Hilton Family Series: The Final Claim

Kabanata 22

“My god, please, please, release me... hindi ako mayaman na tulad ng iniisip n’yo. I swear, wala kayong mapapala mula sa akin.” Naiiyak kong pakiusap sa mga armadong lalaki na walang tigil sa kakalakad.

I’m so f**king tired, pero wala akong magawa kundi ang sumunod sa mga animal na ‘to.

They are so heartless, paano nakakaya ng kanilang mga konsensya na paglakarin ang isang magandang tulad ko sa madamong tulad na ‘to.

Perhaps, they can't see my beauty because the surroundings are too dark. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng mga ‘to. Naghihimagsik ang kalooban ko kung bakit sa dinami-dami ng tao kanina sa paligid ay ako lang ang napiling dalhin ng mga lalaking ‘to.

Sa nakikita ko ay imbes na maawa sila sa akin, parang mas lalong na bwisit pa yata ang mga ito.

“Pare, bakit dinala mo pa ‘yang maingay na ‘yan?” Irritable na tanong ng isang lalaki sa kanyang kasamahan.

“Mukhang mayaman ang isang ‘to, Pre.” Narinig kong sagot ng lalaking tumangay sa akin.

“Naku kuya, nagkakamali ka, hindi po ako mayaman isa akong single mom, na umaasa sa sariling sikap.”

“Tumahimik ka kundi papatayin kita!” Asik sa akin ng lalaki sabay tutok ng kanyang baril. Bigla kong nai-tikom ang aking bibig. Hindi pa ako pwedeng mamatay, kawawa naman si Chiyo ko.

Mas pinili ko ang manahimik na lang dahil sa takot na baka bigla nga akong barilin nito.

Napangiwi pa ang mukha ko ng marahas nitong hilahin ang braso ko bago tinulak papunta sa unahan nito. Hindi ko makita ang kanilang mga mukha dahil mga nakasuot sila ng itim na bonet.

Pagkatapos ng mahabang pagkakakad ay sa wakas tumigil din kami sa isang masukal na lugar. Masyadong magubat ang buong paligid at ang tanging meron lang ay ang apat na kubo.

“Ipasok na ‘yan.” Ani ng lalaki bago marahas na binitawan ang aking braso.

“Pre, puno na ang mga kubo.” Sagot naman ng isang lalaki na nakatayo sa tabi ko.

“Isama mo muna run sa isang bihag, bukas naman ay tutubusin na ‘yun ng kanyang pamilya.” Ani ng lalaking tumangay sa akin. Sa tingin ko ay siya ang pinuno ng grupong ito.

“Oh my god, hindi kaya mga rebelde ang mga ito na tulad ng sa mga Abusayaff? Binalot ng takot ang buong pagkatao ko, mukhang mahihirapan akong makatakas mula sa mga kamay ng mga armadong lalaki.

Napadaing ako ng bigla hatakin ng isang lalaki ang braso ko. Halos madapa pa ako sa pagkalakad dahil hindi ko masyadong maaninag ang dinaraanan namin. Tanging ang liwanag ng buwan ang nagsisilbi naming ilaw, talagang nakakatakot dahil sobrang dilim ng buong paligid.

Lumangitngit ang kawayang pinto ng buksan ito ng lalaki bago itinulak ako papasok sa loob ng kubô.

“Kuya naman, hindi mo naman kailangan na itulak ako.” Reklamo ko dito, pero ang dahon ng pinto ang naging sagot nito sa akin ng pabagsak niya itong isinara. Narinig ko pa ang pagkalansing ng kadena mula sa labas, tanda na inilock nito ang pintuan.

Pabalik-balik akong naglakad sa loob ng maliit na kubo na ‘to habang nag-iisip ng paraan kung paano ako makakatakas dito.

Nang biglang...

“Uggggh...” natigil ang mga paa ko sa paghakbang, kasunod nito ang paninigas ng buong katawan ko. Dahil sa isang ungol na naririnig ko mula sa sulok ng kubo.

Napalunok ako ng wala sa oras, isa kasi sa mga kinatatakutan ko ay ang multo.

“Uggggh...” muli na namang umungol ang nilalang na nasa sulok. Nagsimula na akong manginig sa takot at parang gusto ko ng mag sisigaw. Dala ng matinding takot ay nagsumiksik ako sa dingding. Nanginginig ang kamay na hinubad ko ang aking sapatos, para kung sakali na lumapit ang nilalang na ‘to ay hindi ako magdadalawang isip na hampasin ang pagmumukha nito.

Natigilan ako ng napansin ko na malambot ang aking doll shoes at siguradong balewala lang ito kung gagamitin ko itong panghampas.

Natataranta na kinapa ko ang kawayang dingding, subalit bigo ako na makahanap ng anumang matigas na bagay na pwede kong gamitin para protektahan ang sarili ko.

Patuloy lang ako sa pangangapa, ngunit ilang sandali pa, nanigas ang aking katawan ng mula sa ‘king likuran ay may dalawang malaking kamay ang nangangapa rin sa katawan ko.

“Ah- hmp! Hmp!” Hindi ko na ituloy ang tangka kong pag sigaw ng biglang takpan ng isang kamay ang bibig ko.

