~ 5 Yıl Sonra ~
İstanbul | Türkiye
31 Aralık...
* ** *** **** *****
"Baran! Yapma böyle oğlum. O senin kız kardeşin."
Olivia, oldukça geliştirdiği Türkçesi ile oğluna kızarken bir yandan da kucağında ağlayan kızını susturmaya çalışıyordu. Bütün gün onların peşinden koşmaktan yorulmuştu ama tatlı bir yorgunluktu bu. Birazdan kocası gelince geçecekti.
"Ama anne... Arabamı kırdı senin kızın!"
"Onun bir adı var Baran!" dedi genç kadın hafifçe oğluna öfkelenerek. İstese de tam olarak kızamıyordu çocuklarına. Öyle çok seviyordu ki onları sesini yükseltirken bile sesi titriyordu.
Olivia harika bir anne olmuştu.
Zaten kocası da sürekli bunu ona söylüyordu. Olivia'nın duymayı en çok sevdiği şeydi bu. Sen harika bir annesin. Bu cümle, Pusat'ın ağzından dökülmeye devam ettikçe mutluluğu hiç
