เธอสุดที่เกลียด

  ณ ห้างหรูใจกลางเมืองกรุงเทพฯ   ในร้านคอฟฟี่ช็อบชื่อดัง บรรยากาศเรียบหรูโทนน้ำตาล นักธุรกิจชายหนุ่มหล่อ รวย โสด สามคนที่เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่สมัยเรียนนั่งดื่มกาแฟไปด้วยคุยงานไปด้วย “ตอนนี้ธนภัทร เรียลเอสเตสกำลังหาผู้ร่วมทุน มีข่าวแว่วมาว่า บริษัทยักษ์ใหญ่ของสิงคโปร์ส่งคนมาติดต่อบ้างแล้ว”ปกรณ์ชายหนุ่มเจ้าสำอางบอกรายละเอียดกับหุ้นส่วนที่มี ปกรณ์ ชวินและ ณภัทรเป็นเพื่อนรักกันร่วมก่อสร้างบริษัทจนใหญ่โตและร่ำรวยอันดับต้นๆของไทย “เราไม่อยากยุ่งกับบริษัทนี้นายก็รู้”ชวินตอบเสียงเรียบ “แต่มันน่าสนใจนะสายฉันบอกว่าปัญหาภายในค่อนข้างเยอะ ถ้าเราร่วมทุนแล้วฮุบเป็นของตัวเองภายใน 1 ปี ไม่น่ายาก ถ้านายไม่อยากลงสนามนี้ฉันว่าจะลงเอง แต่ติดที่ว่าเงื่อนไขของธนภัทรกับบริษัทสิงคโปร์ คืออยากเป็นดองกันเพื่อความมั่นคงของธุรกิจ และบ้านนี้ก็มีแค่ชมพุนุช ที่มั่นหน้ามั่นโหนกว่าตัวเองสวยและรวยมาก ชิ”ปกรณ์ทำขนลุก หน้าบิดเบี้ยวปากคว่ำ “นายไม่ชอบผู้หญิงเขาทำอะไรนายก็ไม่ชอบทั้งนั้นแหละ”ณภัทร อมยิ้มแซวเพื่อน “หรือนายจะลงสนามเองล่ะ”ปกรณ์หรี่ตามองณภัทร “ไม่เอา ยายนั่นหยิ่งเว่อ ได้เป็นเมียปวดหัวแย่”ณภัทรรีบปฏิเสธทำท่าขนลุก เคยเจอกันในงานสังคมเห็นฤทธิ์เดชถึงกับสยอง “ถ้าอย่างนั้นเราปล่อยผ่านเรื่องนี้ดีกว่า”ชวินเอ่ยขึ้น ชายหนุ่มทั้งสามหันมาพยักพเยิดแล้วดื่มกาแฟกันต่อ ไม่นานนักหางตาปกรณ์เห็นหญิงสาวสองคนกำลังเดินเข้ามาร้านคอฟฟี่ ผู้หญิงอีกคนทำให้ปกรณ์ต้องอ้าปากค้าง “เฮ้ย โลกมันกลมขนาดนี้เลยเหรอว่ะ”สิ้นเสียงปกรณ์ ชายหนุ่มทั้งสามหันมองหญิงสาวสองคนเป็นตาเดียวกัน ชมพูนุชสาวสวยไฮโซหุ่นดีสวยมั่นใจแต่งตัวเซ็กซี่ กับอีกคนที่เหมือนเป็นคนติดตามแต่งตัวเรียบร้อยดูดีใบหน้าสวยหวานถือถุงช็อปปิ้งพะรุงพะรังเต็มสองมือ และในทันทีที่ชวินเห็นผู้หญิงด้านหลังมันทำให้เขากระตุกตัวชาวาบสายตาคมเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว ณภัทรมองตาค้างแล้วพูดขึ้น “ดรีม.....ยังสวยเหมือนเดิมเลย”ณภัทรเอ่ยชมมองไม่วางตาไม่สังเกตอาการเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ “เฮ้ยดรีมจริงๆด้วย วินนายเห็นมั้ย.....อุ้ย!”