MASAMA ANG LOOB na nilisan ni Alverah ang kusina. Sa sobrang sama ay hindi niya na napigilan pa ang mga luha na kumawala at tila isang talon na sunod-sunod na nagsipagbagsakan at malakas ang pag-agos nito.
Isang hikbi ang kumawala sa bibig niya at sa takot na may makarinig ay mabilis na tinakpan niya ang bibig gamit ang isang kamay habang mas binilisan pa lalo ang kaniyang paglalakad para mapuntahan agad ang kinaroroonan ng hagdan. Ngunit hindi pa nga siya nakakabot sa hagdan ay mabilis siyang natulos sa kaniyang kinatatayuan matapos makita ang itsura ng taong kapapasok lang sa mansion.
Sa isang iglap ay tila tinakasan siya ng dugo sa buong katawan para labis na namumutlang sa taong nasa harapan. Ramdam niya ang panlalamig sa may batok niya na tila ilang sandali ay mawawalan siya ng mala
