"Uhm." Pang-ilang beses ko na nga bang sinabi ang salita na yan? Nawala sa isip ko ang bilang ngunit sigurado ako na kanina ko pa iyan sinusubukang bigkasin.
"Ano po. Hindi na kailangan. Ako na lang po yung bibili ng ano roon sa bayan." There it is. Finally, nakapagsabi na rin ako ng isang buong pangungusap. Ang akala ko talaga ay nawala na sa akin ang kakayahan na mag-construct ng isang pangungusap na kayang maintindihan ng ibang tao.
Tumayo ako mula sa kawayang upuan na aking kinapupuwestuhan. Iyong cellphone ko ay nasa ibabaw pa rin ng humpback tv nina Inang kasama ng aking bag kung saan ko iyon iniwan kanina bago ako pumunta roon sa may tabing dagat.
I was only gonna check what time is it now and was about to ask the couple about the closing time of the stores downtown. Malinaw a
