"Pusut biraz yavaş git! Öldürmek istiyorsun sen bizi?"
Pusat, Olivia'yı dinlemedi. Aklına az önceki miras meselesi ve dedesinin vasiyeti geldikçe delirecek gibi oluyordu çünkü.
Araba son sürat, asfalt yolların şaftını kaydırırcasına hızla süzülürken tabiri caizse Olivianın midesi ağzına gelmişti. Pusat hem sinirli, hem mutlu, hem öfkeliydi. Normalde kapalı bir kutu gibi olan ve asla duydularını dışa vurmayan yüzü bu sefer bu üç duyguyu da aynı anda içinde barındırıyordu.
"Olivia! Hem hayatımı karartıp hem hayatımı aydınlatmayı nasıl becerdin? Nasıl becerdin?!"
Pusat'ın tehlikeli sorusu üzerine Olivia bir süre düşündü. Soruyu anlaması zaman almıştı ama bir süre sonra anlamayı başarmıştı ve zafer tebessümüyle Pusat'a baktı. Evet, bu zafer tebessümünün tek nedeni Pusat'ın söylediklerini a
