Chapter 22

1878 Words

YULIAN Habang nasa loob ng sasakyan, hindi ang long quiz namin ngayong umaga ang tumatakbo sa loob ng isip ko, kung 'di ang teyorya ko tungkol sa pagkawala ni Evan at sa pagkamatay ni Shaun. Sa totoo lang, kahit nasa bahay ako kahapon at magdamag, pakiramdam ko ay hindi pa rin ako nakaalis sa campus dahil maski roon ay dala-dala ko pa rin ang labis na pag-iisip patungkol roon. My parents noticed it also. Napansin nila ang lalim ng pag-iisip ko dahil most of the time last night, I was spacing out while they were talking to me. They asked me if I was okay and if there was something wrong, sinabi ko nalang na ayos lang ako at wala silang dapat alalahanin. Now, I'm going to the campus again. Alas otso na ng umaga at kinse minutos nalang ay magsisimula na ang unang klase ko. Malapit na rin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD