Batuhan sinirle kendisini odasına atmıştı. Allah kahretsin ne saçmalıyordu ki! Kızla evlenmeyeceğini açık bir dille söylemesine rağmen mutfakta resmen onu öpmüştü!
Genç adam öfkeyle balkona çıktı. Uzaktan diğer konaklara bakmaya başladı. Sert rüzgar yüzünü yalayarak geçiyordu.
“Aklımın karışmasına neden oluyorsun küçük kız…”
Kendi kendine mırıldandığı sözleri bir o duyabilmişti. Derin bir iç çekti. O yemin etmişti. Asla o çocukla evlenmem diye ama şimdi… şimdi ne yapacağını bilemez halde küçük bir çocuk gibi davranan oydu. Bu işe bir çözüm bulması gerekiyordu.
Ertesi sabah herkes erkenden güne başlamıştı. Bu gün Ayşe ve ikizlerde sonunda hastaneden çıkmıştılar. Evdeki bütün ahali bunun sevincini yaşıyordu.
Küçük bebekleri herkes sevmekte yarışıyordu.
Batuhan bu gün nedense hiç
