ATHENA POINT OF VIEW
Mabilis lumipas ang isang taon. Hindi ko namalayan na ganito kabilis ang panahon. Pakiramdam ko, parang kahapon lang ako tumakas sa impyerno ng buhay ko, pero ngayon, heto ako—nakatayo sa harap ng sarili kong maliit na karinderya.
Malayo ito sa marangyang buhay na iniwan ko, pero sa unang pagkakataon, nararamdaman ko ang kapayapaan. Walang sigaw, walang pananakit, walang takot sa kung anong maaaring mangyari sa bawat kilos ko.
Sa loob ng isang taon, natutunan kong mamuhay nang mag-isa. Noong una, mahirap. Hindi ko alam kung paano magsisimula, kung paano magtitiwala sa ibang tao ulit. Pero natutunan ko ring bumangon.
Ang unang trabaho ko noon ay sa isang maliit na bakery. Naglilinis ako ng lamesa, naghuhugas ng plato, at minsan, nagtitinda rin. Hindi malaki a