ปกรณ์ตื่นเต้นรีบหันไปบอกชวินแล้วก็ชะงักกับใบหน้าเคร่งครึมของเพื่อน   ด้านชมพูนุชรู้ว่ามีคนมองสายตาสวยเหล่มองเล็กน้อย พอเห็นว่าเป็นกลุ่มหนุ่มโสด หล่อ รวย ที่เรื่องลือในวงการไฮโซ ก็ทำให้ชมพูนุชสนใจก้าวเดินเฉิดฉายสวยสง่าตรงมาที่โต๊ะของหนุ่มโสด “สวัสดีค่ะทุกคน”ชมพูนุชยิ้มร่าทักทายชายหนุ่มทั้งสามแล้วกวาดสายตามองทุกคนโดยเฉพาะชวิน “สวัสดีครับ คุณนุชเรียนจบแล้วเหรอครับ”ปกรณ์สีหน้ายิ้มแย้มเอ่ยถามเป็นมารยาท ชมพูนุชหน้าเจื่อนอึกอักอย่างเห็นได้ชัด “เอิ่ม..... ใช่ค่ะจบแล้ว เอ่อ.......นุชขอตัวก่อนนะคะ”ชมพูนุชยิ้มแห้งรีบหันขวับเดินหนีไปอย่างรวดเร็วกลัวว่าจะโดนถามเยอะแล้วคนอื่นจะรู้ว่าเธอที่อุตส่าห์ไปเรียนต่างประเทศยังเรียนไม่จบ หญิงสาวที่มาด้วยวางของลงยกมือไหว้ชายหนุ่มทั้งสามแล้วยิ้มหวานให้ทุกคน แต่ชวินไม่มองทำเบือนหน้าไปทางอื่น  อโรชายิ้มเจื่อนหยิบถุงช็อปปิ้งแก้เขิน “เป็นไงบ้างดรีม”ณภัทรเอ่ยถามมองอโรชาอย่างสนใจ “สบายดีค่ะ พี่ ๆ ล่ะคะ” “สบายดีจ้ะ”ปกรณ์กับณภัทรส่งยิ้มให้ แต่ชวินยังมองไปทางอื่นสีหน้าไม่พอใจ “ยืนทำอะไร มานั่งสักทีสิ”ชมพูนุชตะโกนเรียกเสียงเหวี่ยง อโรชาหันไปมองชมพูนุชที่นั่งทำท่าทางหงุดหงุดอยู่มุมกระจกของร้านจึงเอ่ยขอตัวแล้วเดินไปหาชมพูนุช สองหนุ่มมองตามไปด้วยความสงสัย “สองคนนี้เขาเป็นเพื่อนหรือว่าดรีมทำงานให้ชมพูนุช ดูยายนั่นจะข่มดรีมด้วย”ต่อมความอยากรู้ของปกรณ์กระตุกหรี่ตามองไม่วางตา “ขี้สงสัยนะเรา”ณภัทรแหย่มองหน้าเพื่อนแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม “สงสัยสิและฉันต้องรู้ให้ได้”ปกรณ์เชิดหน้ามุ่งมั่นยกยิ้มมุมปาก ณภัทรส่ายหน้าไปมาแล้วเหล่มองชวินที่ยังนั่งหน้าบึ้ง “นี่มันหลายปีแล้วนะนายยังไม่หายโกรธดรีมอีกเหรอ ปล่อยวางบ้างเหอะ คิดซะว่าเป็นเรื่องดีที่ดรีมทิ้งไปดูสิตอนนี้นายเป็นหนุ่มเนื้อหอม สาว ๆ รุมเพี้ยบตัวเลือกเยอะแยะ ถ้ายังคบกับดรีมนายไม่ได้ลั้ลลาแบบนี้แน่”ณภัทรพูดไปเรื่อยอยากให้เพื่อนสบายใจแต่ดูเหมือนไม่ช่วยอะไร ชวินเหล่มองหางตาไม่สบอารมณ์แล้วลุกขึ้นพรวดเดินออกจากร้านไปเฉย ๆ ปกรณ์ขมวดคิ้วหันไปต่อว่าณภัทร “พูดจี้จุดอีกแล้ว ก็รู้อยู่ว่าวินยังทำใจไม่ได้” “ห้าปีแล้ว ยังทำใจไม่ได้อีกเหรอ...”ณภัทรมองเคืองคนเคยรักกันเลิกกันไปต้องเป็นศัตรูกันอย่างเดียวหรือไง “แหม......รักแรกเนอะ รักมากเลยโกรธมาก....”