"Nasıl hamilesin Olivia, Türkiye'ye geleli bir hafta oldu. Bir haftada nasıl..."
Anastasia Hanım konuşmaya devam edecekken genç kız, konuşmanın devamında annesini ne söyleyeceğini bildiği için hemen söze atılarak annesinin konuşmasını yarıda böldü.
"Sonra anlatırım annem. Görüşürüz." Olivia daha fazla dayanamayıp kırmızı tuşa dokundu ve telefonu kapattı. Bu, annesinin suratına ikinci telefonu kapatışıydı. Ama kendini tek kelime edecek güçte hissetmiyordu. O yüzden böylesi onun için daha iyi olmuştu.
Tabii tüm bu konuşmayı yaparken Pusat'ın tam arkasında onu dinlediğinden habersizdi.
Olivia derin bir nefes aldı. Bir tane daha, bir tane daha, sonra bir tane daha... Ama sanki aldığı hiçbir nefes ona yetmiyordu şu an. Kendini boğuluyormuş gibi hissediyordu hem çaresiz hem üzgün hem de mut
