama. “Ohhh! Yes!” Napasigaw ito ng bigla niyang sampalin ang malalaki’t malalambot na pisngi ng puwet nito.

“Ugh! Fck! You’re so fcking tight, Amanda!”

Mas binilisan niya ang paglabas-masok sa loob ng babae. Air condition naman ang loob ng kuwarto ngunit naliligo na sa pawis ang buong katawan ni Khalil. Lumalabas ang mga muscles niya sa katawan habang mabilis na umaatras-abante.

“Yes! Yes! This is so good!!”

Niyakap niya ang babaeng nagngangalang Amanda at saka niya pinaglaruan ang malulusog nitong dibdib. Mas lalo niyang binilisan ang paglalabas-masok na tila ba wala ng katapusan ang kanilang ginagawa. Nang maramdaman niyang malapit na siyang labasan ay mabilis niyang binunot ang p*********i. Umikot naman si Amanda at saka pumuwesto sa kaniyang ilalim habang nakanganga.

Pinutok niya ang masaganang semelya sa bibig nito na halos mapuno ang bunganga ng babae. Napangisi siya habang nakatingin sa babaeng kakikilala lang niya kanina sa isang bar.

Pagkatapos niyang magpaputok ay umalis siya sa kama at pinulot ang mga damit na nagkalat sa sahig. He didn’t bother to clean himself. Sinunot niya ang itim na slacks at pinulot naman ang underwear at saka iyon itinapon sa babaeng malandi pa ring nakatingin sa kaniya.

“Are you leaving already?” she asked while seductively looking at him. katatapos lang nitong lunukin ang pinutok ni Khalil sa bibig nito at tila ba hindi pa ito nakukuntento sa kanilang ginawa.

“Yes. Don’t worry, I already paid the bill,” he answered and he didn’t bother to look at her. Nang matapos magsuot ng damit ay mabilis siyang lumabas ng kuwarto, leaving the girl dumbfounded.

--

Habang nakasakay siya kotse ay nakatanggap siya ng tawag mula sa kaniyang sekretarya. He answered the call with bored look.

“What?!” inis niyang sagot.

“Oh. I’m sorry for calling you this late, sir,” ang mataray na sagot nito sa kabilang linya.

“You missed my c**k already, Camilla?” tanong niya habang nagmamaneho. Kakatapos lang niyang magpalabas ngunit bigla na namang tumigas ang kaniyang p*********i. Iniisip pa lang niya ang Sekretarya niya’y halos kasing tigas na agad ng bato ang kaniyang p*********i.

“Well, aside from that, Mr. Rieverre…” malanding tono ng babae sa kabilang linya. Napangisi si Khalil. “May lead na po kami sa mga nawawalang gamit ng KR’s Empire.”

Ang kaninang ngisi sa kaniyang labi ay napalitan iyon ng seryoso’t may kaunting galit.

“Tell me. Where are those scumbags who stole my masterpieces!”

--

She’s looking at the night sky. Silently. Nag-iisa ngayon si Luna sa rooftop ng isang abandonadong building kung saan siya namamalagi. Hindi niya alam ngunit pakiramdam niya’y isa siyang masamang tao.

Well, technically, she is. Para mabuhay ay sumali siya sa isang sindikato kung saan gumagawa ito ng mga kasamaan. And recently, isa sa pinakamalaki at pinakanakakatakot na kaniyang nagawa ay nakawin ang mga mamahaling kagamitan sa isang auction.

Nangako siya sa kaniya Mamu, ang nag-alaga sa kaniya noong maliit pa lang siya ngunit patay na ito. Na pagkatapos ng gabing iyon ay titigil na siya. She wanted to start a new. She wanted to do nice things. Maghahanap siya ng trabaho para mabuhay.

“Kanina pa kita hinahanap,” ani ng kararating lang si Jerome, isa sa mga kasamahaan niya sa sindikato’t malapit din niyang kaibigan.