ปกรณ์ถอนหายใจเข้าใจความรู้สึกชวิน ณภัทรหน้าบึ้งลุกเดินออกจากร้านไปตามเพื่อน  ส่วนอโรชาคอยลอบมองเขาอยู่ไกล ๆ เห็นชวินเดินหน้าง้ำออกไปก็รู้สึกไม่สบายใจเขาคงเกลียดเธอมากจนไม่อยากมองหน้ากันอีก ชมพูนุชชะเง้อมองสามหนุ่มที่ทยอยเดินออกไปจากร้านคอฟฟี่ช็อปแล้วหันมาจ้องหน้าคาดคั้นอโรชา “แกรู้จักพวกเขาด้วยเหรอ” “ค่ะ เป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย”อโรชาพยักหน้าเล้กน้อยน้ำเสียงเรียบนิ่งทั้งที่ในใจกลัดกลุ้มเมื่อเห็นสีหน้าของชวิน “อ๋อ........ก็ว่าอยู่แกไม่เคยออกงานสังคมดันไปรู้จักกับพวกเขา รู้ไหมว่าพวกเขาฮ็อตมากเลยนะโปรไฟล์ดีทุกคน หนุ่มโสดหล่อ รวยผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ผู้หญิงที่ไหนก็อยากเป็นคู่ควงยิ่งพวกดารานางแบบหวังรวยทางลัดเดินหน้ารุกกันเต็มที่”ชมพูนุชพูดเป็นชุดบรรยายความฮ็อตของชายทั้งสาม “เหรอคะ แล้วคุณนุชไม่สนใจพวกเขาบ้างเหรอคะ” “บ้า! คนอย่างฉันไม่ไปตามตื้อผู้ชายหรอกย่ะ ผู้ชายนั่นแหละที่ต้องมาตามตื้อฉัน...... แต่จะว่าไปคุณวินเขาเท่มีเสน่ห์ดีเนอะมาดขรึมแบบว่าเขาถึงยากน่าสนใจดี”ชมพูนุชยิ้มอ่อนเมื่อพูดถึงชวินชายหนุ่มที่หล่อสุขุมน่าค้นหา ทำให้รู้สึกอยากได้ผู้ชายมาดขรึมเข้าถึงยากคนนี้  อโรชายิ้มเจื่อนก้มหน้าดื่มน้ำผลไม้เงียบ ๆ และยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ......   หลายวันต่อมา   ณ บริษัท ทรี เรียลเอสเตท   ปกรณ์เดินเฉิดฉายเหมือนอยู่บนแคทวอล์ค ผ่านทางพนักงานแผนกต่างๆ  เข้ามาภายในห้องทำงานของชวินพร้อมกับซองสีน้ำตาล “ฉันได้ข้อมูลเกี่ยวกับธนภัทร มาแล้ว มีใครอยากรู้บ้าง”ปกรณ์ยักคิ้วหน้าตาภูมิใจ ต่างจากเพื่อนทั้งสองที่สีหน้าเรียบเฉยไม่ตื่นเต้น ปกรณ์ทำหน้าเซ็งคันปากอยากเม้าเลยเดินดุ่มมาหาเพื่อน ๆ ที่นั่งคุยงานกันที่โต๊ะทำงาน แล้วหยิบเอกสารในซองสีหน้ำตาลออกมาอ่านสรุปให้เพื่อน ๆ ฟัง “เย็นวันนี้ ธนภัทร เรียลเอสเตทจะเปิดตัวลูกสาวอีกหนึ่งคน” “ลูกสาวอีกคน”ณภัทรหันขวับรีบถามด้วยความสงสัย “ใช่ นางสาวอโรชา อิสระเดโช”ปกรณ์ลอยหน้าลอยตาเน้นเสียงหนักแน่น บอกชื่อที่ทำให้ชวินเหลือบมองอย่างสนใจ “ทำไมคุ้นชื่อนี้จัง”ณภัทรขมวดคิ้วครุ่นคิด ปกรณ์อมยิ้มเมื่อเพื่อนสนใจข้อมูลที่ได้มา  “ก็ดรีมไง