Visible
Chapter 40
Tahimik lang kaming pareho habang nakaupo sa tabi ng fountain.
Parehong hindi nagsasalita.
Parehong nagpapakiramdaman.
At hindi ko rin alam kung bakit hindi sya makatingin sa akin.
Nang umalis si Taehyung kanina ay binitiwan na nya ang kamay ko at tahimik syang naupo doon.
Naupo nalang din ako sa tabi nya at hindi na nagsalita.
Galit parin kaya sya sa akin?
Ano kaya ang iniisip nya?
“S-sarang…” he whispered.
Natigilan naman ako nang marinig ko yun.
Teka…akala ko ba galit sya sa akin?
“I-I’m…” he took a deep breath saka nagsalita uli. “I-i’m sorry…”
Nabigla ako. Akala ko talaga ay hindi na nya ako kakausapin pero…bakit sya nagso-sorry?
“I’m sorry at nagpadala ako sa galit at selos ko kaya kung anu-ano ang nasabi ko sa’yo. Sorry sarang…believe me, I never me
