Olivia çok ağır konuşmuştu ve cümleleri bitene kadar ne denli büyük bir hata yaptığının farkına varamamıştı. ama lafını bitirip sustuğunda söyledikleri kafasına keskin bir ok gibi dank etti. Ve o kadar pişman olmuştu ki ağzını bıçak açmayacak kıvama geldi. Özür dilemek istedi ama yine de sustu. Pusat da konuşmuyordu. Ama Olivia'nın üzgün gözlerinin aksine Pusat'ın gözleri ifadesizsi çünkü o buz gibi bir adamdı, her zaman soğuktu ve duygularını asla dışa vurmazdı.
Sonunda Olivya Pusat'ın bu sessizliğine daha fazla dayanamayarak ona bir özür dilemesi gerektiğini fark etti ve titreyen sesi ile usulca söze girdi.
"Biraz ileri gittim. Üzgünüm aslında öz sözleri bir anlık öfkeyle söylemiştim."
Olivia çok öfkelendiği zaman nadir öfkelenen bir insan olduğu için kendini kontrol edemiyor ve sözle
