ATHENA POINT OF VIEW
Napakadilim ng paligid nang lumabas ako ng compound. Ang tanging liwanag lang ay mula sa mga ilaw ng poste at ang malamlam na buwan sa itaas. Mabilis ang t***k ng puso ko habang naglalakad, nanginginig sa kaba at malamig na hangin ng madaling araw. Hindi ko alam kung may nakakita sa akin o kung magigising na sila Benedict at ang babae niya anumang sandali. Pero isa lang ang sigurado—wala na akong balak bumalik sa impyernong bahay na ‘yon.
Bitbit ko lang ang maliit kong bag na naglalaman ng kakaunting damit at perang naipon ko nang palihim sa loob ng limang taon. Hindi ko alam kung sapat ba ito, pero wala akong ibang pagpipilian. Hindi ako pwedeng magdalawang-isip. Kailangang makalayo ako bago pa nila ako mahuli.
Hindi ako sigurado kung saan ako pupunta, pero al