ดรีมเป็นลูกสาวนอกสมรสของคุณธนภัทร ดรีมไม่เคยออกหน้าออกตาในสังคมและไม่มีใครรู้ว่าเธอคือลูกอีกคนของตะกูลอิสระเดโช” “ดรีมไม่ได้นามสกุลนี้”ชวินเสียงเข้มหน้าตึงเมื่อคิดถึงหญิงสาว “เปลี่ยนนามสกุลเพื่อผลประโยชน์” ปกรณ์พยักหน้าอย่างคนรู้ลึกรู้จริง “แล้วทำไมอยู่ ๆ ถึงเปิดตัว”ณภัทรเอ่ยถามอยากรู้ ส่วนชวินนั่งเงียบใช้ความคิด “สายของฉันบอกว่า เพราะเงื่อนไขที่ต้องเกี่ยวดองกับผู้ร่วมหุ้น ซึ่งแน่นอนคนอย่างชมพูนุชไม่มีทางยอมโดนจับคลุมถุงชนแน่ ๆแจ็คพ็อตเลยมาตกที่ดรีม เป็นการดันลูกสาวอีกคนเพื่อเกี่ยวดองทางธุรกิจแทน”ปกรณ์เล่าต่ออย่างเมามัน ชวินกระตุกหลุบตาลงต่ำไม่ให้เพื่อนเห็นอาการ “ดรีมเลยเป็นเหยื่อในการทำธุรกิจ” “อืม นั่นแหละ สายฉันบอกว่าปกติดรีมเหมือนคนรับใช้ของชมพูนุชแต่พอมีผลประโยชน์ก็ดันดรีมขึ้นมา... เห้อ น่าสงสารดรีมอยู่นะ” “เขาอาจจะชอบก็ได้ จะได้มีผัวรวยถีบตัวเองออกจากสถานะเด็กรับใช้ของชมพูนุชไง”ชวินน้ำเสียงเรียบนิ่งเบะปากเหยียดเบา ๆ “อืม ก็เป็นไปได้นะ”ณภัทรพยักหน้าเห็นด้วย “อย่าสนใจเรื่องนี้เลย ถึงยังไงพวกเราก็ไม่ร่วมกับพวกธนภัทรอยู่แล้ว” ชวินพูดเสียงเรียบทำเป็นไม่สนใจรีบบท ณภัทรยกยิ้มแกล้งพูดแทรกไม่ยอมจบ “ถ้าเป็นชมพูนุชก็ไม่น่าร่วม แต่ถ้าเป็นดรีมมันก็น่าสนไม่ใช่เหรอว่ะ” “ผู้หญิงเห็นแก่ตัวคนนั้นไม่มีอะไรคู่ควรกับพวกเรา!”ชวินเสียงขุ่นหงุดหงิดตาขวางอย่างเห็นได้ชัด เพื่อนทั้งสองอมยิ้มที่เขาหลุดอาการไม่พอใจหลังจากที่ทำเป็นไม่แยแส “ไม่คู่ควรกับนายแต่คู่ควรกับเรา เราจะลงเล่นเกมส์นี้เอง อย่างน้อย ๆ ก็มีเมียสวยอย่างดรีม”ณภัทรยิ้มหยอกชวินที่กำลังโกรธจัดไม่พอใจที่เพื่อนจะไปยุ่งกับผู้หญิงที่เขาเกลียด สายตาคมแข็งกร้าวมือหนาทุบโต๊ะทำงานเสียงดังลุกขึ้นมองค้อนณภัทรแล้วเดินกระฟัดกระเฟียดออกไปนอกห้อง ปกรณ์สะดุ้งอ้าปากค้างหันมาบ่นณภัทรที่เล่นไม่รู้เรื่อง “ไปยั่วอารมณ์มันทำไม” “ดูก็รู้ว่ายังสนใจดรีมอยู่ ทำเป็นปากแข็ง......”ณภัทรลอยหน้าลอยตา “สมใจแล้วยังไง เขาทิ้งเพื่อนเรานะ อยากให้เพื่อนเจ็บอีกเหรอ คิดดูสิถ้าสองคนนี้กลับมาคบกัน แล้วดรีมทิ้งวินอีกเพื่อนเราจะเป็นยังไง” ปกรณ์บ่นกระปอดกระแปดส่ายหน้าไปมาเป็นห่วงเพื่อน ณภัทรยังทำไม่รู้ไม่ชี้มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้พูดอะไรผิด...