“Sssshh... quiet,” bulong ng baritonong tinig ng isang lalaki sa tapat ng tenga ko. Nang malanghap ko ang amoy alcohol nitong hininga ay napag-alaman ko na lasing ang lalaking ito.

“Don’t make any noise, kung ayaw mong pareho tayong mamatay dito, hik!” Muling bulong niya sa akin, kaya maingat akong tumango. Dahan-dahan niyang inalis ang kamay na nakatakip sa bibig ko. I think he’s a good man, because I feel it.

“Sir, can you please help me to escape from here?” Nakikiusap kong saad bago pumihit paharap sa kanya. Subalit, hindi ko inaasahan ang sumunod na ginawa nito ng kabigǐn niya ang batok ko.

“Hmp! Wait! Bakit ka ng hahalik?” Matigas kong bulong saka tinangka na itulak siya palayo sa akin.

“I don’t know, b-but, I miss you…” anas nito, nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi nito.

“Siraulo ba ang lalaking ito!?

Ano daw? Ako na miss n’ya? Ay confirm, baliw nga ‘to!” Ani ko ngunit tinawanan lang ako ng lalaking ito.

“T-teka!” Halos pabulong kong sigaw ng hatakin niya ang kamay ko. Ang walang hiyang lalaki ay pwersahan akong inihiga sa lupa saka pumatong sa ibabaw ko.

“S**t! Uunahin mo pa talaga ‘yang libog mo kaysa sa mga buhay natin!?” Matigas kong bulong na may panggigigil.

“No worry, Honey, we’re safe.” Lalo akong naguluhan sa mga pinagsasabi nito, samantalang ang isang kamay nito ay kasalukuyang inaangat na pataas ang suot kong palda.

“Aba’t ang gagong ‘to talagang seryoso na angkinin ako?” Natitilihan kong saad mula sa aking isipan. Natauhan lang ako ng marinig ko ang pagkalansing ang kanyang sinturon, sunod ang pagbaba ng zipper nito.

Naalarama akong bigla kaya nagsimula na akong magpumiglas. Subalit mas lalong idiniin nito ang sarili sa aking katawan. Mariǐn na lumapat ang mga labi niya sa bibig ko saka mapusok na hinalikan ako nito.

“Hmmmm….” Isang ungol ang umalpas sa bibig ko ng hawiin niya ang kapirasong tela mula sa aking p********e.

Dapat nagagalit ako at hindi ko hahayaan na makuha ng lalaking ito ang gusto n’ya mula sa akin.

“My god, Maurine, huwag kang papayag! Huwag!” Galit na sigaw ng utak ko, pero para na akong masisiraan ng bait dahil hindi nagkakasundo ang utak at katawan ko.

Ang magaling kong kamay ay kinabig pa ang batok ng lalaking ito upang mas lumalim pa ang aming halikan.

Makapigil hininga ang bawat sandali ng ihanda niya ang sarili sa gitna ng aking mga hita.

Bakit ganun? Labis akong nananabik na muling maranasan ang bagay na ‘to.

S**t! It’s a f**king two and half years at ngayon ko lang ulit ito mararanasan.

Mariǐn kong naipikit ang aking mga mata ng maramdaman ko ang ulo ng kanyang ari sa bungad ng aking p********e. Saglit lang kaming nag romansahan pero bakit parang nakaihi na yata ako? Dahil basang-basa na ang akin. Halatang handa na para sa matinding laban.

“Hmmmp...” kagat labi na nilasap ko ang sarap sa pakiramdam ng itulak niya ang malaki at mataba niyang kargada pailalim sa aking lagusan. Napasinghap pa ako ng isagad niya ito ng husto dahil tila nabanat ang akin at hindi biro ang laki nito.

“Ohhhh... f**k, so tightly... I really miss this sweet one..”” paanas niyang wika na sinundan ng nakakabaliw na ungol, habang walang pakundangan na binabayo nito ang munti kong hiyas. I can’t imagine na nagawa kong bumukaka agad sa hindi ko kilalang lalaki, at sa mismong lupa pa talaga!

Ganun na ba talaga ako karupok dahil hindi ko magawang tanggihan ang lalaking ito!?

Tuluyang nilamon ng makamundong pagnanasa ang natitirang tino sa utak ko. Buong pananabik na sinalubong ng balakang ko ang bawat baon na ginagawa nito sa aking loob.

Napasinghap pa ako ng biglang bumagal ang kanyang pagkilos. Bumigat din ang bawat hampas ng kanyang hininga sa aking mukha.

Pagkatapos ng ilang hugot-baon ay isinagad na niya ito ng husto. Halos umangat ang katawan ko, at parang kakapusin na ako ng hininga ng mariin na lumapat ang kanyang mga labi sa mga labi ko.

Ramdam ko ang bawat pagpintig ng kanyang karagada at kasunod nito ay ang paglabas ng mainit na likido sa loob ng aking sinapupunan. S**t! Sinapupunan!?

Para akong binuhusan ng isang baldeng malamig na tubig ng maalala ko ang mga posibilidad na mangyari sa hinaharap.

Nanggigigil na kinuwelyuhan ko ang lalaking nakapatong sa ibabaw ng katawan ko.

“Bwisit ka! Bakit mo pinutok sa loob!?”