“Bakit?” tanong niyang hindi man lang nagawang tumingin dito. Sa malayo na siya ngayon nakatingin. Sa mga liwanag na nagmumula sa mga establishment sa syudad.

“May kasiyahan sa hideout. Bakit hindi ka pumunta?”

She took a deep breath and look at him. “Gusto ko nang tumigil,” she said, suddenly. “Nakokonsensiya na ako sa mga ginagawa natin. Gusto ko nang magbago.”

Jarome sat beside her and tapped her shoulder. “Ako rin naman, gusto ko nang magbagong buhay. Sabi rin ni Boss na bubuwagin na niya ang grupo at huli na iyong kagabi,” he said.

Nakahinga siya nang maluwag dahil doon. Kahit papaano’y alam niyang iniisip pa rin ng mga kasama niya ang magbago.

Bukas na bukas ay sisimulan niya ang maghanap ng regular na trabaho.

--

Mainit. Naliligo na siya sa sarili niyang pawis. Singkwenta na lang ang natitira sa kaniyang pera ngunit hanggang ngayo’y wala pa rin siyang nahahanap na trabaho. Mahirap dahil hindi siya nakapagtapos sa kolehiyo.

But Luna believes that there will be a suitable job for her. Marami naman siyang alam. Marunong siyang maglinis. Magbilang. At malakas din siya. Kaya kahit na ano’ng trabaho, iyong legal na trabaho, ay papasukin niya.

“Sigurado ka bang maghapon tayong maglilibot dito sa syudad, ‘tol!” reklamo ng kaniyang kasamang si Tikboy.

Tumingin siya rito’t may hawak na itong tubig na nakalagay sa supot at iniinom nito. Kanina pa rin siya nauuhaw ngunit tinitiis lang niya dahil ang natitirang singkwenta pesos na hawak ay pangkain pa niya mamayang gabi.

“At saka, alam mo’ng puwede tayong yumaman ‘pag naibenta natin ‘yong mga ninakaw natin!” dagdag pa nito. Halos pabulong lang ‘yon dahil baka may makarinig sa kanila’t malilintikan pa sila.

Totoo nga naman na puwede silang yumaman at magbagong buhay kapag naibenta nila ang mga ninakaw ni sa auction. Lalong lalo na ang kwintas na gawa sa diyamante. Kung ibebenta ito’y limpak-limpak na salapi ang maaari nilang makuha ngunit ‘di ganoon kadali ang pagbebenta nito. Na pupunta lang sila sa isang pawnshop at isasangla.

Nanood sila ng balita at malaking pera ang nakapatong sa ulo nila sa kung sino mang makakapagsabi kung sino ang kumuha nito. Isang mayamang tao ang nagmamay-ari ng mga ito. Maraming koneksiyon. Kaya kailangan nilang mag-ingat.

“Umuwi ka na lang!” aniya rito. “Hindi ka naman naghahanap ng trabaho. Kaya mas mabuting doon ka na lang sa bahay ninyo,” dagdag pa niya at saka na ito iniwan doon.

Ilang minuto pang paglalakad ngunit wala pa rin siyang mahanap na trabaho. Walang bakante. Nahihilo na rin siya’t gutom na rin. Kaninang alas-sais pa siya huling kumain at isang pirasong pandesal lang naman ito’t kape na wala pang asukal.

Tumingin siya sa kaliwa kung saan may nakita siyang malaking signage na ‘hiring’ agad siyang tumawid ngunit isang malakas na busina at nagpatigil sa kaniya sa paglalakad sa gitna ng kalsada. Dahil sa init ng panahon, uhaw, at gutom. Halos hindi na niya maaninag ang paparating na kotse at unti-unti siyang nakaramdam ng hilo’t tuluyang bumagsak sa sementadong daan.

Hindi na niya alam pa ang sumunod na nangyari. Ang huli niyang natatandaan ay mababangga siya ng pararating na kotse. Katapusan na ba niya? Kay agad naman!